Het verhaal van zuster Malika

As-salam alaykoum lieve zusters

Mijn naam is Malika, ik ben 21jaar. Ik kom vaak hier op deze site en het ontroert me telkens als ik al deze mooie verhalen lees. Ik ben blij dat er zoveel zusters zijn die de mooie weg kiezen van de islaam. Ik wil graag ook mijn verhaal schrijven om eens m'n hartje te luchten aan mensen die me verstaan en hopelijk krijg ik reacties, want ik zou heel graag in contact komen met zusters die willen praten over hun verhaal en onze interesses in de islaam delen.

Mijn moeder is Belgisch en mijn vader is van Algerije, jammer genoeg zijn ze gescheiden. Sinds m'n 5e jaar heb ik geen contact meer met mijn pa, dus ben ik volledig Belgisch opgevoed. Ik heb in mijn tienerjaren ook dingen gedaan waar ik nu wel spijt van heb, ik ging veel naar discotheken en dronk af en toe wel eens een glaasje alcohol. Ook at ik varkensvlees, en heb enkele jaren gerookt. Maar als ik 19 kwam, zag ik in dat ik niet goed bezig was. Ik heb enkele Marokkaanse vriendinnen en hun cultuur interesseerde mij enorm. Ik heb dan ook een tante die moslim is, en ik begon meer en meer vragen te stellen over de islam. Op een zekere dag heb ik dan mijn vriend leren kennen, Alhamdoellilah! We zijn een lange tijd gewoon vrienden geweest en hij vertelde me dan ook veel over zijn geloof, ik vond het zo mooi wat hij me allemaal vertelde, dus heb ik dan besloten om mij te bekeren. Natuurlijk niet volledig direct, want ik kende er nog niet genoeg over. Ik at geen vlees meer die niet halal was, ik droeg geen korte kledij meer, zeker geen alcohol en sigaretten. En dat was het begin en ik voelde mij echt al stukken gelukkiger.
Na enkele maanden las ik meer en meer in boeken over de islam, en ik ben Allah echt dankbaar dat hij mij de kans geeft om moslima te mogen worden. Want de islam is echt zo mooi, ik zou me geen ander leven meer kunnen inbeelden.
Nu ben ik dus 21 geworden, ik leer bidden door in boeken te lezen en de zussen van m'n vriend helpen mij daar ook bij (ik ben hun daar heel dankbaar voor). Ik verlang ook heel erg tot ik alle dagen m'n hoofddoek kan dragen. Als ik hem aanheb dan voel ik me toch zo goed, maar ik werk als verpleegster en m'n werk laat het niet toe dat ik hem altijd aan heb. Ik ben van plan om erover te spreken op m'n werk, maar ik ben bang voor de reactie. Ze weten wel dat ik met een Marokkaanse jongen samen ben, en ze zijn blij voor mij dat ik gelukkig ben. Maar ze begrijpen natuurlijk niet alles, jammer genoeg...

Volgend jaar ga ik trouwen Inchallah. Ik verlang echt tot deze dag, maar nu ben ik ook al erg tevreden. Mijn vriend heeft gewoon nog wat tijd nodig, en dat begrijp ik volkomen. We zijn ook deze zomer naar Marokko geweest, daar heb ik ook veel bij kunnen leren. En een Marokkaans trouwfeest meegemaakt, dat vond ik echt een heel mooie dag. Marokko is echt een mooi land, en moest ik kunnen zou ik daar willen wonen voor enkele jaren. Ik ga ook al een tijdje naar de Arabische school, daar leer ik lezen en schrijven en spreken natuurlijk ook. Dit kan nog goed uitkomen voor later. Want ik wil m'n kinderen volledig islamitisch opvoeden, dus als ik de taal ken zou dit wel iets gemakkelijker gaan. Nu ja, ik leef van dag tot dag ik ben blij dat ik deze rechte weg ben opgegaan, alhamdoellilah!

Als er zusters zijn die graag kennis willen maken met mij, dan zou ik heel blij zijn om iets te ontvangen van jullie, wie weet kunnen we nog wat bijleren van elkaar!

Ma' salama liever zusters
Malika...