Het verhaal van (aankomend) zuster Aranka

asalamu aleykum

Na het lezen van al deze verhalen wilde ik ook graag mijn verhaal hier neerzetten.
Vorig jaar heb ik kennis gemaakt met de Islam.
Alhoewel ik wel op de hoogte was van het bestaan van de Islam, kende ik het niet echt.
Totdat ik een vriend kreeg die geloofde.
Hij heeft me de schoonheid van de Islam laten zien, onder andere door middel van zijn karakter.
Hij is iemand met een helder karakter, een puur hart. Hij zal nooit iemand afwijzen, en nooit geen antwoord geven als hem iets gevraagd wordt. Hij respecteert en wordt daardoor gerespecteerd.
Hij was een groot voorbeeld. Pas later besefte ik dat hij deed zoals de Heilige Koran het heeft beschreven (deels dan).
Daarna ben ik onderzoek gaan doen, heb ik veel websites gelezen en boeken gekocht die over de Islam gaan.
Toen ik de Heilige Koran zag liggen wilde ik hem aanraken... maar in plaats daarvan ging er een heel gek en warm gevoel door me heen en begon ik te huilen... Het was een gevoel die ik niet kon plaatsen, een gevoel die ik nog nooit eerder gevoeld had. Meteen heb ik een vriend van mij gebeld die heel veel weet over de Islam, en hij werd blij van mijn verhaal. Het was een goed teken vertelde hij.
Vrijwel meteen was ik overtuigd.
Er restte me alleen nog grote hindernissen.
Mijn moeder vindt het maar niks dat ik moslima wil worden. Zij hoort al het slechte er over op het niet (en ze is niet om te praten, en owee als ik het in m'n hoofd haal iemand met haar er over te laten praten). Ze leest boeken over vrouwen in Saoudi Arabië over vrouwen die onderdrukt worden (bewerend door de hoofddoek). Wederom is ze niet om te praten. Ik heb haar verteld dat dat niet de islamitische cultuur is, want dat mag niet in de Islam.
Mijn vader zou het niet erg vinden, maar door de uitgesproken mening van mijn moeder geeft mijn vader nooit zijn mening (heel erg zonde, maar zelfs hij is bang voor m'n moeder).
Op m'n werk werken ook mensen die discrimineren. En helaas, de gene die me er wel in steunen zitten niet op mijn afdeling, en dus heb ik niet veel met hen te maken.
Maar ik vind niet dat dit moet lijden onder mijn beslissing.
Ik moet niet bang zijn voor de reacties van anderen, de enige die oordeelt is Allah (swt).
En daar komt nog bij: ik durf niet naar de moskee.
Ik wil eerst van alles leren, ik wil eerst wuduu correct leren uitvoeren, en goed leren bidden.
Ik weet alleen niet hoe?
Graag zou ik willen weten hoe anderen het gedaan hebben toen zij voor het eerst van alles gingen doen. Hoe zij het geleerd hebben.
Ik wilde dolgraag mijn getuigenis doen voordat ramadan begint inshaAllah.
Graag kom ik in contact met andere moslima's, en misschien verhalen uitwisselen.

Fi amanillah
Aranka

nb: Het email adres van zuster Aranka is niet meer actief, wij kunnen helaas geen mailtjes meer doorsturen.