Zuster I.

Salam aleikoum,
Ik heb dit verhaal geschreven voor meer mensen in mn omgeving maar wilde het ook hier plaatsen.
Ik beschrijf hier een stukje van vroeger en hoe ik tot mijn keuze naar de Islam ben gekomen.
Ik hoop dat jullie het zullen lezen, ookal is het best lang.

In mn verleden kwam ik vaak in aanraking met buitenlandse jongens, door een vriendin die een slechte invloed op me had.
Ik begon voor ze te vallen, maar wist ook wel dat de meeste van hen niet heel goed bezig waren.
Ik voelde me zowieso nooit echt aangetrokken tot nederlandse jongens.

Ik heb veel problemen thuis gekregen doordat die vriendin me tot slechte dingen aanzette, wat dat precies allemaal is vertel ik liever niet. Maar daardoor verloren mn ouders het vertrouwen in me. Het was een donkere periode en mijn ouders hadden het er zwaar mee en wisten niet wie ik nou was doordat ik veel dingen moest verzwijgen. Ondanks dat alles hebben mijn ouders nooit echt wat tegen buitenlanders of andere religies gehad, ze zijn erg ruimdenkend en daar ben ik blij mee!

Gelukkig kwam er na 8 jaar (waarvan de laatste 3 jaren het ergst waren) een eind aan mijn 'vriendschap' met dat meisje, en sindsdien ben ik erg veranderd, meer zelfstandiger geworden, maak mn eigen beslissingen en heb afstand genomen van veel mensen. Ook mijn ouders kregen weer vertrouwen in me en ze zagen dat het veel beter met mij ging en daardoor ging het ook veel beter met hen.

Maar nu even terug naar het hoofdverhaal, dit hiervoor was meer als een kleine aanleiding.
Ik stond altijd wel open voor oosterse/arabische dingen en vond het wel interessant.

Het begon allemaal twee jaar terug rond Mei 2007, ik was toen 15. In die tijd zag en hoorde ik veel negatieve dingen over de Islam waar ik over begon na te denken.
Ik begon me af te vragen waarom ik zoveel slechte dingen hoorde, want de moslims die ik ken waren heel anders dan die ik op het nieuws zag.
En dus ging ik me bepaalde dingen afvragen. Lag het nou aan de extremisten dat de Islam zo'n slechte naam kreeg of was het echt een gewelddadig geloof?

Ik wilde weten wat de Islam precies was.
Dus ik begon informatie te zoeken over de Islam.
Bij mijn huidige vriend toendertijd kon ik niet veel vragen, hij was er zelf niet zo mee bezig. Hij vond het wel knap van me dat ik op eigen initiatief me erin ging verdiepen maar daar bleef het ook bij. Het was mijn eigen interesse en vraagteken over bepaalde dingen dat ik op zoek was, absoluut niet vanwege hem.

Natuurlijk wist ik dat God, Allah werd genoemt en over de profeet Mohammed hoorde ik ook het een en ander.
Maar meer dan de vooroordelen zoals dat vrouwen slecht behandelt werden, meisjes gedwongen worden om een hoofddoek te dragen en eerwraak wist ik niet.
Dus ik begon te lezen, ik las over de 5 zuilen van de Islam en ik kwam erachter dat er meer profeten waren, dat vrouwen juist als een diamant behandelt door mannen moeten worden en vrouwen zichzelf bedekken om niet als lustobject gezien te willen worden maar geaccepteerd willen worden om hun karakter en hun vaardigheden. Ook las ik over de dood, het paradijs, de hel en nog veel meer dingen waar ik nooit het bestaan van wist.

Ik las verhalen en bekeek filmpjes, ik kreeg er gewoon kippenvel en tranen van.
Het raakte me echt, ik kreeg een apart gevoel van binnen. Het was echt zo apart, elke keer als ik dingen las of zag kreeg ik kippenvel en tranen.

Het leek alsof ik mn hele leven al naar iets zocht, en nu het eindelijk gevonden had. Als een leegte die werd opgevult.
Ik voelde dat dit de waarheid was, dat dit bij mij hoorde.
Het voelde zo goed, en er was echt een aantrekkingskracht naar de Islam toe. Het riep me gewoon!
Het bleef me maar interesseren, en wou steeds meer weten.

Dit ging dus maanden zo door, de hele zomervakantie ben ik in mn eentje ermee bezig geweest.
Mn interesse in de Islam was echt in volle bloei, elke dag heb ik dingen gelezen en leerde dingen bij.
Het idee van de gewelddige en vrouwonderdrukkende Islam was veranderd in een liefdevolle en vreedzame, respectvolle religie.

Ik begon spijt te krijgen van bepaalde dingen, de manier hoe ik me kleedde want ik kwam erachter dat mijn lichaam meer aandacht trok bij jongens dan hoe ik als persoon was en daar gaat het uiteindelijk om. Iedereen wordt oud, lelijk, gerimpelt en grijs en wat dan telt is je innerlijk en daarom blijf je ook samen met iemand omdat je van diegene houdt zoals die is. Ik wilde ook geen varkensvlees meer eten, daar ben ik toen mee gestopt.
Vannaf dat moment wist ik het zeker, ik wilde Moslim worden.

