Homepagina
  Introductie
  Gedichten
  Links

  Evenementen
  Vrouw en Islam
  Nieuwe Moslima's
  Dagelijks leven

  Familie
  Geloof
  Wat is nieuw
  Shop on-line


Nieuwe Moslima's




Meer verhalen
Archief Verhalen


Bismi-llahi al Rahmani al Rahiem
(In de naam van God, de Erbarmer, de Meest Barmhartige)

Van Miranda naar Zuster Oumayma

Salaam aleikoum...

Ik ben Miranda en dit is mijn verhaal hoe ik in de Islam terecht kwam.
Ik kom uit een gewoon Nederlands gezin met Nederlandse ouders. Ben wel gedoopt tot het Rooms katholieke geloof, maar niet naar die maatstaven opgevoed.
..
Maar goed, ik woonde in een flat met veel verschillende mensen..
En daar door zag ik ook veel verschillenden dingen geloven en culturen wat ik heel leuk vond/vind.
Zo is dat balletje een beetje gaan rollen..
Mijn familie was er niet zo van gechameerd maar ja dat maakte mij weinig uit..
Bedoel zat met moslims christenen noem maar op ,op school, dus ontlopen kon zo en zo niet. (hahahaha).
En rond de pubertijd kwamen er steeds meer vragen en dingen .. van eey waarom bidden hen zo en 5 x en wij anders en maar 1 x ... en me moeder kon of wou daar geen andwoord op geven...
Toen kreeg ik goed contact met een Turkse jongen en die zei van kom eens langs bij ons dan kan je met me zusje praten, nou zo gezegt zo gedaan..en dat kwam steeds vaker voor.
Totdat me moeder het teveel werd en ik niet meer mocht gaan enzo.
En we gingen verhuizen wat de pret overgens niet kon drukken want zat wel op de school gewoon..
maar het contact verwaterde wel ..
Toen ik bijna 18 was kreeg ik een vrij serieuse relatie met een Marokaanse jongen waar ik na een half jaar ongeveer ook thuis kwam en sprak veel met ze zusjes en moeder over het geloof ..wat ik wel heel leuk vond maar beide ouders hadden zo iets van muwah zal wel los lopen dat duurt niet lang.
Maar niets was minder waar de relatie duurde 5,5 jaar..waar ik wel veel van geleerd heb over de islam..
En veel mensen vroegen kom naar de islam, je heb zoveel gezien weet je nu nog niet dat dat het enige geloof is met de harde waarheid.
Maar ik dacht misschien is het een bevlieging en wil ik het niet maar heb ik het wel al gedaan.. dus zei nee ik wacht nog even.
En uit eindelijk heb ik de stap wel gezet in 2005 ... mede doordat me buurmeisje (meriyam) van toen ongeveer 14 jaar vroeg, wil je een keer mee naar de moskee ik ga in het weekend altijd naar islamitische les.
Mijn andwoord was oke leuk ik ga wel een keer mee .
Maar die keer werd meteen de volgende dag hahahaha ze stond al om half 9 voor de deur kom kom we komen telaat .. hahaha ik was nog half slaperig maar ging wel mee alhamdoulah..
Want die dag was heel speciaal voor me, in de pauze van hun les deed de Iman de oproep voor het gebed en toen ik naar buiten wilde gaan zei de lerares van nee blijf maar zitten (maar ik wilde juist naar buiten omdat tranen kreeg en me best schaamde) dat moment vergeet ik nooit meer, en toen wist ik het zeker naar zo lang getwijfeld te hebben.
Dit is wat ik zocht en heb toen op de eerste dag van de ramadan in 2005 de shahadaa gedaan live op de radio van het programma de (nio)..en dat werd toen op 16 oktober uit gezonden op tv, waar me ouders niet blij mee waren haha.
Wat ze nog steeds niet zijn, want als ze met me hijaab ziet lopen zegt ze niets of als ze me zo op tv ziet gaat ze huilen(me moeder)..
Omdat ze het zo zonde vind van me haar en me gezicht want volgens haar blijft daar niets van over
en haar kijk is nog niet veranderd op dat gebied..
En haar eerste opmerking was en ga je nu trouwen met een Nederlander hahah want die manne worden toch ook moslim (was wel sarcastische ) bedoeld van haar en ik zei nee, denk het niet.
en dat is ook het geval want ben 10-11-2006 getrouwd met een Marokkaanse man ..en dat gaat heel goed.en hij leerd me ook veel koran enzo.
Van de week vroeg een vriendin van m'n moeder mij, moest je je naam niet veranderen? ik zo Moet niet maar heb het wel gedaan. Mijn moeder werd helemaal rood en boos en vroeg me wat dan, ik zo nou Oumayma. Nou dat was belachelijk en zo zal ze me nooit noemen en vroeg me daarna of ik het officieel had gedaan bij de gemeente. ik zei nee, maar ben het wel van plan toen was haar antwoord als je dat doet ben je me kind niet meer.
dus ja daar twijfel ik nog een beetje over maar ja .
we zien wel wat de toekomst brengt..
alhamdoulilah gaat het verder heel goed met mij en me man.
en insha Allah veranderd me moeder ooit en ziet ze in dat de islam goed voor haar is..
ma3a salama en boussa van Oumayma.

Wilt u reageren op dit verhaal? Graag mailen naar nwmoslima@moslima.nl onder vermelding van "Oumayma"