Het verhaal van zuster Rowayda

Salaam Aleikom,

Ik wil ook mijn verhaal vertellen en met name aan Hawa die het best moelijk vind om het haar ouders te gaan vertellen..

Ik zelf ben 31 jaar en al 8 jaar heb ik een relatie met een Moslim man, als niet moslima werd ik altijd met open armen ontvangen door mijn schoonfamilie, familie van familie van familie.. Vrouwen die ook te maken hebben met de Marokkaanse cultuur snappen mij denk ik wel, een zus van de zus van je schoonzus is ook familie.. Veel hebben wij in onze relatie gesproken over de Islam, veel boeken heb ik gelezen over de Islam, de koran,
hadith...
Maar mijn omekeer kwam toen mijn man van me wilde scheiden, ik heb me niet verzet absoluut niet in mijn hoofd is het nog altijd zo "wil je niet meer dan houd het op" maar ik ben eerlijk als ik zeg dat ik hem niet los kon laten, hij is de liefde van mijn leven en dat zal hij ook altijd blijven..
Toch zijn we gescheiden.. Ik was verdrietig, alleen en voelde me in de steek gelaten, maar loslaten kon ik hem niet.. Zonder dat hij het wist ben ik gaan lezen, op het internet, boeken, praten met de imaan die de vader is van mijn schoonzusje, het is zo heerlijk om naar die man te luisteren.
Veel vrouwen zeggen de koran te hebben gelezen en het is voor hen de leidraad door het leven, ik ben 31 jaar en moet eerlijk toegeven dat ik best hoog geschoold ben maar de koran moet je vaak lezen wil je echt snappen wat er wordt gezegd.
Deze man hielp me de dingen te begrijpen, kan ook de verhalen zo mooi vertellen, ik ben gezegend met die man om me heen, alles wat hij doet is uit respect voor Allah.. Iedere week ging ik naar hem toe en zaten we te praten, verrasend kwam ik op een dag met Surah 1 Al Fatiha... Ik moet zeggen, ik ben 100% Hollands en het Arabisch wat ik kon, was niet meer als woorden uit het dagelijkse leven en hoe gaat het.. Met een rood hoofd omdat ik bang was het niet goed te doen, maar met een traan omdat hij zo TROTS op me was omdat ik het alleen had gedaan en het zo goed uitsprak.. Hij was slecht ter been maar kroop de zolder op om boeken voor me te halen, zijn vrouw mopperend omdat hij er een troep van maakte..
Iedere week probeerde ik een Surah te leren, maar met nadruk werd me gezegd leer ook wat je zegt.. Nou een hele klus hoor want ik ken de Surah plus Nederlandse vertaling..

Ik heb boeken gelezen over het leven van de profeet (vzmh) en dat is een aannemelijk leven, iets wat ik geloof.. Mekka, heb ik veel over gelezen en had ik vragen dan ging ik naar mijn "moslim vader" want dat is die man voor mij..
Verhalen over het ontstaan van Mekka, de bedevaart vraag het eens iemand die er geweest is, je zal zien het is een lust om naar de verhalen te luisteren van deze mensen.

