Het verhaal van zuster Sara

Bismillah ir Rahman ir Rahim

".......jij leidt (O, Mohammed) niet wie jij lief hebt, maar Allah leidt wie Hij wil."

SalaamaleykoumwaRahmatulAllahwaBarktohoe

Nou heb ik eindelijk de tijd genomen om mijn verhaal te vertellen inshaAllah.
Het begon eigenlijk ongeveer 3,5 à 4 jaar geleden (exact weet ik het niet omdat ik deze tijd van mijn leven een beetje verbannen heb door slechte gebeurtenissen gair).
Mijn moeder is katholiek (doet er verder niks aan) mijn vader gelooft helemaal niet, bij de geboorte van mijn broertje en mij hadden ze besloten dat wij onze eigen keus moesten maken of wij in de toekomst gedoopt wilden worden of niet.

Toen ik de leeftijd kreeg van 14 jaar ging ik op zoek na God. Wie is God? Ik besloot destijds met mijn broertje die toen 9 jaar was om gesprekken te voeren met de pastoor van onze kerk in het dorp.
We kregen soort lessen van hem hij legde ons van alles uit en wij konden vragen stelen.
En ja vragen had ik zeker, maar beantwoorden kon hij niet!! Vreemd vond ik dat, maar goed na een paar keer daar op bezoek geweest te zijn was ik vast besloten mij niet te laten dopen, want ik vond sommige dingen maar vreemd.
Waarom had God een zoon nodig en een heilige geest om machtig te zijn?
Waarom wordt de bijbel met de tijd veranderd, we kunnen het dan toch geen boek van God noemen.
Enz. enz. ik bleef met onbeantwoorde vragen.
Tot ik kort daarna van de vader van mijn vriendin een stuk of 12 boekjes over de Islam kreeg, hij vond dat ik die maar eens moest gaan lezen.
Zo gezegd zo gedaan. Ik was leergierig ik bleef maar lezen en lezen.
In die tijd had ik veel problemen thuis ik was opstandig tegen me moeder mijn ouders waren net gescheiden me moeder kreeg een nieuwe vriend (Turks) en ik vond dat alles mijn moeders schuld was.
Ik ging ook niet snel hierna bij mijn vader wonen.
Ik ging met de verkeerde mensen om die met het verkopen van drugs bezig waren, stelen enz. kon ze vaker in de gevangenis opzoeken dan thuis.
Maar goed, ik vond de boeken zeer interessant en vooral God was één, SubhanAllah dat was wat ik zocht, een God Die machtig was zonder dat Hem een zoon of een heilige geest toegekend werd, en de Quraan was zoals die aan Mohammed sws was geopenbaard.
Mijn vragen waren kortweg beantwoord.

Ik ging naar mijn buurman (Imam) en wou dat hij mij het gebed leerde en meer informatie gaf over de Islam, maar voordat ik het wist, zei ik: "Asjahadoe Allah illaa ha illAllah wa asjahadoe anna Moehammadan Rasoelallah"
Ik was in eerst instantie geschokt, wat ik nu moslim, maar..... Maar wat dacht ik eigenlijk Hamdoullilah ik was moslim ik had de sleutel tot het paradijs in mijn bezit.
De tijden daarna las ik veel over de Islam, maar voerde mijn kennis nog niet uit AstagfirAllah, ook mijn ouders wisten nog van niks en ik durfde ook nog niks te zeggen.
Tot op een gegeven moment een vriendin (waar ik destijds niet te veel mee om ging) helemaal om was gekeerd ze was helemaal gaan praktiseren droeg djellaba lange zwarte hijaab en ik vond het prachtig telkens als ik na haar keek had ik het gevoel van ik wil dat ook.
Ik had ondertussen het gebed al geleerd ik verrichte het alleen niet op tijd maar ja, ik deed het wel.
Ik trok nu veel met deze zuster op, Iman, we waren dagelijks samen en leerde veel van elkaar.
Op gegeven moment had ik besloten het mijn ouders te vertellen dat ik Moslima was geworden. Vond nu dat het lang genoeg had geduurd.
Ik stuurde mijn moeder een e-mail (want woonde bij vader) en schreef haar erin dat ik moslima was geworden, ik dacht dat zij het meeste begrip ervoor zou hebben omdat ze zelf met een Turkse man heeft samengewoond en destijds ook uit de Quraan las.
Ik kreeg een mail terug met "Ja dat wist ik al" SLIK, WAT??
Ze had het al lang in de gaten gehad door de verandering van mijn gedrag ik was van en ophol geslagen ongehoorzame puber een rustig en gehoorzame en altijd gerespecteerd tegen over mijn ouders geworden.
Nou dat was een opluchting, nu mijn vader, dit stelde ik nog even uit ik was toch bang.
De dagen daarna deed ik veel Dou'a Smeekte Allah swt om het voor mij gemakkelijk te maken en het voor mijn ouders gemakkelijk te maken om mijn beslissing te accepteren.
Ik was in Rotterdam en had besloten bij thuiskomst mijn vader in te lichten.
Toen ik thuis kam en even bij geklets te hebben over die dag zei de vriendin van me vader: "Hé Sara zou jij niet samen met de vader van Ikram na Marokko gaan om moslim te worden?"
Wat ik dacht hoe komt ze er bij, het klopt niet.
Ik: "nee hoe kom je er bij? ze zei dat ik dat zelf had gezegd.
Ik raakte geïrriteerd en zei dat het niet zo was want dat ik nooit van plan was om daarvoor na Marokko te gaan als het in Nederland ook kan en ik al lang moslim was, klaar dat was er uit.
Mijn vader zei daarop: "Hou je er wel rekening mee dat ik een niet al te grote tuin heb niet dat ze hier straks met kamelen en schapen aan komen voor je bruidsschat"
Ik stond versteld, was dit het dan, had ik hierom zoveel angst, slapenloze nachten huilbuien dat ik niet wist hoe ik het aan moest pakken, dat allemaal voor een antwoord als: "Hou je er wel rekening mee dat ik een niet al te grote tuin heb niet dat ze hier straks met kamelen en schapen aan komen voor je bruidsschat"
Hamdoullilah Allah swt had mijn Dou'a verhoord Hij swt had het zeker gemakkelijk voor me gemaakt.
Nu kon ik laten weten dat ik moslim was, de hele wereld mag het nu weten.

