Mijn weg naar de Islam

Hmm, het is alweer bijna 2 jaar geleden dat ik me begon te verdiepen in de Islam, al ben ik mijn hele leven lang al Moslima alhamdoelillah.
Ik verdiepte & praktiseerde alleen niet zoals het hoort, ik vastte in de Ramadan en verrichte het gebed als het mij uit kwam en als ik er zin in had.
Ik was een jonge koppige moslima, die altijd gelijk wou hebben zo was ik als jonge moslima lid van MSN (Moslim scouting Nederland).
Msn had als doel activiteiten te organiseren om de jonge islamitische kinderen o.a iets bij te brengen over de Islam, zo nam ik als jonge moslima ook deel aan die activiteiten.
Ik zag jonge moslima`s met hoofddoeken om me heen ik vond ze stiekem best aardig en zag ze stiekem als voorbeeld al liet ik dat niet merken, ik wilde niet laten merken dat ik de hoofddoek stiekem best mooi vond.
Op een zonnige dag 18 september 2000 nam ik mezelf voor als 15 jarige jonge moslima te onderzoeken waarom een hoofddoek in de Islam verplicht zou moeten zijn, al droegen mijn moeder en mijn oudere zus een hoofddoek, ik heb ze nooit gevraagd waarom het moest.
Ik kwam zo ook in aanraking met oudere moslima`s die een hoofddoek droegen dat was o.a ook een aanleiding om te onderzoeken waarom zij een hoofddoek op hebben.
Ik wou het stiekem onderzoeken, ik wilde niet dat iemand zou weten dat ik in boeken zocht naar een antwoord.
Ik begon boeken te lezen, en ik begon in de Koran te zoeken in de hoop een antwoord te vinden op mijn vraag:
Waarom een Hoofddoek?, ik kwam tot de volgende ontdekking:

In Soera An Noer, vers 31 : "En zeg tegen de gelovige vrouwen, dat zij hun ogen neerslaan en hun kuisheid bewaken, en hun sieraad niet tonen, behalve wat daarvan zichtbaar is. En zij moeten hun sluiers over hun boezems dragen en hun schoonheid niet openlijk tonen, behalve aan hun echtgenoten, of hun vaders, of de vaders van hun echtgenoten, of hun zonen, of de zonen van hun echtgenoten, of hun broeders, of de zonen van hun broeders, of de zonen van hun zusters, of hun vrouwen, of slavinnen waarover zij beschikken, of mannelijke helpers die geen begeerte meer hebben, of de kinderen die nog niet op de 'Aurat' van vrouwen letten. En laat zij niet met hun voeten stampen om hun sieraden die zij verbergen te laten kennen. En keert zij jullie allen berouwvol tot Allah, O gelovigen. Hopelijk zullen jullie welslagen."

En in soera Al Ahzab 59 las ik: "O Profeet, zeg tot jouw echtgenotes en tot jouw dochters en tot de vrouwen van de gelovigen dat zij hun overkleden (Djilab) over zich heen laten hangen. Op die manier is het gemakkelijker om hen te herkennen en worden zij niet lastig gevallen. En Allah is Vergevensgezind, Meest Barmhartig."

Overgeleverd door Aboe Hoerayra (Moge Allah tevreden zijn met hem) heeft de boodschapper van Allah (Allah's vrede en zegen zij met hem) gezegd "...Die vrouwen die er, zelfs wanneer ze gekleed zijn, naakt uitzien, zij die rondlopen te flirten; zij die hun haren vlechten totdat het op de bult van een kameel lijkt en daarmee de aandacht van de mensen op zich vestigen; zij zullen het paradijs niet binnengaan, noch zullen zij de geur kunnen ruiken, zelfs indien die over een lange afstand geroken kan worden" (Moesliem 3971).

Overgeleverd door Aicha (moge Allah's tevredenheid met haar zijn):"Toen Esma' de dochter van Aboe Bakr, in doorzichtige kleding bij de boodschapper van Allah binnenkwam. De boodschapper (Allah's vrede en zegen zij met hem) wende zijn edele gezicht van haar af en zei:"wanneer een vrouw geslachtsrijp is geworden, mag men haar slechts hier en daar zien" daarbij wijzend op zijn edele gezicht en handen" (Aboe Dawoedd).

