Het verhaal van Mysha

Salam aleikum,

Gisteren zat ik op jullie website de verhalen te lezen van de verschillende vrouwen die zich bekeerd hebben tot de Islam. Het was heel interessant om alles te lezen. Ik ga me ook bekeren tot de Islam en wou graag mijn verhaal met jullie delen...

Volgens mij is alles in het leven elmakteb. Niks gebeurt zomaar en elke gebeurtenis heeft een reden. Zo heb ik het idee dat verschillende gebeurtenissen in mijn leven er uiteindelijk toe hebben geleid dat ik nu de beslissing heb genomen om moslima te worden.
Ik heb een aantal Marokkaanse vriendinnen, vrienden en collega's waar ik zeer goed mee kan opschieten. Verder is een nicht van mij half Marokkaans en ben ik ook heel close met haar zusje. Mijn zusje heeft een Marokkaanse vriend en mijn vader is al een aantal jaar moslim.
De Marokkaanse cultuur trok me erg aan, omdat ik de warmte van de Antilliaanse cultuur erin herken. Ik ben zelf half Antilliaans en half Surinaams. Daarnaast word ik door iedereen voor een Marokkaanse aangezien en zodoende ben ik mij meer in deze cultuur gaan verdiepen. Hier hoort ook de islam bij. Via vriendinnen en vrienden en ook mijn collega's kwam ik veel te weten over de Islam. Sowieso vanwege alle heisa in de media met hun Islam bashing en alle negatieve publiciteit over de Islam werd dit geloof alleen maar interessanter voor mij.

Ik begon eerst Arabisch te leren. Ben trouwens nog steeds een cursus Arabisch aan het volgen. Verder heb ik een koran gekocht en een basisboek Islam. Daarna had ik nog meer boeken gekocht over de Islam. Wat ik las vond ik allemaal erg interessant en zodra ik in de koran las kreeg ik een gevoel van rust over me heen. De lezingen in de gebedsruimtes waren ook interessant en ik ging bijna altijd mee wanneer vriendinnen gingen bidden.

Uiteindelijk had ik voor mijzelf langzamerhand wel de beslissing genomen om moslima te worden. Mijn omgeving had dit al verwacht en ik heb het hun ook een paar keer verteld dat ik ooit moslima zou worden. Gelukkig heb ik een hele leuke familie waar iedereen positief is over mijn keuze. Mijn vriendinnen die niet moslim zijn vinden het allemaal ook erg leuk en geweldig. Mijn collega's vragen al maanden wanneer ik nou die gelofte afleg omdat ik praktisch al bijna als een moslima leefde.

Vandaag op weg naar huis begon ik opeens te huilen. En terwijl de tranen over mijn wangen stroomden kreeg ik een ingeving dat ik aan het einde van de ramadan mijn gelofte moest afleggen. Ik dacht eerst van hoe dan? Ik ben er niet klaar voor. Maar iets zei toen tegen me dat het aan het einde van de ramadan moest. Ik ben toen het blaadje gaan pakken met het ramadanschema en toen wist ik dat ik op de 26e dag van de ramadan mijn gelofte moet afleggen. Toevallig ben ik dit jaar ook nog 26 geworden op de 26e in het jaar 2006. En de 26e dag van de ramadan word dus mijn gelofte afgelegd en die dag is het dan ook nog de lailatoel Qadr. Ik kon maar niet stoppen met huilen en bleef maar harder huilen. Terwijl ik huilde was het alsof er een last van me schouders viel.

Vrijdag ga ik met vriendinnen naar de moskee om een afspraak te maken om mijn gelofte af te leggen. De gedachte hieraan vervult me met heel veel blijdschap. Ik weet nu dat dit mijn lot is geweest en Allah's wil.

De nieuwe naam die ik zal dragen zal Mysha zijn. Mysha betekent "happy for entire life". Dat is precies wat ik zal zijn als moslima en wat ik ook altijd geweest ben en zal blijven.

Wilt u reageren op dit verhaal? Graag mailen naar nwmoslima@moslima.nl onder vermelding van "Mysha."