Een paar dagen later vertrok mijn vader na Bosnië voor werk, ik vond dat het ideale moment om de hoofddoek te gaan dragen. Ik had een paar dagen later met Iman afgesproken en vroeg haar schoonzus een mooie grote hijaab voor me ze halen, een zwarte.
Zo gezegd zo gedaan enkele dagen later op de dag dat ik met Iman af had gesproken, kwam ze aan met de zwarte hijaab, ik deed hem gelijk om ze verteld met het hoe ik het moest doen wat een pruts werk vond ik het, een zwarte jurk er bij aan en perfect ik voelde me zo mooi.
Ik ging na de school van Iman de 2e plek waar gelijk de meeste bekenden van me opzitten, ik kreeg leuke opmerkingen. De week daarna op school vond ik zo eng, ik ging de eerste paar uur spijbelen omdat ik niet in een overvolle bus durfde te zitten de reacties op school waren wel weer heel leuk en gaven me ook de kracht om door te zetten.
Ik had via msn verteld aan de vriendin van me vader dat ik een hoofddoek droeg en of zij het aan me vader wilde vertellen wie nog steeds in Bosnië zat.
Dat zou ze voor me doen.
Me vader zei:"dat ie dacht dat ik mijn verstand op een andere wijze zou gebruiken"
Toen hij terug kwam na een tijdje en mij voor het eerst zag met hoofddoek zag ik dat hij er moeite me had maar niks tegen me wilde zeggen, mijn moeder daar in tegen die had het contact met me verbroken ze wilde niet zo met me over straat.
Dat heeft ongeveer een half jaar geduurd dat ik geen contact met haar had, toen kwam alles geleidelijk goed en begon ze zich er aan te wennen ze hoopte in eerste instantie dat een mode tik was wat zo voorbij zou gaan Niet dus! Dus had ze besloten er maar aan toe te geven.
Mijn vader was er al helemaal aan gewend maar die zag mij dan ook dagelijks mijn moeder zag me 1 keer in de week als we dat al haalden.
Van de lange hijaab en djellaba begon ik snel de Ghimaar te dragen.
Met mijn ouders kan ik nu goed overweg ze gaan gewoon met me de straat op.
Mijn moeder neemt het zelfs voor me op als iemand een rare opmerking heeft ze zegt dan altijd dat ze liever heeft dat ik zo ben, dan dat ik als de rest van Nederland mijn hele lichaam toon hoe naakte hoe beter.
Dat is het motto van Nederland vindt ze: hoe meer kleren je aan hebt hoe minder aantrekkelijk je bent, en wie versierd eerst de getrouwde buurman jij of ik?"
Mijn moeder walgt immers ook van de Westerse cultuur, het half naakt over straat lopen bij elk reclame spotje een naakte vrouw.
"Vinden de mensen het gek dat er zoveel zelfmoord wordt gepleegd niemand is tevreden met zichzelf"
Laatst zei ze nog "ik hoop dat ik op een dag ook zo kan lopen als jij, ik zou het heel graag willen, in mijn hart loop ik al zo kuis"
Slik! Ik stond stom verbaasd ik was blij, mijn ouders waren allebei trots op me en dat laten ze zien.
Ik ben nu Hamdoulllah 3 maanden getrouwd en draag 8 maanden niqaab.
Mijn ouders accepteren mijn man en gaan goed met hem overweg, in eerste instantie dachten ze dat het een 1 april grap was toen ik ze vertelde dat ik op de 5e van april ging trouwen.
Totdat ze mijn man zagen, toen wisten ze wel dat het serieus was.
Ik hoop dat Allah swt mijn ouders leidt na de Islam zodat ik samen met hen het geloof kan uitoefenen inshaAllah Amien!!

Reacties zijn altijd welkom.

Broeders en Zuster keer terug na de Koran en de Soenna van de Profeet sws.
Wees standvastig wat er ook gebeurt, heb Sabr laat niks je in de weg staan.
Weet dat wat wij meemaken omwille van het geloof niks is vergeleken met wat de Profeet sws en zijn metgezellen hebben meegemaakt omwille van het geloof.
Moge Allah swt ons allen leiden op het juiste pad, het pad van de Profeet sws en zijn vrome voorgangers, en moge Allah swt onze Ummah vergroten Amien!!

Salaam aleykoum warahmatulAllah wabarakatohoe

Ought Sara