Het verhaal van zuster Amal

Bismi-ALLAH el Rahmani el Rahiem

Salam alaykum wa rahmatoelah wa barakatoe,

Voordat ik begin zal ik me eerst even voorstellen; ik ben Amal en ben een 18-jarige Nederlandse moslima. (Mascha-ALLAH)
Ik wil graag mijn verhaal hier vertellen omdat ik zelf zeer veel steun heb gehad aan de brieven van onze zusters die ook hun verhaal met ons wilde delen.
Vooral het gevoel van "je bent niet de enige" heeft mij zeer veel steun en doorzettingsvermogen gegeven.

Het begon allemaal in mijn puberteit.
Zoals zovelen ging ook ik op zoek naar mijn identiteit, naar mijn ware ik. Ik had al snel door dat ik iets miste in mijn leven, iets waarin je gelooft en waarin je vertrouwd. Ik miste de erkenning van GOD in mijn leven. Ik ben als ongelovige opgevoed maar had op jonge leeftijd al zoiets van "dat klopt niet". van mijn negende tot mijn twaalfde heb ik op een christelijke school gezeten waar we iedere ochtend verplicht moesten bidden en waar we zeer regelmatig de bijbel moesten lezen. Na het verlaten van deze school kregen we allemaal een bijbel als afscheidscadeau. Dus toen ik ongeveer op mijn veertiende op zoek ging naar GOD toen was voor mij op dat moment het meest logische om de bijbel te pakken en te gaan lezen. En dus deed ik dat ook, en ik las en ik las en zo ging het door. Maar hoe meer ik ging lezen en hoe meer ik erover na ging denken hoe meer dingen ik tegen kwam waar ik het niet mee eens wilde en kon zijn. Dus heb ik de bijbel weer terug gelegd waar die lag en nooit meer aangeraakt.

De tijd ging verder, mijn geloof in GOD was er, maar de godsdienst nog niet.
Ik was 15,5 jaar toen ik mijn beste vriendin ontmoette, een moslima afkomstig uit Afghanistan. Via haar ben ik in aanraking gekomen met de Islam. Alhamdolilah!
Om eerlijk te zijn wist ik toen ik haar ontmoette zeer weinig over de Islam, de enige dingen die ik wist waren de uitspraken van niet-moslims in de media die cultuur met geloof hadden verward. Mijn beste vriendin is een meisje dat niet praat over haar geloof tenzij de ander erover begint. Dus in het begin hadden wij het nooit over de Islam, maar doordat ik de Islam bij haar thuis zag d.m.v. bidden, Ramadan enz. begon ik vragen te stellen en zo begon ik de begin begrippen van de Islam te kennen en te waarderen.
Door een andere zeer goede vriendin die ook moslim is kwam ik terecht bij een winkeltje dat boekjes over de Islam verkoopt, zo begon ik deze boekjes te lezen. Ik kon niet meer stoppen met lezen en bleef lezen en boekjes kopen. Ik was meer bezig met vragen stellen aan mijn twee goede vriendinnen en met boeken lezen dan wat dan ook. En hoe meer ik te weten kwam, hoe meer mijn liefde voor de Islam en ALLAH swt groeide.
iedere keer als ik iets las over de Islam kreeg ik "dat" gevoel waar veel moslims het over hebben, dat heerlijke gevoel dat ik keer op keer wilde voelen. En "dat" gevoel was voor mij ook een soort van teken van dit is de Waarheid, dit is wat jij al die tijd hebt gezocht! Alhamdolilah, ik heb het gevonden!
geleidelijk aan begon ik de kleine regels van de Islam, ik paste mijn kleren aan, mijn gedrag en de manier waarop ik dacht. Eigenlijk kan ik het niet echt aanpassen noemen want het ging vanzelf. Het voelde goed dus ik deed het. Mascha-ALLAH!

Het was ongeveer een jaar later toen ik besloot de stap te zetten om moslima te worden.
Het was 13 december 2002 toen ik in de aanwezigheid van mijn twee beste vriendinnen en onder begeleiding van een imam mijn shahada heb uitgesproken. Mascha-ALLAH!
Ik leer nu het gebed en hoop dit snel uit te kunnen voeren. Inscha-ALLAH!
Helaas heb ik het nog niet aan mij ouders en familie verteld, op dit moment denk ik dat het beter is als ik dat nu ook nog niet doe. Mijn ouders en familie behoren jammer genoeg tot de categorie mensen die alleen slecht over de Islam willen denken en dus ook klakkeloos geloven wat er in de media word gezegd. Dus als ze weten dat hun enige dochter, enige nichtje en enige kleindochter is bekeerd tot deze in hun ogen "achterlijke" godsdienst dan ben ik bang dat het alleen maar voor problemen voor mij kunnen zorgen. Nu ze het niet weten kunnen ze mij ook niet dwarsbomen.
het is moeilijk om op deze manier te leven, met een groot geheim voor je ouders en familie maar ik vertrouw in ALLAH swt en Inscha-ALLAH zal HIJ mij steunen en bijstaan zodat ik mijn ouders en familie in de toekomst mijn "ware ik" die ik Alhamdolilah eindelijk heb gevonden kan laten zien. Amien!

Moge ALLAH swt al mijn broeders en zusters op het Rechte Pad leiden! Amien!

Salam alaykum, jullie zuster in de Islam, Amal...

(Helaas hebben wij geen emailadres meer van zuster Amal, dus kunnen wij geen mailtjes doorsturen)