Het verhaal van zuster Zayneb

1. In naam van Allah, de Barmhartige, de Genadevolle.
2. Alle lof zij Allah, de Heer der Werelden.
3. De Barmhartige, de Genadevolle.
4. Meester van de Dag des Oordeels.
5. U alleen aanbidden wij en U alleen smeken wij om hulp.
6. Leid ons op het rechte pad,
7. Het pad dergenen, aan wie Gij gunsten hebt geschonken - niet dat van hen, op wie toorn is nedergedaald, noch dat der dwalenden.
Amien

Assalamoe alaikoem wa rahmatoellah wa barakatoehoe

"Wat is het geloof?"..."Was dit alles?"… "Dood en gedaan?"…"God? Die bestaat zeker ergens denk ik, ik weet het niet, misschien…"…

Dit zijn enkele van de dagelijkse vragen die niet enkel ik, maar vele mensen zichzelf zullen stellen. Hoewel je er niet echt verder op zult ingaan in de eerste instantie.
Daar bleef het dus ook bij… onbeantwoorde vragen.

Ik was, geloof ik, 15/16 jaar, toen de eerste vragen begonnen te komen. De basisvragen, zonder er verder over na te denken leefde ik verder.
Maar ja, je kan inderdaad verder leven, maar je kan je niet onzichtbaar maken voor de wereldse zaken.
Je kijkt naar het nieuws, leert over god op school, … Automatisch ga je zelf je vragen onbewust voor een stuk beantwoorden.
En eens je ermee begint, komen er meer en meer…..

Op die moment had ik een Belgische vriendin, en verschillende Marokkaanse meisjes (waarvan ik enkele nog altijd enorm dankbaar ben voor alles!)
Omdat de drang naar antwoorden vinden niet echt sterk genoeg was, maar de luiheid de bovenhand kreeg, stelde ik liever vragen. Kwestie van een sneller verwerkingsproces…
Die vragen voldeden voor een stuk, de basis was beantwoord, maar toch ze waren geen volledige aanvulling.

Uiteindelijk was er al een jaar voorbij gegaan, toen ik een tijdje echt begon na te denken over het leven. Weer kwamen er vragen, deze keer intensiever.
"Waarom wordt het geloof inde christelijke maatschappij niet zo gepraktiseerd door velen?"… "Als iedereen zomaar in de hemel komt? Waarom moeten sommige er veel voor doen en anderen niets?"…"Zijn er regels opgeschreven die je moet naleven?"…. en ga zo maar verder.

Om een letterlijk antwoord te vinden hierop uit een boekje is niet zo simpel, dus maakte ik een mix van alle antwoorden die mensen me gaven, antwoorden die ik zelf heb ondervonden en opgezocht.
Toch, dit was het niet, er waren nog enkel zaken die me enorm stoorden.
Waaronder 1 vraag was: "Waarom ben ik christen?" Ik heb niet eens zelf kunnen kiezen, weet niet wat het eigenlijk inhield, het was vanzelfsprekend.

Dus ging ik me afvragen, wat alle andere mensen op deze wereld deden, zo kwam ik terecht bij de boeddhisten, het hindoeïsme, de joden, en wat heel normaal is door de mensen die ik ken, op de eerste plaats, de Islam.
Ik begon met zaken te vergelijken, en vond niets meer op z’n juiste plaats in alle geloven hoe meer ik las, hoe meer vragen en tegenstellige antwoorden ik kreeg.
Buiten de Islam, daarin werden alle op die moment gestelde vragen duidelijk gemaakt.

Ok, allemaal goed, maar nu?.. Wat moet ik nu doen?… Het was allemaal een beetje veel geworden, en heb de hele categorie "geloof" even achterwege gelaten.
Onbewust ben je er toch mee bezig, en geraak je er vanzelf in verzeild. Omdat ik niet iemand ben die alles aanneemt omdat iedereen het zegt, en die zomaar doet omdat de maatschappij het nu eenmaal zo verlangt,… mijn geloof in iets, eender wat, gaat in de eerste plaats uit van feiten.

Dus had ik me er enkele voorgesteld:
Ik geloof in 1 God, maar niet in het christendom, ik aanbid maar 1 God, dus het boeddhisme en hindoeïsme zijn ook al uitgesloten…. Wat blijft er nu nog over? ‘ (de kleinere categorieën heb ik achterwege gelaten kwestie van niet té veel in details te treden)….hmmm.. het jodendom, en de Islam.

Dus ging ik weer boeken halen, eerst begon ik met de Islam. Daarin werd uitgelegd wat het verschil was tussen het Jodendom, Christendom en de Islam.
Allen waren ze godsdiensten door dezelfde God geopenbaard, maar veranderd door de mensheid.
De Thora van de joden was de eerste, het evangelie van de christenen was de tweede, de Zaboer, de derde, was een vervollediging van het evangelie.
Al deze geschriften waren tot op een zeker moment volledig, maar door de mensheid zijn ze veranderd, en inderdaad, de bijbel is niet eens geschreven door god, maar door mensen.
De joden ontkennen de profeet Moehammad (saws).
Dus het jodendom was ook al uitgesloten qua waarheid. De islam was degene die overbleef en die tot nu toe, en na al wat ik gelezen had ook de enige was die waarheid bevatte.