Mn ex kwam terug van Marokko, hij zag dat ik steeds vaker mn hoofddoek opdeed, dat vond hij maar niks. Hij vond dat meer iets voor later als we bijvoorbeeld getrouwd waren. Maar ik vond dit niet correct, je moet zo gauw mogelijk beginnen met het dragen, wie weet overlijd je de volgende morgen.
Ook is het uitstellen ervan vanwege je familie niet de beste optie, ook al zijn ze het er niet mee eens. Want ja, als je het niet draagt dan zullen zij er nooit aan wennen! Natuurlijk kan je het dragen ervan beter wel opbouwen.
Maar dus ik zag al in dat ik met mn ex me niet volledig op mn geloof kon richten. Hij hield me er juist van af, terwijl ik dit zo graag wilde.
Ik heb het nog even geprobeerd maar ik vond dat ik geen relatie erbij kon hebben, de keuze voor bekering was tenslote een bewuste keuze en iets wat serieus genomen moest worden. Dus zodoende, ik maakte het uit en verbrak het contact.

Toen het nieuwe schooljaar bijna weer begon kwam ook een goede vriendin terug van Marokko en heb haar over mijn zoektocht naar de Islam verteld.
Ze heeft me toen geholpen met boekjes etc.
Ik ben ook paar keer naar de Moskee gegaan, daar deed ik de bewegingen mee tijdens het gebed ook al kon ik nog niet bidden.
Ik besloot met de Ramadan mee te doen, dat was een mooie ervaring en tot mijn verbazing was het heel makkelijk vol te houden!

In de Ramadan heb ik toen besloten om 8 oktober mn Shahada(geloofsgetuigenis) te doen in de Moskee, dat viel op een bijzondere dag die 'Laylat Al Qadr' heet oftewel 'De Waardevolle nacht/de 27e dag van de ramadan' wordt genoemt. Eén van de nachten van Laylat al Qadr in de Ramadan is erg bijzonder, en beter dan duizend maanden. ("De nacht van de beslissing is beter dan duizend maanden" (Koran 97:30)
Goede daden die gedurende deze ene nacht worden beoefend zijn gelijk aan deze beoefend over duizend maanden. Dit is de nacht van Laylat al Qadr, wanneer de Koran geopenbaard werd. Het is een heel bijzondere nacht, een viering om de komst van de laatste leiding voor de mensheid te vieren (Moslims beschouwen Mohammmed als laatste Boodschapper, en de Koran als laatste Boodschap van God aan de gehele mensheid). Deze nacht is een eerbetoon aan het begin van die Boodschap die door de Schepper werd geopenbaard, een Boodschap waarin Allah de mensen toont hoe men het geluk in beide werelden (hier en in het hiernamaals) kan verwerven.
Zij die niet in staat zijn om alle dagen van de maand Ramadan te vasten, proberen meestal wel de eerste en de laatste 10 dagen te vasten.

Maar goed, de avond van mijn bekering was aangebroken. Het was erg spannend, ik en mn vriendin gingen naar de mannekant.
Het was heel druk, het zat helemaal vol en iedereen keek me aan. Ik liep naar voren en ging naast de Imam staan.
Toen heb ik de prachtiste zin opgezegd 'Ashadoe an La-ilaha Ila Allah wa ashadoe ana Muhammadan Rasoelallah' , 'Ik getuig dat er geen God is dan Allah en dat Mohammed (vrede zij met hem) zijn boodschapper is'.
Allah ou Akbar, Allah ou Akbar, Allah ou Akbar! zei de Imam luid na het uitgesproken hebben van mijn Shahada.

Daarna zijn mn vriendin en ik weer teruggegaan naar de vrouwenkant waar we beide in tranen uitbarstten.
Het drong toen pas tot me door dat ik eindelijk moslim was geworden. Zo graag wilde ik dit de hele tijd, eindelijk was het zo ver.

Sindsdien sta ik stevig in mn schoenen, ik ga met opgeheven hoofd door het leven en hecht veel waarde aan mijn geloof, lichaam, familie en de dingen om me heen zoals de natuur wat ik eerst doodnormaal vond daar kijk ik nu met grote ogen tegenaan. Zo mooi, elke dag die nieuwe wolken, de zon die straalt op mn huid, de wind die blaast langs me heen. SubhanAllah(Allah is heilig), Allah heeft de wereld mooi geschapen en meer mensen zouden eens moeten genieten van zijn prachtige werk. Ook als ik mijn ogen open dank ik Allah voor de nieuwe dag, niemand heeft je morgen beloofd en het is voor iedereen zo vanzelfsprekend om 'tot morgen!' ze teggen terwijl je niet eens weet of je er die volgende morgen er nog bent.

Toen mijn ouders wisten dat ik moslim geworden was hadden ze het er wel moeilijk mee, het is niet niks want ze wisten niet meer van de Islam af dan wat ze zagen op het nieuws en lazen in de krant. Mijn ouders zijn er nu aan gewent en ook aan het dragen van mijn hoofddoek, ze zien dat ik lekker in mn vel zit en deze keuze mij goed heeft gedaan. En dat klopt ook, ik voel mezelf beter dan ooit tevoren! Door mijn zoektocht ben ik erachter gekomen dat wat je op het nieuws ziet niet altijd waar is en al helemaal niet de extreme beelden van tv. De extremisten zijn mensen die het verpesten voor de goede moslims.
Je moet anderen behandelen zoals je zelf behandelt wil worden.

Nou, dit was mn verhaal.
Natuurlijk niet alles tot in de puntjes verteld maar ik hoop dat je zo een beeld krijgen van hoe ik tot dit pad gekomen ben.

Liefs, I.

Wilt u reageren op dit verhaal? Graag mailen naar nwmoslima@moslima.nl onder vermelding van zuster I.