Het verhaal van zuster Šadija

Met update van oktober 2007

Salaam Aleykum

Ik heb een paar verhalen gelezen en herken heel veel van wat de meeste (bekeerde) vrouwen hier schrijven.
Ik zou ook graag mijn verhaal hier kwijt willen, en een paar tips ontvangen, hoe men zich toch modern kan kleden, maar dan met hoofdoek.

Mijn ouders zijn in de winter van 2001 voorgoed uit elkaar gegaan, ik was toen 17.
Ik en mijn broertje bleven achter bij mijn vader, die in het begin heel erg veel problemen had met de scheiding.
Mijn moeder liet helaas niks meer van haar horen.
Toen mijn vader zich een nieuwe baan gevonden had, ging het een beetje beter, in t algemeen, maar hij behandelde mij steeds vaker als mijn moeder, en daar was ik he-le-maal ongelukkig bij.
Toen ben ik opzoek gegaan naar een baan in het buitenland, en kon in een Duitse Skihut beginnen.
Ik heb aan mijn vader toestemming gevraagd, en hij zei dat het inderdaad beter was als ik (zoals hij het zei) zou oprotten.
Toen ik eenmaal goed en wel in Duitsland was aangekomen, werd ik aan mijn (2) collega's voorgesteld, en er zou ook nog een jongen bijkomen. Wij waren allemaal nieuwsgierig wat voor n jongen dat zou zijn.
Die avond belde ik m'n vader op met de mededeling dat ik voorlopig niet meer thuis zou komen, ik had echt genoeg van die ellende. Ik had ook verder geen kontakt meer met de rest van de familie,die al een paar jaar met elkaar in de knoop lagen...
Die jongen die was inmiddels ook al begonnen met werken, en we kregen van de chef te horen dat hij moslim was, ik moet eerlijk toegeven dat we allemaal een beetje raar opkeken (Allah s.w.t., vergeef me)
Ik raakte er aan gewend dat hij altijd z'n bord liet staan op tafel als hij klaar was met eten, om dat weg te ruimen, was aan de vrouwen (de chef kookte 2 keer, 1 keer zonder varkensvlees, voor hem).
En steeds vaker begon ik met hem een praatje, voor zover we ons in het Duits konden verstaan (hij is Joegoslaaf) en bracht hem de gebruikelijke pot koffie daar waar hij maar net aan t werk was.
Om het een beetje korter te maken, we leerden elkaar kennen, en toen we door een collega ruzie kregen, begreep ik pas wat ik voor hem voelde en hoe zeer ik zijn aandacht miste.
Ik besloot om het goed te maken en nam een pizza(met tonijn) mee uit de stad voor hem omdat de chef iets ``verkeerds`` had voorgeschoteld als avondeten.
Hij nodigde me uit op z'n kamer en gaf me een paar dingen om te lezen over moslims en vroeg me daar de volgende dag een reactie op te geven.
Ik heb de hele nacht doorgelezen, en was zo onder de indruk, ik heb niet geslapen.
Toen hij me wakker maakte toen ik in slaap was gevallen tijdens het was sorteren, vroeg hij wat ik er van vond om moslim te worden. In twee maanden hebben we besloten om samen te gaan wonen, en hij leverde steeds meer info over islam, Allah, Ramadan, enz. enz.
Toen het tijd was voor de ramadan, vroeg hij mij of ik wel iets begreep van die soort van gedichtjes (surah en dove) die daar stonden. Toen ik hem El-Fatiha voorlas brak hij spontaan in tranen uit, later op die avond besloten we om te trouwen.
We gingen naar Joegoslavie om mij voor te stellen aan zijn ouders.
Toen ik hen vanzelf al begroette met een Salaam Aleykum, sloeg zijn moeder meteen haar armen om me heen, en behandelde me meteen als een van haar eigen dochters. Broers en Zussen van mijn man (we hebben op 18 december 2002 getrouwd) houden zo veel van mij, alsof ik altijd al bij de familie gehoord heb.De eerst dag dat ik daar was hoorde ik de Imam uit de Moskee de Namaz verkondigen doordat hij oproept tot gebed (Adzan) het klonk zo prachtig.... De kinderen van de familie verzorgde me met boekjes, en ik begon intensief over islam te leren, toen ik genoeg gebedjes kende kwam mijn schoonzus bij mij op de kamer, sleepte me mee naar de badkamer, en we wasten ons om te beginnen met bidden, zij deed het voor en ik deed het na.
Toen leerde ze me hoe ik me moest kleden en een hoofddoek aan moest doen.
Toen hebben we de Jacija-namaz, 13 rakate, samen gebeden, toen we klaar waren, begonnen we allebei te huilen, het was net of Hij ons in de macht had, en alles ging vanzelf....
De volgende dag zijn we naar een moskee gegaan.
Ik voel me moslim, en voel me in die cultuur veel beter thuis, inmiddels heb ik weer contact met m'n vader, die accepteert ons beide zoals we zijn, en heeft zelf ook interesse in de moslim zijn.
In Januari 2004 word ons kind geboren, dan gaan we naar de moskee, zodat ik m'n Su'rah kan doen, en we trouwen dan ook in de moskee en ik begin met het dragen van een hoofddoek (waarvan ik er nu al veel gekocht heb!) Het wordt een groot feest en alles word vergeven en vergeten wat er in het verleden gebeurd is, dan kan ik Elhamdu Lillah eindelijk opgelucht adem halen van die 17 jaar ellende die ik thuis heb meegemaakt.
Allah (s.w.t.) heeft mij op het goede pad geleid, en laat mij daar alle belangrijke dingen in het leven leren, en leert mij afstand doen van hetgeen wat slecht is.
Insah' Allah blijf ik m'n leven lang zo gelukkig en blij zoals ik me voel, iedere dag dat m'n man me wakker maakt met een Salaam Aleykum, Schatz! Bedank ik me bij Allah (s.w.t.) voor het leven wat hij mij gegeven heeft. Amin

