| Bismi-llahi
al Rahmani al Rahiem (In de naam van God, de Erbarmer, de Meest Barmhartige)
Aicha Oum Youssef
Bismillah.. Ik heb eigenlijks
nooit echt een geloof meegekregen van huis uit.. ik ben nooit gedoopt, ik ben
naar familie zeggende 'christelijk' opgevoed.. heb het bidden voor het eten en
slapen meegekregen, 1 keer in de 3 jaar eens naar de kerk maar daar bleef het
ook bij. De bijbel zelf vond ik nooit interessant.. alleen de verhaaltjes die
op school verteld werden over Jezus(Isa aleyhi salam), Mozes(Moussa aleyhi salam),
Noach(Noeh aleyhi salam) vond ik erg interessant en daar luisterde ik graag naar..
ik zag de bijbel dan ook meer als een sprookjesboek. Ik was zo'n 15 jaar
toen ik voor het eerst in aanraking kwam met de Islam. Door middel van Marokkaanse
vriendinnen die ik had en met wie ik dagelijks omging, mee naar huis ging etcetera.
Daar (bij hen thuis) zag ik verschillende dingen die me intereseerden, zo onder
andere de hechte familie band, elk jaar de Ramadhaan en altijd hele mooie schilderijen
aan de muur met Arabische teksten erop(toen nog niet wetend wat erop stond en
wat het inhield). Ik had altijd erg veel vragen en mijn vriendinnen konden veel
vragen beantwoorden, maar niet alle. Ik ging zelf op zoek door middel van internet
en boeken.. iedere week leende ik nieuwe boeken van de bibliotheek.. ik las onder
andere boeken over het paradijs, de hel, de 'hijaab' en de ideale moslimvrouw.
Maar nog nooit had ik de Koran zelf gelezen, het woord van Allah. Na veel
te hebben gelezen over de Islam in het algemeen heb ik de Koran geleend van de
biebliotheek. Ik heb er een stuk uit gelezen en vond het toen al erg interessant
en het sprak me erg aan, maar hoorde van 1 van mijn vriendinnen dat het niet de
'juiste' Koran bleek te zijn. Ik heb het boek teruggebracht en ben toen eerst
op internet gaan zoeken naar verzen van de Koran. Ik kwam terecht op de website
de koraan, subhanAllah.. ik klikte 1 soerah aan en begon meteen spontaan te huilen..
ik wist niet wat me overkwam of waar het weg kwam maar de tranen bleven maar stromen.
De vertaling stond erbij en ik heb volgens mij alle soerah's(soewar) die daarop
stonden binnen een week beluisterd. Ik vond het prachtig, nog nooit had ik zowiets
moois gehoord of gelezen! Ik voelde echt dat dit de waarheid was, het ware woord
van Allah/God. Ik had op internet een oproepje geplaatst dat ik op zoek
was naar praktiserende moslima's die mij konden helpen met kennis opdoen. Zo kwam
ik in contact met de juiste zusters wAlhamdoulilaah. Diezelfde week nog nodigden
ze mij op een vrijdag uit naar Den haag om daar de shahada te zeggen, ik wist
100% zeker dat ik moslima wilde worden, alhoewel ik mijn ouders nog van niks op
de hoogte had gebracht. Ik vertelde mijn vader dat ik wat vriendinnen zou gaan
opzoeken die ik via internet/msn had leren kennen en vertrok richting Den haag.
De dag ervoor had ik een hoofddoekje(ameera) gekocht en die heb ik in de trein
opgedaan. Eenmaal op het station in Den haag aangekomen liep mijn zuster mij tegemoet..
helemaal in het zwart gehuld.. met een prachtige niqaab.. alleen 2 stralende oogjes
die je kon zien. Ze groette mij heel blij en gaf me de 4 gebruikelijke kusjes
die ik al kende van mijn Marokkaanse vriendinnen. Na een uur kwam er nog een moslima..
zij was ook bekeerd, ze was ook geheel in het zwart.. ik vond het prachtig en
voelde me eigenlijks een beetje ongemakkelijk(omdat ik er niet zo bijliep). Ze
vertelden me meteen zoveel over de Islam.. ik heb ze heel veel gevraagd en op
alles kreeg ik een antwoord. We liepen richting de As soennah moskee.. daar hadden
ze al een afspraak voor me gemaakt. Na een tijdje te hebben gewacht konden we
naar de mannenkant, er stond daar een broeder, een neef van 1 van de zusters ons
op te wachten om ons naar boven te leiden. Ik werd toen echt zenuwachtig..
eenmaal daarboven hoorde ik allerlei mannenstemmen kamertjes uitkomen, ik zag
schoenen voor de deur staan en we deden ook onze schoenen uit. We moesten zo'n
5 minuutjes wachten en konden toen 1 van de kamertjes/kantoortjes binnen. Er waren
zo'n 5 mannen in die kamer en ik werd alleen maar zenuwachtiger. We konden gaan
zitten op een bankje, ik in het midden en mijn 2 zusters naast me. Er kwam een
man tegenover me zitten (Omar at turkie) en legde me eerst uit wat de zuilen van
de Islam waren. Daarna vroeg hij me of ik de shahada zelf kon zeggen, dit kon
ik maar wilde hem toch liever nazeggen(om zo geen fouten te maken, verkeerde uitspraak
bijv.). Hij sprak de shahada uit en ik zei hem na; 'Ashadoe an la ilaha il Allah
wa Ashadoe ana Mohammeden rasoelAllah'! Het was eruit, ik was MOSLIMA! Ik hoorde
van beide kanten naast me gesnik en ikzelf werd ook erg emotioneel. Iedereen verwelkomde
me als hun zuster in de Islam en ik kreeg een mooi boekenpakket mee. We gingen
weer naar buiten en er reed plotseling keihard een auto voor ons langs. Mijn zuster
zei; oeghti.. als je nu onder die auto was gekomen ging je rechtstreeks richting
Djannat Al Firdaus! Die zin vergeet ik nooit. Ik heb samen met hen in de moskee
mijn eerste gebed verricht, dat had ik Alhamdoulilaah onder de knie. Het was een
prachtige dag.. ik nam afscheid van mijn zusters, bedankte ze voor alles en vertrok
weer richting mijn woonplaats. Eenmaal thuis aangekomen vertelde mijn ouder
superblij dat ik moslima was geworden. Ze waren in shock, maar dachten dat het
een fase zou zijn waar ik wel weer overheen zou komen. Niet dus.. ze zagen hoe
gelukkig de Islam mij maakte en dat ik er dag en nacht mee bezig was, 5x per dag
bidden en dat ik mijn leven helemaal omsloeg. Ik kreeg andere vriendinnen(zusters),
er kwamen steeds meer meisjes met hoofddoeken thuis en ik wou per se Halal vlees.
Alhamdoulilaah heb ik het nooit moeilijk gehad wat betreft mijn familie. Inmiddels
draag ik een ghimaar en mijn familie accepteerd alles. Alhamdoulilaah.. Hayyakoem
Allah! Wa salaam alaikoum warahmatou Allahi wabarakatoeh.. Aicha
Oum Youssef Wilt u reageren op dit verhaal? Graag mailen naar nwmoslima@moslima.nl
onder vermelding van Aicha Oum Youssef

|