Soebhana Allah hoe kon ik toen nog ontkennen dat de hidjab een verplichting was?, ik begon veel meer respect te krijgen voor zusters die een hidjaab droegen, ik begon na te denken minuut na minuut, iedere minuut bracht me dichter bij het graf & dichter bij de dood bracht de klok tikte maar door en nog zat ik met vragen.
Waarom draag ik er dan geen één als de hijaab echt verplicht is?
Het was vervolgens alweer avond, ik nam me voor die avond normaal te beginnen met het gebed, en het gebed aan te houden (5 x per dag bidden).
Ik begon informatie te zoeken over het gebed, ik vond het boekje "Het gebed" ik las het aandachtig, al snel ontdekte ik hoe het gebed daadwerkelijk verricht moest worden.
Ik kwam de volgende aya`s uit de koran tegen.
"Wendt jullie als berouwvolle tot Hem, en vreest Hem en onderhoudt de shalat en behoort niet tot de veelgodenaanbidders" (soera Arroem aya 31).

"Behorend tot degenen die hun godsdienst hebben opgesplitst en tot groepen zijn geworden. Iedere groep verheugt zich in wat zij hebben" (soera Arroem aya 32)

"Elke ziel is als een pand voor hetgeen zij doet. Doch degenen aan de rechter hand. In tuinen(wonende) vragen zij: Aan de schuldigen "Wat heeft u in de hel gebracht?" Zij zullen antwoorden: Wij behoorden niet tot hen die plachten te bidden. Noch voedden wij de armen. En wij plachten ijdele gesprekken te voeren met hen die ijdele gesprekken voerden. En wij plachten de Dag des Oordeels te loochenen. Tot de dood ons overviel" (soera al moeddatsier aya 39 t/m 48)

De profeet vzmh zei:
"Datgene wat ligt tussen een perfecte man en ongeloof, is het doen afstand nemen van het gebed”

Soebhana Allah ya Allah hoe kon ik het gebed nog ontkennen?
Ik voelde me schuldig ik dacht bij mezelf soebhana Allah “waarom speel ik met het gebed?”
“Waarom verricht ik het gebed niet zoals het hoort.
Mijn ouders hamerden dagelijks op het gebed, het gebed vonden ze kei belangrijk.
Al moest ik het gebed van mijn ouders verrichten, ik verrichte het gebed alleen om mijn ouders gerust te stellen en om geen preek te krijgen en om zo relaxed soapserie`s af te kunnen kijken.
Soebhana Allah ik deed die avond doe`a tot Allah dat Hij me zou vergeven en mij zou leiden, ik heb heel die nacht niet kunnen slapen ik viel met tranen, en vragen waar ik antwoord op had gevonden in slaap.
Ik werd vroeg in de ochtend wakker met de gedachte en de vraag:
"Waarom draag ik toch geen hoofddoek ben ik dan zo zwak?" ik viel weer zwak in slaap.
Weer werd ik in de ochtend wakker dit keer met een glimlach op mijn gezicht ik pakte een hoofddoek uit de la van mijn moeder en deed die op zocht naar wat wijde kleren en ging zo stiekem zonder dat iemand het wist thuis de deur uit, ik voelde me zo sterk en zo blij.
Soebhana Allah ik ging langs een vriendin, die maar niet wilde geloven dat ik een hoofddoek op had.
Soebhana Allah dat sterke gevoel begon te verdwijnen ik was nog steeds bang voor reacties van mensen uit mijn vriendenkring en reacties van familieleden ik liep rond met de vraag:
"Wat zou .... zeggen, hoe zouden ze reageren, accepteren ze me wel zo?, ik stelde mezelf de vraag als ik een hoofddoek wil dragen wie moet ik dan vrezen?
Allah de Almachtige of mensen met negatieve reacties?
Subhana Allah ik kwam al snel een groepje vriendinnen tegen die positief reageerden en het enig vonden staan.
Dat was een stimulatie voor mij om door te zetten.
Zo ook mijn ouders & familie thuis iedereen vond het leuk en iedereen was blij Alhamdulillah.
Ook mijn vriendenkring veranderde langzaam maar zeker, ik werd lid van de zogenaamde (hpClane) Hoofddoekparade.
De dagen vlogen snel voorbij ik moest alweer naar school de herfstvakantie was immers afgelopen, ook op school reageerden mijn vriendinnen en klas/school genoten positief, alleen dat werd al snel verstoord omdat ik op het matje geroepen werd door de directie.
Er werd me duidelijk gemaakt dat ik op een rooms katholieke school zat en dat er geen hoofddeksels op school gedragen mochten worden.
IK voelde me weer kei zwak en wist niet hoe te handelen, ik weigerde mijn hoofddoek af te doen ik werd voor de keuze gesteld deze school te verlaten en naar een andere school te gaan, dat werd mij op een asociale manier voorgesteld er werd gezegd:
"Ga maar lekker naar die Islamitische school dan wordt je lekker opgehaald met een bus daar mag je je hoofddoekje ophouden"
Ik dacht subhana Allah en ging in discussie wat helaas geen zin had ik stond er alleen voor dacht ik toen en ik deed mijn hoofddoek af, ik vergat dat Allah swt met me was.
Zo ging het maanden lang door, hoofddoek af hoofddoek op.
Mij werd vaak de vraag gesteld: “waarom verander je niet gewoon van school”.
Het was een dood simpele vraag waar ik genees normaal antwoord op kon geven, ik gaf destijds als excuus dat ik zogenaamd bij mijn vriendinnen op school wilde blijven
Ik kon er niet meer tegen en werd beïnvloed door o.a klasgenoten die vonden dat ik het op moest geven, de meeste vonden dat ik mijn hidjaab maar beter af kon doen dan was ik zogenaamd weer de oude subhana Allah de shaitan had me te pakken ik deed mijn hidjaab af.
Ik herkende me zelf niet meer ik dacht bij mezelf soebhana Allah dit is niet wat ik wil. Ik sprak er met andere zusters over die me alhamdulillah, stimuleerden en motiveerde wal7amdulillah ik droeg mijn hidjaab weer.

