Het verhaal van zuster Jamila

Ik zelf ben nooit echt opgevoed met een geloof, mijn vader is Protestant en mijn moeder Katholiek, maar doe er eigenlijk niet echt iets voor. Ik heb zelf op een Christelijke school gezeten, en ik weet nog dat ik het toen altijd erg interessant vond als er verhalen over de Christendom verder verteld. Maar wat mij op viel is dat als ik dan ergens een vraag over had kon niemand mij een normaal antwoord geven. En dat vond ik als kind zoiets raars.

Toen ik 14 jaar was ontmoeten ik een hele lieve jongen (nu ook mijn man) en die was eigenlijk best al voor een jongen van 15 veel met de Islam bezig. Als hij bij mij was bidde hij altijd en vond dat zo indrukwekkend. En stelde hem ook vragen enzo. Hij vertelde mij ook erg veel er over, en zo ben ik steeds meer in de Islam gaan verdiepen.
En echt soebhanAllah toen ik de koran las vond ik het zo mooi, en alles was zo compleet op al mijn vragen kreeg ik een antwoord. Echt soebhanAllah!

Nou veel er over gelezen en toen ik zeker wist dat dit het echte geloof was en zeker wist dat ik moslima wilde worden, jaaaaa.... moest ik het toch mijn ouders gaan vertellen. En ik denk dat jullie wel weten hoe dat dan kan gaan. Ik vertelde het eerst mijn moeder en die reageerde eigenlijk best normaal, later bleek dat ze dacht dat het wel weer over zou waaien, maar toen ze zag dat dat dus niet het geval was ja... toen veranderde er heel veel.
Vooral mijn vader kon het echt niet accepteren. Ik vond het een hele nare situatie en smeekte Allah Ta´ala om mij geduld te geven dat ik niet van de Islam zou afwijken alleen maar omdat ik het niet leuk vond hoe het nu ging tussen mij en mijn ouders. Alhamdoelilah dat heeft Hij mij toen ook gegeven.
Nu gaat het al stukken beter mijn moeder gaat nu gewoon weer met mij naar buiten, maar mijn vader zegt dat hij het nooit accepteert dat ik een hijaab en een sjaleba draag. Vroeger vond ik dat echt heel erg, maar nu alhamdoelilah niet meer, maakt mij niks uit wat ze zeggen.

Ik dank Allah Ta´ala dat Hij mij op het rechte pad heeft geleid, Alhamdoelilah. En moge Allah Ta´ala onze imaan vergroten, Ameen!!!

Dit is mijn verhaal in het kort.
Salaam alaikoem, Jamila!!