Een zuster van 15 jaar

In de naam van Allah de Barmhartige de Genadevolle.
Salaam oe'aleikoem Warahamtoeh Allah wabaraktoeh.

Ik vertel mijn verhaal om jullie te laten zien hoe Genadig Allah is en hoe dankbaar wij moeten zijn t.o.v Hem, dat Hij ons geleid heeft op het Rechte pad en dat Hij ons heeft gekozen uit die miljarden andere om onze ogen, oren en harten te openen voor de Islam Alle lof is aan Allah.

Ik ben een moslima van 15 jaar en kom uit een Islamitisch gezin waar de Islam een belangrijke rol in speelde en zo hebben m'n ouders me al op vroege leeftijd leren bidden en andere handelingen te verrichten.
Ik gaf hier braaf gehoor aan en deed wat me bevolen werd maar hellaas deed ik dit niet met de zuivere intentie om Allah daarmee tevreden te stellen maar eerder om m’n ouders hiermee blij te maken, dat is denk ik ook de reden dat ik me op een gegeven moment heb afgekeerd van m'n geloof (dit zonder medeweten van m’n ouders) ik deed er niks meer aan en was ver afgedwaald van het Rechte pad ik deed dingen die een meisje van, toen, 12 jaar absoluut niet hoorde te doen ik gedroeg me als een ongelovige, moge Allah me hiervoor vergeven.

Ik leefde zo verder totdat ik in de eerste klas kwam van de middelbare school en ik begon na te denken over m'n leven dat op dat moment zo'n puinhoop was, ik begon na te denken over mijn bestaan, over de wereld, de dood en wat er van me moest komen, ik realiseerde dat ik niet goed bezig was en dat ik steeds verder afdwaalde van het Rechte pad ook al was ik toen nog niet hellemaal overtuigd of de Islam wel de Rechte pad was.
Ik heb toen maar besloten om te beginnen met bidden ook al wist ik nog zo weinig van m'n geloof af en was ik niet eens overtuigd van de Islam en was ik enorm tegen bepaalde dingen die de Islam voorschrijft en vooral de rechten van de vrouw. Ik vond, net als vele ongelovige nu vinden, dat de vrouw werd onderdrukt als ze een hijaab (hoofddoek) moest dragen ik vond dit zoiets enorm belachelijks en dat een man maar liefst 4 vrouwen mocht. Ik was zo tegen deze regels en andere regels en dit allemaal omdat mijn kennis hierover zo klein was en had hier dan ook meteen m'n mening klaar voor staan, maar toch ondanks deze haat voor bepaalde zaken van de Islam ben ik begonnen met bidden omdat ik iets miste in m'n leven, een God die je bijstaat in voor en tegenspoed, vandaar dat ik ook had besloten om te gaan beginnen met bidden.
Maar helaas hoe graag ik ook weer wou gaan beginnen met bidden het lukte me niet, iets hield me tegen om de wassing en m'n gebed te verrichten en ik denk dat dit kwam door de vervloekte satan en mijn ego. Ondanks dat mijn wil groot was lukte me het niet om mijn 5 dagelijkse gebeden te volmaken, maar geloofd zij Allah want zo heeft Hij het gewild.

Ik begon na deze pogingen om te bidden die allemaal mislukte zo enorm bang te worden. Voor wat, zul je je misschien afvragen, voor het idee dat ik zou overlijden 's nachts als ik sliep of overdag als ik druk bezig was met wereldse zaken, zo bang dat ik zou overlijden als een ongelovige. Allah zegt in de Qor'aan: "O jullie die geloven, vreest Allah vol ware godsvrees voor Hem en sterft niet anders dan als moslims." Soerat Aal-'Imraan, aayah 102
Ik wou zo graag één van deze gelovigen zijn en wou zo graag sterven als moslima maar ik bad niet, waardoor ik bestempeld was als ongelovige zoals we in deze overleveringen kunnen lezen:

Boeraydah (moge Allah tevreden zijn met hem) heeft gezegd: "Ik hoorde de boodschapper van Allah zeggen": "De verplichting welke ons van hen scheidt is het gebed. Hij die er afstand van doet is een ongelovige geworden".