“.... de shaytaan dreigt jullie met armoede en beveelt jullie het slechte”. (Al-Baqarah, aayah 268).

En de Shaytaan zei, toen de zaak besloten was:”Voorwaar, Allah heeft jullie een ware belofte gedaan, en ik heb jullie een belofte gedaan, maar ik liet jullie in de steek. Ik had geen macht over jullie, behalve dat ik jullie heb geroepen, waarop jullie mij gehoorzaamden, verwijt mij daarom niets! Verwijten jullie jullie zelf maar. Ik kan jullie niet helpen en jullie kunnen mij niet helpen. Voorwaar, ik verwerp het, dat jullie mij voorheen als deelgenoot (aan Allah) toekenden. “Voorwaar, voor de onrechtplegers is er een pijnlijke bestraffing” (soera Ibrahiem aya 22)

Wat ik toen niet in de gaten had, was dat ik vergat dat het een beproeving kon zijn geweest van Allah swt.
Na een jaar hield ik het niet meer vol en wou actie ondernemen ik klaagde de school aan, en kreeg helaas geen gelijk omdat het volgens Hen een"Katholieke school" was.
Ik bleef doe`a doen tot Allah swt, op een dag werd ik weer geroepen door de directie hij wou met me rond te tafel zitten en praten over dit probleem subhana Allah ik kreeg mijn gelijk en ik mocht eindelijk na 1,5 jaar mijn hidjaab ophouden op school.
Ik probeer tot op de dag van vandaag mijn Imaan&taqwa te versterken, al zijn er veel belemmeringen onder andere familieleden die vinden dat je te ver gaat.
Zusters kijk uit waar je mee bevriend raakt, daar waar je mee omgaat daar wordt je mee besmet.
Moge Allah swt ons allen leiden naar sierat almoestaqiem.
Ya zusters jullie moeten weten dat dit leven niks meer is dan een beproeving ,vrees Allah swt en versterk je Imaan en taqwa doe kennis op.
Leef niet voor deze doenya (huidige leven), maar voor al agiera (hiernamaals).
Moge Allah de Almachtige een ieder van ons laten behoren tot de Noer al'ain (vrouwen van het paradijs)
De boodschapper van Allah (Allah’s vrede en zegen zij met hem) heeft gezegd in een hadith die overgeleverd is door Anas Ibn Maalik:”Er zal een tijd komen voor de mensheid, waarbij iemand van hun die standvastig is op zijn religie net als iemand zal zijn die vastklampt aan een brandende steenkool”. (Tiermiedie 2186)

Ik hou van jullie allen omwille van Allah swt.
Assaalamoe alaikoem warahmatallah
Jullie zuster in de Islam