Allaha Emanet Öl.
(Wil iemand me schrijven of heeft iemand ideeën hoe men zich modern kan kleden met een hoofddoek, mail me!)

cztarhanis@yahoo.de

Update oktober 2007

Selam Aleykum lieve Zusters en Broers in Islam

Gister heb ik kontakt gehad met mijn schoonzus in Jugoslavien, Zij en haar man hebben zich aangemeld voor de Hajj dit jaar...

Dann voldoen ze aan alle 5 zuilen van de Islam, inshallah.. dat wil ik ook graag....

Dat heeft me aan het denken gezet...Waarom lukt het me niet hoofddoek te dragen terwijl ik het zo graag wil...terwijl ik ook graag will voldoen aan de 5 zuilen..

Dan ben ik voor het slapen gaan nog even naar de badkamer om 2, 3 haartjes weg te epileren (ik weet t.. t is HARAM) alleen omdat ze me gestoort hebben..

Ik will m'n wenkbrauen laten groeien, maar dan niet 2 ''struikjes'' met me meedragen...
ik stop het Pincetje weer in z'n glas, en doe de deur dicht van mn badkamerkastje... Dan valt toch plotseling het glas uit de kast in wel ik weet niet hoeveel stukjes kapot..

ik werd meteen zo rood als een tomaat van schaamte, en wist, dat komt van Allah..

's Morgens stond ik met volgende vragen op:
Waarom epileer ik nog, als ik hoofddoek will dragen? Om mezelf er mooier uit te laten zien als de fraaiheid die Allah me gegeven heeft??
Warom lukt het me niet om hoofddoek te dragen? Omdat ik er zo wil uitzien als de anderen???

toen schoot me de gebeurtenis van de pincet en het glas me weer te binnen..

ALS IK ZOVEEL SCHAAMTE IN ME DRAAG EN ZOVEEL ANGST HEB VOOR ALLAH, DAN KAN ME GESTOLEN WORDEN WAT ANDERE ZEGGEN.

Hoofddoek aan, en naar buiten.

En de reacties? Die zijn eerder positief/ neutraal als negatief...

cztarhanis@yahoo.de