
| Bismi-llahi
al Rahmani al Rahiem (In de naam van God, de Erbarmer, de Meest Barmhartige)
Zuster Yasmin (2) Bismillah ar Rahman ar Rahim Lieve
allemaal, Na veel van jullie verhalen gelezen te hebben heb ik toch besloten
om ook mijn verhaal te doen al blijf ik het een beetje eng vinden omdat het zo
persoonlijk is. Maar de wetenschap dat andere mensen er misschien steun aan kunnen
hebben heeft me over de streep getrokken. Ik kom zelf uit een dorp waar
de laatste jaren misschien 2 of 3 islamitische gezinnen zijn komen wonen. Ik herinner
mezelf alleen één Turkse jongen bij mij in de klas op de basisschool,
Hassan heet hij. Maar Islam zei me niets en op die leeftijd besteed je daar ook
geen aandacht aan. Op het voortgezet onderwijs in de stad zag ik wel eens moslima's
lopen maar ook daar besteedde ik geen aandacht aan. 2,5 jaar geleden ben ik
met een vriendin op vakantie geweest in Egypte en daar gebeurde het, ik werd verliefd!
En hoe........ Het feit dat hij moslim is stoorde me totaal niet, dat zien we
later wel weer. Maar de verliefdheid ging niet over, en het kwam van 2 kanten.
Een paar maanden later ben ik in mijn eentje terug gegaan en vanaf toen wist ik
het zeker; wij horen bij elkaar. Ondanks het cultuur- en geloofsverschil (ik was
zelf protestant) zaten we op één lijn. We maakten elkaars zinnen
af en hadden enorme lol met elkaar. Mijn familie accepteerde hem eigenlijk
vrij snel hoewel ze ook wel de hoop koesterde dat het voorbij zou gaan. We bleven
heen en weer reizen, na een jaar mocht hij eindelijk een weekje op bezoek komen
in Nederland, we hebben echt een super tijd gehad en mijn familie kon er ook niet
meer omheen, iedereen zei ''Je straalt zo als je bij hem bent''. Maar dan komt
het punt waarop je serieus over de toekomst gaat nadenken. Hij zei tegen mij;
''Jij kan gewoon christen blijven als je dat wilt, maar onze kinderen zullen islamitisch
opgevoed worden''. Ik wist niet zo goed wat ik hier mee moest, dus ben ik gaan
lezen, als eerste de Koran. Ik moet eerlijk zeggen dat ik het idee had het oude
testament te lezen maar ik merkte ook dat vragen beantwoord werden waar ik al
jaren mee liep. Toch stonden er dingen in de Koran die ik niet kon rijmen, dus
ben ik hadith gaan lezen. Wat vond ik dat mooi en hoe helder werd het me allemaal!
Ik ben zoveel gaan lezen dat mijn enthousiasme met de dag groeide. Ook ben ik
over het Midden-Oosten gaan lezen, want waarom is er altijd oorlog in de islamitische
landen? Toen ik het boek ''De grote beschavingsoorlog'' van Robert Fisk had gelezen
begon ik me enorm te schamen voor mijn Westerse identiteit, voor alles wat wij
het Midden Oosten hebben aangedaan! Inmiddels was ik al zo overtuigd dat ik
5 keer per dag ging bidden en de Koran las. Op een gegeven moment was het tijd
mijn ouders in te lichten en dat was zo moeilijk! Ze vonden het niet leuk en mijn
moeder heeft er nog steeds verdriet van, maar het is geaccepteerd. Eind dit
jaar ga ik naar Egypte emigreren en trouwen, ik ben inmiddels in Egypte officieel
bekeerd. Ik kan niet wachten om eindelijk in een islamitisch land te wonen waar
ik ongestoord mijn geloof kan belijden, want ik wil graag de Hidjaab dragen maar
mijn moeder accepteert dat niet. Op mijn bruiloft zal ik hem wel dragen, in Egypte
draag ik hem ook. Maar hier lukt het nog niet. Tot dusver mijn verhaal,
de reden waarom ik tot de Islam ben gekomen is dat essentiële vragen die
nooit beantwoord werden door het christelijke geloof (over Jezus, waarom staat
in de bijbel dat je dit niet mag eten maar doet iedereen dat toch etc.), wel door
de Islam werden beantwoord. Ik sta er tot dusver alleen voor in Nederland want
in mijn omgeving (Veluwe) wonen nauwelijks moslims. Dat maakt het erg moeilijk,
mijn collega's weten nog van niks, die moet ik het dus nog gaan vertellen en daar
zie ik erg tegenop! Wanneer ik die stap ga nemen weet ik nog niet. insh'allah
zal Allah het makkelijk voor me maken. Yasmin Wilt u reageren op dit
verhaal? Graag mailen naar nwmoslima@moslima.nl
onder vermelding van "Yasmin2"

| 
|