Djaabir (moge Allah tevreden zijn met hem) verhaalt dat de profeet (Allah's vrede en zegen zij met hem) zei: Tussen een moslim en ongeloof staat het gebed. (overgeleverd door Ahmad, Moeslim, Aboe Dawad, at-Tirmidzi en Ibn Majah)

Mijn wil was er, ik wou bidden maar zoals ik al zei iets hield me tegen. Eigenlijk best raar dat ik zo graag wou bidden terwijl ik niet eens hellemaal overtuigd was van de Islam, ik denk dat het m'n fitrah (natuurlijke aanleg) was geweest die me zo aanmoedigde om te gaan bidden.

Nachten lang lag ik in m'n bed te piekeren over mijn toekomst, hoe moest dit verder.
Ik was hopeloos en wist niet wat ik moest doen, ik sprak vaak met Allah en vroeg Zijn hulp voor leiding ik smeekte Hem nachten lang, ik huilde in het diepste van de nacht, ik hoopte zo op leiding maar er kwam niks ik begon mijn hoop bijna op te geven.en begon steeds meer te twijfelen of Allah wel die Enige Almachtige was. Want als dit wel het geval zou zijn dan had Hij mijn gebeden toch wel verhoord zo dacht ik erover.
Ondanks mijn bezorgdheid ging mijn leventje gewoon door waarbij in het dagelijks leven niks te merken was van wat ik meemaakte als ik 's avonds alleen in m'n kamer was, totdat ik op een middag in de zomervakantie met m’n twee oudere zussen richting een kennis ging. Eenmaal daar aangekomen had ik geen zin om mee naar binnen te gaan en bleef dus ook maar gewoon in de auto wachten totdat we weer naar huis zouden gaan. Ik verveelde me al gauw en was op zoek naar iets waar ik m’n tijd mee kon doden toen plotseling mijn oog viel op het maandblad "Wij moslims" Alle lof zij Allah!
Uit verveling begon ik maar wat in het blad te bladeren tot ik de titel "Opnieuw moslim, Wanneer is het lampje bij mij gaan branden?" las, uit pure verveling begon ik het verhaal van deze zuster te lezen en algauw voelde ik me aangesproken toen ze vertelde hoe ze vroeger leefde. Ik was zo geraakt door haar verhaal en de tranen rolde al gauw over m’n wangen, het was duidelijk dit verhaal zou veel in mijn leven veranderen.

Toen m’n zussen even later te voorschijn kwamen zijn we richting huis gereden.
Eenmaal aangekomen heb ik de sahadah (getuigenis van Allah's eenheid en de boodschap die Mohammed vrede en zegeningen van Allah zij met hem ontving) uitgesproken, ik heb me gewassen en heb gebeden. Allahu akbar ik kon wel van de daken afschreeuwen!! Vanaf die dag ben ik dan ook beginnen met bidden en ben me steeds meer gaan verdiepen in de Islam.
Om mijn imane (geloof) te versterken ben ik me dan al snel gaan verdiepen in andere religies: christendom, boeddhisme, hindoeïsme etc. om zekerheid te vinden dat de Islam de religie is, maar al gauw stopte mijn interesse in deze religies omdat al deze religies allemaal een logica misten, ik merkte al gauw dat deze godsdiensten niet de juiste konden zijn door vele tegenstrijdige dingen en dingen waar ik het gewoon niet mee eens was maar vooral de logica in deze geloven miste ik.
Ik merkte dan al gauw op dat ik niet juist bezig was en dat ik toch "weer" terug moest vallen op de Islam. Eenmaal begonnen met informatie te zoeken vond ik direct al zo'n rust in m'n hart van: Dit is het!
Ik merkte dat ik helemaal goed zat en dat dit DE religie is en pas toen ik me ging verdiepen in de Islam nam mijn imane (geloof) toe.
Het is allemaal zo logisch en alles past precies in elkaar Soebhana Allah, zien mensen het dan niet of willen ze het niet zien?
Een ding is mij duidelijk geworden, Allah leidt wie Hij wil. En eenieder die geleid wil worden moet daarvoor Allah om hulp vragen want Hij is degene die doet leiden en doet dwalen.
Ik raadt dan ook iedereen aan om zich meer en meer te gaan verdiepen in de Islam en datgene wat je niet begrijpt hellemaal tot de bodem uit te zoeken want Soebhana Allah was ik niet een vijand van de verplichting van de hijaab (hoofddoek)? Nu ik er meer over weet kan ik dan ook zeggen dat er hier op aarde geen grotere gunst is voor de vrouw dan leiding en bedekking.
En weet: Er is geen gunst of deze komt van Allah.

Een zuster.