TIPS hoe vertel ik het aan mijn ouders?

Aleikum selaam wa Rahmatulahi,

Hier wat tips voor zusters (en evt. broeders) voor als je je ouders / familie wilt vertellen dat je moslim bent. Het zijn tips vanuit mijn eigen ervaring dus het kan voor anderen misschien wel heel anders zijn. Insha'Allah heeft iemand er iets aan.

Vaak is moeilijk om te vertellen dat je moslim bent, maar eigenlijk weten veel ouders het al wel. Vooral moeders hebben zo'n eigenschap waardoor ze heel goed weten wat hun kinderen doen en wat ze denken, ook al heb je niks gezegd. Moeders reageren ook vaak het beste als je het vertelt, maar dat is niet altijd zo natuurlijk.
Het beste is om je ouders te betrekken in het proces, bijv. dat je zegt van 'goh wat ik nou heb gelezen! in de islam is de vrouw helemaal niet zo laag' zoiets.. Wel iets positiefs natuurlijk. Of als zij iets negatiefs zeggen dat jij het weerlegt met goede argumenten, maar niet te ingewikkeld aangezien ze waarschijnlijk geen basiskennis hebben. Misschien vinden ze het niet erg interessant maar zo weten ze wel waar jij mee bezig bent (of was, want best is om bij t begin te beginnen, ook als je al verder bent).
Doe dit vooral rustig aan, zodat ze heeel langzaam wennen, dat gaat het beste. Neem ongeveer een paar maanden voor de 'inleiding', ik deed het in 4 maanden. Ongeveer 4x per week vertel je eens iets, wissel af per ouder, broers en zussen niet vergeten. Het kan ook aan tafel, als iedereen er is. Voor die tijd vertelde ik trouwens ook wel eens wat, terwijl ik toen nog geen moslim was.
Laat daarna merken dat je heel happy wordt van de islam en de dingen die er mee te maken hebben, dat je je er fijn door voelt. Vooral ook duidelijk maken dat je het niet voor iemand anders doet. Leen de Qur'an eens uit de bieb of koop er een, en zeg 'kijk eens wat ik heb, interessant hè!' en daarna 'goh pap, kijk eens wat hier staat, echt mooi hè'. Misschien zegt je vader wel van 'rot op, ik wil er niks over horen' maar goed, hij is wel weer op de hoogte van het feit dat je de Qur'an leest.
Je kan, als je wilt, je ouders meenemen als je je shahada gaat doen. Dat zou het fijnst zijn. Ik heb er voor gekozen het niet te doen, alhoewel het achteraf gezien best had gekund. Daarna vertel je thuis hoe het ging, en dat je moslim bent geworden, maar dat je nog steeds hun dochter zal zijn, dat je nog steeds evenveel van je ouders (en rest van het gezin) houdt.
Voor jou is de shahada de belangrijkste stap. Voor je ouders kan dit heel anders zijn, grote kans dat voor hen de stap naar hijaab dragen het grootste is. Ik denk dat dit komt omdat ze, als je nog geen hijaab draagt, nog kunnen ontkennen dat je moslim bent. Mijn ouders 'vergaten' het regelmatig. Er is niets anders aan je te zien, dus zogenaamd ben je nog helemaal hetzelfde.
Pas als je een hoofddoek draagt kunnen ze er niet meer om heen, bovendien worden ze er flink mee geconfronteerd door de omgeving.
Nu heb je het belangrijkste gehad. Doe vooral heel rustig aan hierna, het is beter om niet meteen te beginnen met de hoofddoek te dragen. Als je ouders het zelf nog moeilijk hebben om je te accepteren als moslim(a) is het echt niet handig als ze dan ook nog commentaar van anderen krijgen. Hoe moeten ze je verdedigen in iets waar ze zelf ook niet achter staan?
Ik heb toen weer ongeveer een paar maanden gewacht, tot ze het een beetje gewend waren dat ik een paar keer per dag moest bidden, dat ik geen varkensvlees meer wou eten, enz.
Daarna kom je af en toe met een paar verhaaltjes over de hoofddoek. Wees voorbereid op heftige reacties! Je ouders zullen er wel tegen zijn, maar het lijkt me dat een moeder, ongelovig of niet, gelukkig is als haar kind ook gelukkig is. Zo ging het bij mij elhamdulilah. Betrek je ouders er zoveel mogelijk in, bijv. van 'goh hoe zou zo'n hoofddoek werken mam? heb jij een sjaaltje voor me om te oefenen?'. Ook al reageert ze boos, toch heeft ze niet het idee dat je het stiekem doet, achter haar rug om, en weet ze waar jij mee bezig bent.
Ik begon met mijn hoofddoek naar achter te knopen, zomaar af en toe, in huis. 'Hé pap hoe staat dit?' Broertje 'goh nou ben je echt zo'n buitenlander, echt geen gezicht'. Trek het je niet aan en leg uit wat jij er mooi en goed aan vind. Na ongeveer een maand, waarin je ouders gaan vermoeden dat je een hoofddoek wilt gaan dragen, kan je je hoofddoek naar achter geknoopt dragen naar school of naar je werk. Nu wordt het waarschijnlijk echt moeilijk voor je ouders. Zorg dat je altijd aardig voor ze bent, en ze met van alles helpt. Ze gaan nu reacties van 'de buitenwereld' krijgen en dat is heel moeilijk voor ze. Misschien reageren ze zich wel op jou af, de dingen die mensen tegen hen zeggen, schreeuwen ze in ruzies naar jouw hoofd. Maar ondertussen zullen ze je toch willen beschermen als het goed is. Terwijl mijn vader in een ruzie zei dat hij het absoluut niet snapte dat ik 'zo'n ding op mijn kop had', verdedigde hij me toen een vrouw zei 'wat zielig voor je dochter, welke man heeft haar die hoofddoek opgedrongen?'; hij zei: 'Het is haar eigen keuze en praat niet over dingen waar je geen verstand van hebt.'.
Voor jezelf is het nu ook een lastige tijd, al dat gestaar (geloof me, het went, zelfs in een klein dorpje waar mensen nog nooit van de islam gehoord hebben). Mensen maken misschien ook vervelende opmerkingen. Voor je ouders is het ook heel moeilijk dat ze je hier nu niet tegen kunnen beschermen. Het is ook belangrijk om de familie in te lichten, het is niet leuk als ze het van anderen moeten horen.
Nou goed, na een paar maanden (even kijken wat ze aankunnen) kan je de hoofddoek wat groter gaan dragen, zeg maar een kapje + sjaal erover. Waarschijnlijk weer een hoop gesputter thuis, maar deze stap is minder groot dan van 'geen hoofddoek' naar 'wel hoofddoek'.

Daarna ging het bij mij een beetje vanzelf elhamdulilah. De rest van de familie deed soms wel heel lastig, een aantal van hen wilden mij 'nooit meer' zien, ik was niet meer welkom bij verjaardagen en diners (zeker toen ik hoofddoek ging dragen). Maar ook zij wenden eraan na een tijdje (paar maanden), elhamdulilah.

Mijn tip: geef niet op! Allah is bij je, en als je op Zijn weg gaat, dan zal Hij je helpen.

Als er iemand nog vragen heeft ofzo, je kan me altijd mailen.

Ma'asalama en heel veel succes allemaal!

Wilt u reageren op dit verhaal? Graag mailen naar nwmoslima@moslima.nl onder vermelding van "tips voor nw moslim's"