Ten opzichte van andere geloven was het de volledigste, de duidelijkste en de meest betekenisvolle, maar ja, is het wel de juiste weg?… Dus werd het opnieuw een tripje naar de bib en de boekenwinkel, ook kreeg ik veel boeken van mensen die ik ken (waarvoor ik nog altijd iedereen dankbaar ben, DjazzakAllah!), en begon de Islam op zich uit te pluizen.
Telkens als ik een vraag had, en dat was een zeer veel gebeurend voorval, kreeg ik ook een antwoord, wat de vraag ook inhield.

Maar omdat dit allemaal nog niet sterk genoeg was als overtuiging, het is tenslotte een totaal andere levenswijze die je gaat toepassen, ben ik gaan zoeken niet enkel achter de inhoud van de godsdienst, maar ook achter wetenschappelijke zaken.

Zo ben ik veel te weten gekomen over de inhoud van de Qor’aan, de bewijzen die erin staan, heel veel factoren die je twijfels stuk voor stuk doen afzwakken.

Toen, een tijdje verder, was de vader van mijn beste vriendin plots gestorven. Deze gebeurtenis heeft me doen inzien dat je elke moment kan sterven, kijk maar eens naar het nieuws, hoeveel mensen zijn er niet die dagelijks sterven, van alle leeftijden, en door de kleinste dingen. In dit leven moet je werken aan wat je later kan verdienen. Eens je dit besef hebt, komt de rest vanzelf. Islam kent geen dwang, God is vergevensgezind, en er wordt geen onderscheid gemaakt tussen rassen. Het komt allemaal zo vanzelf, zo stap voor stap zonder je er echt bij nadenkt welke fases je allemaal doorlopen hebt. Dat is net het mooie, je kiest ervoor met je hart.

Nu, ik wist wat de Islam inhield, was aan het leren bidden, had veel gepraat met moslims, ben informatie gaan opzoeken in allerlei bronnen, en wou me bekeren.
In je hart ben je al bekeerd, maar er zijn bepaalde zaken die je moet doen, wat telt is de intentie, en die was er.

Momenteel is het al een tijdje verder, en ik leer nog dagelijks bij.
Sinds enkele weken draag ik ook een hoofddoek, en hoewel sommigen het zien als een beperking, is het eerder een enorme onbeschrijfelijke vrijheid die je krijgt! Ik raad het iedereen aan incha’Allah
MashAllah, God is de Grootste...

zelfs als alles tegenzit en je zit geen enkel lichtpuntje meer, zelfs dan nog geeft God je de kracht om verder te gaan,... om moed te houden...

Iedereen heeft zo wel eens van die dagen dat alles tegenzit, sommige mensen worden er ook dagelijks mee geconfronteerd. En hoewel er soms geen enkele uitweg meer lijkt te zijn, geloof dat Allah jou een landkaart geeft met een aangeduid routeplan en beschrijving...

Je moet gewoon je ogen openhouden, dit is hetgeen ik vandaag nog maar weeral voor de zoveelste keer heb bevestigd gekregen..

Hoewel ik dacht dat de moeilijkste periode (de bekering zelf), ondertussen al voorbij was... kon ik nooit meer fout zijn...

Het moeilijkste stuk is ondertussen bezig, mensen die je anders gaan bezien, sommige vermijden alle contacten, en als bij die laatste soort je eigen familieleden zitten, of zelfs je eigen ouder(s) dan wordt het pas moeilijk. Je houdt van je ouders, en van je geloof, maar je zal uiteindelijk voor het geloof moeten kiezen, no matter what. "Moeten" is er eigenlijk een groot woord voor, het gaat meer om een juiste keuze, een bepaalde richting, een van die aangeduide routes...

Waar je op sommige momenten door moet is onbeschrijfelijk hoeveel mensen je pijn kan doen, ook al is het niet de bedoeling, en ook al kan je niet anders...

"Volg je religie, en je hoort hier niet meer bij"... tja, een antwoord uit de mond van een onwetende.. inderdaad onwetend, maar van de soort die er zich ook niet verder in zal moeien, "moslims = slecht = niet in mijn leven..." dat is de manier waarop deze mensen denken. Wat je ook doet, of wat je ook zegt, het zal altijd uit de context worden getrokken, en je zal altijd negatief overkomen in hun ogen. Iets goed kan je niet doen, en DAT is juist hetgeen het zo moeilijk maakt.

Incha’Allah dat Allah ons bijstaat in moeilijke en zwakke tijden, zodat we standvastig blijven in ons geloof incha’Allah en dat onze iman incha’Allah iedere dag sterker wordt...

Je kan sterven op ieder moment, dus het feit dat je dit weet geeft je al een tip voor het hoofdexamen... bereid je voor, je krijgt de kans. Wees op je hoede voor de dood, je moet er geen angst voor hebben, bereid je gewoon voor, neem mee wat je nodig zal hebben om je te verdedigen, zorg dat je wint!!! INCH’ALLAH!!!!!

Je zuster fie dien,
Zayneb