|
Bismi-llahi al Rahmani al Rahiem
(In de naam van God, de Erbarmer, de Meest Barmhartige)
Het verhaal van Patricia,
Mijn naam is Patricia, ik ben Belgisch en katholiek van opvoeding.
Ik ben 43, en na een lange zoektocht, weet ik nu wel zeker dat ik
moslima wil worden.
Mijn hele leven lang heb ik nooit mijn geloof in GOD verloren. Alleen
de katholieke kerk kon me niet dat geborgen gevoel geven.
Ik heb een lange weg afgelegd van beproevingen, maar steeds weer
vond ik mijn weg naar God..nooit heb ik het gevoel gehad dat ik
verlaten was. Toch is er een grote leegte onstaan..In onze maatschappij
is er alleen maar plaats voor uiterlijkheden.. waar zijn de waarden,
waar is het echte innerlijke leven ?
Op een dag kreeg ik een relatie met een Marokkaan.. ik had weliswaar
al Marokkaanse vriendinnen, maar voor het eerst kreeg ik te maken
met een cultuur verschil in mijn eigen relatie. Ik was hier niet
volledig op voorbereid . Ik ben heel open van geest en paste me
aan. Toch waren er nog heel veel dingen die ik niet begreep. Ik
begon boeken te lezen, ik zocht meer en meer het gezelschap op van
moslima's en pas bij hen realiseerde ik me pas goed wat mijn gemis
was.
Al die verhalen van onderdrukking waren helemaal niet waar. ik
ontmoette stuk voor stuk vrouwen die bezig waren met hun geloof,
die volkomen gelukkig waren, vrouwen die leven volgens morele waarden
die ik in mijn eigen wereld niet terug vind.
Als ik hen hoor praten over hun plaats binnen het gezin, hun relatie
met hun man. Het maakt me verdrietig dat ik niet terug in de tijd
kan en al die verloren jaren kan terug winnen.
Vorig jaar heeft mijn Marokkaanse partner achter mijn rug om gekozen
voor een jonge marokkaanse..onder druk van de familie...
Mijn wereldje stortte helemaal in elkaar. Mij hart behoorde hem
toe.
Velen in mijn omgeving zagen hun vooroordelen bevestigd, maar ik
ben hem nooit vergeten en heb hem nooit veroordeeld. Ik heb het
hem vergeven. Hijzelf ziet nu ook wel in dat hij verkeerd zat. Hij
zit tussen twee culturen in en zijn onrust zorgde ervoor dat hij
die stap gezet heeft.
Door me meer te verdiepen in de leefwereld van een moslima heb
ik heel veel dingen kunnen begrijpen. Ik zie nu ook wel in dat dit
de manier is dan ik zelf verder wil leven.
Ik kan er niet meer mee om dat de vrouw in de Belgische doorsnee
maatschappij moet voldoen aan een bepaald profiel. Ik wil gewoon
mezelf kunnen zijn, en het recht en de ruimte hebben om volgens
mijn geloof te kunnen verder leven.
Mijn ex-partner heeft me gevraagd om zijn tweede vrouw te worden.
En ik wil dan ook een goede vrouw voor hem zijn. Hij heeft me niet
gevraagd om moslima te worden, dit is iets dat ik heb beslist voor
mezelf, uit mijn eigen overtuiging. Ik weet dat hij ons allebei
op dezelfde manier moet behandelen, en dat zal hij ook doen. Wij
hebben beiden een lesje geleerd uit wat er de voorbije maanden is
gebeurd. En daarom vind ik het zo belangrijk dat ik die stap zet
voor er sprake is van een huwelijk.
De media hangt een beeld op van de islam die helemaal niet strookt
met de werkelijkheid. Mijn liefde en trouw aan God heeft altijd
bestaan. God is de enige voor mij, en als moslima zal ik me nog
meer verbonden voelen met Hem !
Ik ben op zoek naar vrouwen die me kunnen helpen om me te bekeren.
Ik weet echt niet hoe ik er moet aan beginnen. Ik weet niet of ik
me eerst moet voorbereiden en eerst in de leer moet gaan, of kan
ik gewoon naar de moskee gaan ?
Liefst kom ik in contact met moslima's uit Antwerpen.
Alvast bedankt om te reageren via Pattydespeels@hotmail.com
Patricia
Er is maar één God !

|