Het verhaal van zuster Nouria

Salaam Aleykoem,

Graag had ik jullie mijn verhaal verteld hoe ik er toe ben gekomen om me te verdiepen in de Islam.
Toen ik ongeveer 15 jaar was leerde ik via een vriendin een Marokkaanse jongen kennen, nooit eerder had ik gehoord dat er zoiets bestond als Marokkanen en Turken. We leven om het zo uit te drukken in een Boerendorp ergens in de provincie Antwerpen. En was nog nooit in contact gekomen met andere culturen, daarom was dit een heel nieuwe ervaring voor me.

Juist op de moment dat ik hem leerde kennen begon er een nieuw schooljaar, had ik ff geluk hij zat bij me op school. Ik leerde hem beter kennen en begon een relatie met hem. De eerste drie maanden verliepen perfect, maar nadien kwam zijn ware aard naar boven. Nooit heb ik zoveel spijt van iets gehad, hij beloog me, bedroog me, sloeg me maar toch bleef ik bij hem. Ik kon hem niet missen, ik hield van hem dat dacht ik toch. Wanneer ik over de Islam sprak negeerde hij me, waarschijnlijk omdat hij er zelf niet veel mee bezig was. Hij bidt niet, deed de ramadan niet goed mee... Na een uitputtende relatie van drie jaar waarin ik iedereen ben kwijt gespeeld, mijn ouders, vriendinnen, familie, iedereen... Heb ik de kracht en de moed gevonden om voor mezelf op te komen en een punt achter de relatie te zetten, het was genoeg geweest voor me! Na verloop van tijd ben ik te weten gekomen dat hij me al vijf maanden bedroog met een meisje van een paar straten verder. Ik was gebroken, kapot gemaakt, niets interesseerde me nog.

Veel vrienden had ik niet, enkel één meisje mijn beste vriendin ze heeft me gesteund door dik en dun. Ze begrijpt me, ze heeft hetzelfde meegemaakt. Haar wil ik bedanken voor alles wat ze voor me heeft gedaan. In die periode kon niets me nog schelen, niemand deed me iets. Ik was er en alleen ik, tot ik op een dag ik me verveelde en de computer opzette, naar een chat ging. Op de chat kwam ik mensen tegen die bekeerd waren en hun verhaal deden. Ohjee wat was dit interessant! Ik begon op zoek te gaan naar sites, andere bekeerden enzo. Zo kwam ik bij een meisje (16) terecht die al van haar 14 jaar bekeerd was en ook een moeilijke tijd heeft gekend. Ze nam me mee naar plaatsen waar ik nog nooit was geweest, door haar kocht ik boeken over de Islam, kocht zelfs al een hoofddoek.

Na een lange lijdensweg van drie jaar vond ik dus eindelijk het licht in de Islam. De Islam heeft me versterkt en Allah heeft me de kracht gegeven om te blijven leven. Dank u Allah dat ik dit allemaal mag meemaken. In december 2004 heb ik uiteindelijk mijn shahada gedaan onder vriendinnen.

Toch heb ik nog problemen om op het juiste pad te komen, net zoals vele 'gewone' Belgische meiden heb ik een verleden. Moge Allah mij vergeven. En eenmaal je de wereld kent is het moeilijk om alles op te geven. Daarom zou ik ook aan jullie willen vragen mijn broeders en zusters om jullie hulp. Ik zou graag jullie raad krijgen en steun.
Insha'Allah helpt Allah mij een goede moslim man te vinden die me kan begeleiden op mijn weg in de Islam. Ik weet dat mijn weg nog lang en moeilijk zal zijn maar insha'Allah helpt Allah mij en zorgt Hij voor me.

Ik hoop dat mijn ouders mijn beslissing na enige tijd zullen accepteren, moge Allah hun beschermen.
Bedankt dat ik jullie mijn verhaal mocht vertellen.

Asalaam aleikum wa ramathou Allah wa Barakathoeh, jullie zuster Nouria.