Het verhaal van zusterTalia,

Bismillahirrahmanirrahim

Na het lezen van al deze verschillende en mooie verhalen wilde ik ook mijn verhaal vertellen.
Ik ben opgegroeid in een Katholiek gezin. Mijn moeder stierf toen ik 13 was, zij geloofde sterk en leerde me van alles over de Katholieke godsdienst, maar ikzelf spande me daar niet zo erg voor in. Ik wist wel dat er een God was, dat kon toch ook niet anders.
Mijn vader is een zware alcoholist, hij gelooft eigenlijk nergens in. Toen mijn moeder stierf had ik het heel moeilijk, waarom moest dit gebeuren ik had alleen maar haar, waarom strafte God mij toch zo erg? Dat soort vragen spookte er door mijn hoofd, ik zat er echt onderdoor. Ik kon het maar niet aanvaarden dat mijn moeder gestorven was en ik was kwaad dat dit gebeurd was ik was kwaad op God? Wat was ik toch onwetend, moge Allah het mij vergeven. Nu weet ik dat voor alles een reden is en die reden weet alleen Allah.

Na de dood van mijn moeder ben ik in een Katholieke instelling terechtgekomen, hier word gebeden voor en na het eten maar daar blijft het dan ook bij er word niet over het geloof gesproken en er worden geen andere godsdienstige daden gedaan.
Ik zat nog altijd in dat diep zwart gat en kreeg de dood van mijn moeder maar niet verwerkt ik voelde me leeg en alleen. Ik had toen ook nog niet echt van die "goede" vriendinnen, we gingen ieder weekend uit, ik was toen 14 en vond het heel normaal dat ik op die leeftijd al uitging. Nu zie ik pas in dat ik het fout had. Zo leefde ik dus verder tot ik op mijn 17de een lieve Turkse jongen leerde kennen waar ik nu al 2 jaar mee samen ben, hij is een praktiserende moslim. Het is dan ook via hem dat ik in aanraking met de Islam ben gekomen. Het eerste jaar dat we samen waren heb ik nog veel fouten gemaakt, moge Allah het mij vergeven. Rond ongeveer een jaar geleden ben ik mij in zijn godsdienst gaan interesseren, ik moet toegeven dat ik veel angst had voor de Islam het leek mij zo een donker en vrouw onvriendelijk geloof waar vrouwen niets mochten en mannen alles, waar mannen alles voor het zeggen hadden en hun vrouwen opsloten en dat och arm die vrouwen die dan een hoofddoek moesten dragen wat vond ik dat toch erg voor hen.
Alle lof zij Allah weet ik nu beter wat was ik toen toch onwetend en blind. Ik had een heel vertekend beeld van de Islam zoals veel mensen nu nog steeds hebben. Ik weet nog een vraag die ik aan mijn vriend stelde "ge gaat me toch niet opsluiten hè?". Hij reageerde boos, nu begrijp ik waarom hij zo reageerde want als iemand nu iets verkeerd zegt over de Islam voel ik me ook boos worden en dan denk ik neem en lees een boek want dat is wat ik ben beginnen te doen, lezen en nog eens lezen, boek na boek, ik heb er al een hele lijst uit en ik ben ook niet van plan om hier ooit mee te stoppen want je kunt nooit genoeg lezen en leren want ieder boek brengt weer wat kennis bij en dat versterkt mijn geloof nog meer.
Bij ieder boek dat ik las ging er een nieuwe deur voor mij open en ik kwam meer en meer over de Islam te weten en hoe meer ik te weten kwam hoe meer ik zag dat dit gewoon de enige waarheid was, de hele logica klopte, ik vergeleek de Islam ook met de dingen die ik wist over het Christendom en zag dat de Islam het enige geloof was. De ware godsdienst, het Rechte pad.
Bij het lezen van ieder boek voelde ik me rustiger, gelukkiger en sterker worden. Ook bezocht ik moslima.nl de verhalen die ik las lieten soms dingen zien die ik ook voelde en zag in sommige verhalen mezelf. Toen heb ik besloten de geloofsbelijdenis voor mezelf uit te spreken. Toen ik die mooie woorden uitsprak voelde ik een grote last van mijn schouders vallen ik voelde me zo licht worden van binnen een gevoel dat niet te beschrijven valt.
Voor mijn vorige verjaardag had ik aan mijn vriend de Koran gevraagd, deze lees ik iedere dag en heb op al mijn vragen een antwoord gekregen, wat een verlichting en rust heeft mij dit toch gegeven, alle lof zij Allah, Hij heeft mij uit al de mensen uitgekozen om mij leiding te geven en op het rechte pad te leiden. Wat ben ik Allah toch dankbaar. Mijn vriend steunt en helpt waar hij kan. Ik vertelde hem dat ik graag een hoofddoekje zou willen hebben, we zouden er samen een gaan uitzoeken het was dan ook een hele verassing toen hij langskwam en er een bij zich had. Ik was helemaal in de wolken.
Ook helpt hij mij bij het uitzoeken van boekjes en als hij er vind die ik kan gebruiken brengt hij die voor mij mee. En ja hoor de hoofddoek ga ik zeker dragen, ik draag hem nu al wanneer ik alleen ben op mijn kamer en de Koran lees maar ook gewoon zomaar omdat ik hem graag wil dragen, ik kijk echt uit om hem altijd op te hebben en de dag vanaf dat dit kan zal ik hem met trots dragen. Ook al heb ik mijn naam veranderd, ik ben nu Talia, het betekent; geboren worden, een kans, geluk; Dat vond ik mooi passen bij het bekeren.
Insallah zal ik me over een tijdje officieel kunnen laten bekeren. Wat kijk ik hier naar uit dan ben ik officieel moslima, toch voel ik me dit al in hart en ziel. Er is op een korte tijd veel met me veranderd, ik eet geen varkensvlees, maak geen kruisteken meer voor en na het eten zoals dit normaal moet in de instelling. Ook kleed ik me anders, geen korte bloesjes of strakke broek zonder daar een rok over te doen meer. Daar zou ik me nu zelfs niet meer goed in voelen. Ik ben geduldiger, word niet meer zo snel kwaad en heb de dood van mijn moeder leren aanvaarden. Ik heb mijn rust gevonden in de Islam. Bidden kan ik nog niet, Insallah kan ik dit snel leren zodat ik Allah kan danken en vergiffenis vragen op de manier hoe het werkelijk hoort. Wel zeg ik 's avonds voor ik ga slapen mijn gebedje dan zeg ik de geloofsbelijdenis voor en na mijn gebedje.
In mijn gebedje vraag ik om vergiffenis, ik dank Allah voor alles wat hij voor me gedaan heeft, ik vraag Allah om leiding en kracht om het goede te doen en om te leren bidden… ik heb mijn familie en in de instelling nog niets verteld over mijn bekering er zal wel een dag komen dat ik het hun zal vertellen, hoe ze ook zullen reageren mijn geloof in Allah zal ik nooit loslaten. Het is raar dat de godsdienst waar ik vroeger zoveel angst voor had me rust en geluk brengt dat bewijst nog eens hoe Machtig Allah is. Alle lof zij Allah.

Talia