De Islam is nooit iets geweest waar ik me tegen heb verzet, niet dat ik jong was en dat ik ouder werd ook niet. Het oosterse heeft mij altijd aangetrokken met de Islam erbij maar nu dat ik me in de Islam ben gaan verdiepen ben ik wijzer geworden. Ik woon in een klein stadje en "ons kent ons" zo weten de moslims dat ik moslima ben en de Nederlanders weten ook dat ik moslima ben, natuurlijk ben ik nauwkeurig in het uitzoeken aan wie ik vertel dat ik moslim ben, vooroordelen over "terroristen" krijg je gerust,maar ik zoek wel uit of het een opmerking uit interesse is of een opmerking tot sarcasme of provocatie want daar ga ik niet op in.
Nu is het voor mij niet moeilijk om erover te praten want ik werk in een grote supermarkt en mensen vragen me wel eens is dat vlees lekker of welke wijn vind jij nou echt lekker dan geef ik antwoord als, ik eet geen varkensvlees dus zou het niet weten en drank daar verdiep ik me niet in.. Heldere opmerkingen zijn dan "ben je moslim dan?" en zo weten al heel veel mensen dat ik moslim ben..
Ik ben er ook trots op en moet zeggen mijn moslim vader is nog trotser op me en als we een feest hebben en we zijn samen moet ik ook altijd mijn Surah's opzeggen en is iedereen er stil van en dan ook iedereen, dan heb ik het over een 25 mensen waar ik trots laat horen wat ik weet en kan. Zo heb ik mijn sjahada gedaan en had ik meer dan 10 getuigen maar officieel moet het nog gebeuren en staat het voor het nieuwe jaar gepland dan laat ik me officieel inschrijven als moslima maar eerst wilde ik het mijn moeder vertellen en dat wil ik ook nog met jullie delen.

Mijn vader werd aan het begin van dit jaar erg ziek, hij had geen uitzicht meer in een leven samen met mijn moeder, oneerlijk vond hij het dat hij nu na al die jaren hard werken kanker moest krijgen, ze hadden een huisje gekocht in Spanje en zouden lekker samen gaan genieten van het leven. Mijn ouders zijn Rooms Katholiek maar niet praktiserend, ook ben ik niet opgevoed met een geloof, maar dat er een God is dat geloof ik al mijn hele leven.
We hadden het best moeilijk en beetje bij beetje vertelde ik mijn moeder dat ik voor mijn vader aan het bidden was en iedere dag 5 keer aan Allah vroeg om over mijn vader te waken, hiebij zei ik dus in het Arabisch wat ik dan zei.. mijn moeder keek me aan en ik hoor het haar nog zeggen "wat klinkt dat mooi" zo ben ik begonnen met mijn moeder over het geloof te praten nooit eerder had ik dat met haar gedaan maar de woorden dat ik moslim was nee dat nog niet..

Mijn ex man en ik zijn eigenlijk nog steeds samen en hij komt ook veel bij mijn ouders, meer dan toen we getrouwd waren hij is ook heel erg trots dat ik moslima ben en zijn familie daar ga ik nog steeds naartoe en vaak zeggen ze dat ze trots op me zijn.. Laatst vertelde hij me dat hij trots is in het nieuwe jaar islamitisch te trouwen met me dat was zijn grootste droom. Nu heeft mijn moeder ons gevraagd om bij hen te komen eten en mij gevraagd of ik Halal vlees voor hem mee wilde nemen en ik vertelde mijn moeder dat het vlees ook voor mij zou zijn, ze keek me aan en zei ben je moslim dan, en trots zei ik Ja.. ik zat te wachten op een reactie maar die bleef uit, ze vroeg me alleen "je bent helemaal niet anders ik zie het helemaal niet aan je" ik zei doel je op een hoofddoek mam? Ze draaide zich om en ging verder met eten maken en keek me daarna aan en zei eigenlijk wist ik het wel hoor een beetje zag hoofddoeken op je dekenkist thuis liggen en een kleed voor het bidden toch?

Jullie snappen dus dat ik geen hoofddoek draag, op mijn werk zullen ze het niet aannemen van me in de functie die ik heb en ik wil niet provoceren, ik weet dat het moet, maar hoop dat het me wordt vergeven, ik ben niet het type dat een hoofdoek draagt en het elders niet doet, als je het doet doe je het goed, niet half half dat is mijn mening. Met bidden draag ik natuurlijk een hoofddoek en ook als ik bij oudere moslimmensen kom die het erg waarderen maar daar heb ik respect voor. Mijn man (want zo noem ik hem nog steeds) zou het wel willen maar hij zegt ook "het is iets tussen jou en Allah, je weet dat het moet.."

Ik heb een hele mooie islamitische naam tenminste dat vind ik zelf Rowayda...