Het verhaal van Zuster Shanti / Umayma

Salaam Zusters,

Ik ben een meisje/vrouw van 25 en sinds 18 feb bekeerd tot de Islam en tevens getrouwd volgens de Sharia. Mijn man en ik zijn 10 mei 1 jaar samen en krijgen dan ook een klein meisje... Insha-Allah.
We zijn beide van Nederlandse afkomst alleen is hij al 11 jaar Moslim, hij is al eerder getrouwd geweest alleen is dit erg fout gelopen.

In eerste instantie toen ik hem leerde kennen wist ik nog maar weinig van de Islam, ik ben zelf opgegroeid in Rotterdam en daar kreeg ik niet de meest positieve indruk mee van dit geloof. Toen ik voor het eerst met mijn man over de Islam sprak was ik nog altijd sceptisch. Dit veranderde al vrij snel...ik ging zonder dat hij het wist wat dingetjes opzoeken en lezen en achteraf vragen aan hem stellen om mijn visie te verbreden. Al snel ging er een wereld voor me open en ontdekte ik dat er zoveel was dat ik niet wist en mijn onbegrip sloeg om in GELOOF.. Soebhan-Allah..

Na 3 maanden samen besloten we dat ik ging stoppen met de pil om een kindje te krijgen. Mijn naam is dan ook Umayma (jonge moeder) geworden. Allah heeft ons gezegend Alhamdoelillah want op 4 aug 05 ben ik gestopt en op waarschijnlijk 18/19 aug 05 was ik al zwanger van ons kleine meisje Alhamdoelillah. Nog meer bijzonder is dat haar zieltje (kwamen we achter) tijdens de Rammadan gekomen is! Zoiets bijzonders moet gedeeld worden!

Nu ben ik bekeerd maar weet ik voor m'n gevoel nog veel te weinig. Ik ben nog zwak en lui en de shaitan komt me geregeld een bezoekje brengen om me negatieve gedachtes in te blazen en me onzeker te maken. Ik moet bijna bevallen en maak me erge zorgen over kleine onnozelen dingen. We wonen nu in Sittard, Limburg en ik heb al wat mij dierbaar is achtergelaten in Rotterdam. Hiermee bedoel ik m'n moeder, zus en beste vriendin. M'n gemis is groot.

Ik heb 5 broers en een tweeling zus, noch mijn ouders noch mijn broers en zus weten dat ik bekeerd ben. Wel heb ik mijn moeder en zus verteld dat ik getrouwd ben volgens de Sharia, maar ze begrijpen niet wat dat inhoud dus is het moeilijk om te delen. Mijn broers maken rare vervelende grappen over m'n man en mij, terwijl mijn man al 1.5 jaar voor mijn broer werkte toen ik hem leerde kennen.

Nu voel ik me hier behoorlijk eenzaam maar kom ik er steeds achter dat dat wel meevalt als ik zo al die verhalen lees. Ik zou heel graag meer willen leren en willen delen met zusters.

Ik hoop dat ik snel een reactie krijg op mijn verhaal en ik hoop dat er zusters zijn die bereid zijn mij te willen helpen in ruil voor een luisterend oor voor jullie verhaal uiteraard! Ik ben zeer nieuwsgierig naar wat ik kan en mag leren van jullie en ik hoop dat jullie misschien ook nog van mij kunnen leren. Alhamdoelillah

In ieder geval alvast hartstikke bedankt voor de moeite.

Moge Allah met jullie zijn!

Shanti / Umayma

Wilt u reageren: shanti_aqui@hotmail.com