Aankomende zuster Deborah

Beste zusters Salaam aleikom,

Mijn naam is Deborah ben van Nederlands-Indische afkomst, ik ben inmiddels 18 geworden.
Heb op dit moment een relatie met een Marokkaanse jongen waar mijn familie absoluut optegen is omdat het een moslim is. Zelf is mijn familie Katholiek maar niet beleidend.

Mijn moeder heeft mijn zusje en mij dan ook niet gedoopt in de kerk of ons een geloof gegeven, want ze vindt dat wij zelf voor een geloof moeten kiezen waar we ook echt achter staan en in geloven. Ze wilde ons niet iets gaan opleggen wat wij wel en niet mogen of moeten doen.

Dus ik heb geen geloof en dat is echt heel erg vervelend niet alleen omdat ik op dit moment een Marokkaanse vriend heb maar vooral omdat ik graag een geloof echt wil geloven.
Zo ben ik me dus gaan verdiep in de Islam, ik ben al een paar weken bezig met allerlei boeken lezen niet alleen het lezen vind ik belangrijk, het is ook zo dat je moet begrijpen wat je leest dus daarom schrijf ik heel veel dingen op papier om het zelf ook beter te begrijpen. Ik ben al een heel eind op weg, al zeg ik het zelf.

Uiteindelijk wil ik me natuurlijk wel gaan bekeren tot de Islam, omdat het ik het gewoon een heel mooi en goed geloof vind. Ik heb dan ook wel dingen uit de Bijbel vroeger gelezen en natuurlijk de geschiedenis van het Katholieke geloof, maar ik heb het nooit echt interessant gevonden dus verdiepte me er niet echt in.

Het is wel heel moeilijk om er met me eigen familie over te praten omdat ze zelf natuurlijk Katholiek zijn en echt NIET geïnteresseert zijn in de Islam of iets wat er in de buurt komt. Ze kijken ook heel veel tv dus krijgen een krom beeld over de Islam.Ze denken dat ze heel veel of misschien wel alles weten over de Islam maar eigenlijk weten ze helemaal niets (jammer genoeg).
Ik heb dan ook heel veel discussies gehad met mijn familie en vooral met mijn moeder en mijn zusje. Ze zijn het er niet mee eens dat ik met een Islamitische jongen ga. Omdat ze bang zijn dat ik Moslim word. Na vele discussies heeft mijn moeder mij voor de keuze gesteld: of me vriend of zij. Ik heb tegen haar gezegd dat ze mij die keuze niet mocht laten maken, dus dat betekende dat ik niet wilde kiezen volgens haar, want ik wil me moeder niet kwijt en me vriend ook niet. Wat me moeder toen heeft gedaan is het ergste wat ik in me leven heb meegemaakt, en dat is dat ze me het huis uit heeft gezet. Dat deed en doet me nog steeds heel veel pijn.

Maar gelukkig praat ik heel veel met me vriend en die helpt mij ook. Op dit moment woon ik bij me oom (de broer van me moeder). En daar heb ik ook heel veel mee gesproken over de situatie en over dat ik me in de Islam wilde gaan verdiepen. En me uiteindelijk wil gaan bekeren.
Hij vertelde mij dat dat echt een hele goede stap in me leven was want het is belangrijk om te geloven. En, als ik het doe, dat ik het ook goed moet gaan doen natuurlijk.

Vaak stel ik mezelf ook de vraag van waarom heeft mijn moeder mij geen geloof gegeven ?? Ik mocht toch zelf kiezen waar ik in wilde geloven? Maar moslim worden mag ik niet, dan is het toch geen keuze meer die zij mij heeft gegeven?

Die vragen zal ik van me moeder nooit beantwoord krijgen denk ik (jammer genoeg). Ook zei ze dat als ik ooit moslim zou worden, dat ze geen contact meer met me wilde en dat ik haar dochter niet meer ben. Dat is zo erg als je eigen moeder zoiets tegen je zegt.

Ondanks dat allemaal zal ik me uiteindelijk toch gaan bekeren wanneer ik vind dat ik er klaar voor ben. Diep in me hart hoop ik alleen dat me moeder het toch ooit zal accepteren.

Graag zou ik in contact komen met meiden die hetzelfde meemaken of meegemaakt hebben en hoe zij er dan mee omgaan of dit hebben opgelost.

Veel liefs,

(aankomende) zuster Deborah

Helaas is bij ons het email adres van Deborah niet meer bekend, u kunt daarom niet meer reageren.