Aankomend zuster Najwa...

Salam aleikum Lieve zusters

Graag wil ik met jullie mijn verhaal delen over hoe ik in aanraking ben gekomen met de Islam, inch'Allah.

Ik ben een Antilliaanse vrouw van 33. Mijn ouders zijn allebei streng katholiek opgevoed. Mijn moeder is nog steeds zeer gelovig en is dus echt praktiserend. Mijn vader, echter, heeft het geloof compleet afgezworen en is een ongelovige geworden. Mede door deze situatie ben ik op jonge leeftijd erg gaan twijfelen aan het geloof, überhaupt of ik wel in iets moest geloven.

Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 9 jaar was. Mijn moeder kreeg een nieuwe vriend. Zij dacht er goed aan te doen een nieuwe man in ons leven te halen omdat ze het gemis van een mannelijke figuur wilde vervangen. Mijn moeder, streng katholiek als ze is, had veel moeite met de scheiding van mijn vader, want dat was eigenlijk haram. Maar tevens was het haram dat ze een andere man had, zonder getrouwd te zijn. Enfin, klinkt een beetje raar maar zo gaat het ook in de Antilliaanse cultuur. (desondanks velen die anders over de Antilliaanse cultuur denken). Wat ze niet wist was dat die man mij intiem betastte. Dit duurde iets van 2 jaar lang. Ik raakte het vertrouwen totaal kwijt in het geloof en was erg onzeker en vertouwde niemand meer. Ik ging heftig puberen. Voor mij was het belangrijk om de macht in handen te kunnen hebben zodat ik niet meer geschaad kon worden in mijn vertrouwen. Dat betekende dus (letterlijk) spelen met gevoelens van de mede-mens. Iets waar ik vreselijke spijt van heb op dit moment. Maar goed...

Op mijn 22e ben ik naar Nederland gekomen om een studie aan de meao te gaan volgen. Mijn hartsvriendin, we zijn inmiddels al 18 jaar vriendinnen, (vanaf de brugklas middelbare school) die was al 2 jaar eerder naar Nederland gekomen en studeerde aan de universiteit in Tilburg. Ik had weleens gehoord over turken en Marokkanen in Nederland verder wist ik er niet veel van. Eenmaal hier bleef ik meer steken in de Antilliaanse studentenverenigingen en keek niet verder dan dat. Totdat mijn vriendin haar (huidige) Marokkaanse man leerde kennen aan de universiteit. Hij kwam hier als uitwissel-student. Ze kregen wat met elkaar. Y. is een gelovige, praktiserende moslim. Hij vond het niet gepast om met haar verder te gaan, zonder dat ze zouden trouwen. En 11 jaar geleden zijn ze dus getrouwd. En ze vroegen mij als getuige voor de bruiloft. Ik accepteerde. Vanaf dat moment kwam ik heel veel te weten over de Marokkaanse cultuur en de islam. Ik had echter nog geen behoefte om dieper op in te gaan in het geloof en dat accepteerde hun ook.

Om een lang verhaal kort te maken. Op mijn 27e raakte ik zwanger van mijn (toenmalige) vriend van 19 jaar. (Tot grote ergernis van mijn gelovige moeder natuurlijk). Toen ik 7 maanden zwanger was liet hij mij in de steek voor een meisje van zijn eigen leeftijd. Ik kreeg een depressie, na de bevalling een hevige postnatale depressie. Mede daardoor stortte ik mezelf in een andere relatie, wederom een jochie van 22 jaar. Hij was heel dominant en vreselijk, ziekelijk jaloers. Uiteindelijk, na 4 maanden begon hij mij te mishandelen. Van qua tot erger, van 1 keer per maand tot 3 keer per dag. Tot op een dag hij mij bij de keel greep en zodanig dichtkneep dat ik iets van 5 minuten bewusteloos raakte. Als hij 2 secondes langer had geknepen was ik nu dood.

EN TOEN... ging er een lampje branden. "Waar bent u mee bezig mevrouw?", zei ik tegen mezelf. Ik heb een prachtige zoon (toen 1,5 jaar). Wat voor toekomst biedt ik mijn kind?? Ik voelde me zo'n slechte, waardeloze moeder!!

Zo ben ik in een opvanghuis terecht gekomen. In het vluchthuis ben ik in aanraking gekomen met vele moslima's. Daar ben ik nog meer te weten gekomen over de islam. Ik heb van hun heel veel geleerd en hun waren een soort inspiratie voor mij, al-ilham. Ik dacht nu ga ik eens de bijbel lezen, wat meer onderzoek doen nar mijn eigen geloof.

Toen begon mijn echte zoektocht. De bijbel lezend kwamen er talloze vragen naar boven. Zoals: het besnijden van jongetje, waarom doen wij katholieken dat niet meer, het staat toch in de bijbel?? En waarom houden wij geen Yuna (Antilliaans voor vasten), veertig dagen staat er in de bijbel van aswoensdag tot goede vrijdag. En wat is er gebeurd met offeren en ritueel slachten? Jesus (vzmh) at toch ook geen varkensvlees, waarom wij wel??

Ik heb mij inmiddels in deze stad gevestigd (waar ik in het opvanghuis zat). Ik ging verder met mijn zoektocht. Ik ging vaak op bezoek bij vrouwen uit het vluchthuis, die zich ook gevestigd hadden in deze stad. We hadden heftige discussies over de islam en het christendom. Mijn interesse begon steeds meer te groeien naar de islam, maar nog niet voldoende om er meer over te lezen. Vorig jaar (2004) besloot ik uit solidariteit om mee te doen met Ramadan. Ik heb het maar een week vol gehouden, helaas.... Maar tijdens de Ramadan begon het al te rommelen bij mij, in mijn hoofd en maag en ik dacht is dit "HET"?? Juli van dit jaar (2005) was ik een weekendje gaan logeren bij mijn vriendin in Tilburg en haar Marokkaanse man. Ik zag hoe zij haar gebed deed en dat was echt de totale doorslag voor mij. Die complete overgave, terwijl ik voor haar neus tv zat te kijken. Ik zei "nu wil ik me echt gaan verdiepen in de islam". Heb toen van haar man paar boeken gekregen, van een andere vriendin een koran cadeau. Ik heb inmiddels een boek van 300 pagina's uit "halal en haram". Ik raad alle aankomende moslima's aan om dit boek te lezen, er zit zoveel informatie in.

Ik heb dit jaar weer meegedaan met de ramadan. Nu helemaal volgehouden. Ik wil eerst het gebed leren, en de koran uit hebben. Ik ben al een paar dagen aan het oefenen met het dragen van een hoofddoek en het voelt heel goed. De blikken van respect in de ogen van anderen. Uiteindelijk heb ik zo mijn innerste, diepste redenen om mij te bekeren tot de islam. Voor mij is het het belangrijk dat iemand mij kan vergeven, en wie beter dan Allah Soebhannahoe wa Ta'ala?? De laatste 2 jaar heb ik veel contacten gelegd. Ik heb uiteindelijk nog meer moslim vrienden en vriendinnen erbij gekregen. Ook van mijn Marokkaanse buurvrouw leer ik veel. In januari is de planning om te gaan bekeren. Maar dat hangt er vanaf hoe snel ik het gebed kan leren.

Ik hoop dat mijn verhaal ook een inspiratie kan zijn voor alle aankomende moslima's.

Najwa

Graag mailen naar: nwmoslimas@moslima.nl onder vermelding van "Najwa"