Zuster Madelaine

salaam alykoem broeders en zusters....

Ik zal me even voorstellen mijn naam is madelaine en ik ben 34 jaar en ben al 18jr met een Marokkaanse jongen en heb me op 15 maart 2008 bekeerd tot de islam. inshallah

Ik was altijd al bezig met de islam maar de laatste tijd werd dat gevoel steeds sterker al hamdoelilah als er over moslims gesproken werdt, was het net als ze het over mij hadden en dan kon ik me daar heel druk over maken.
Toen ik laatst op me werk was en tegen me baas zei dat ik na de moskee ging, zei hij; JIJ wat moet jij als Nederlandse meid nou in de moskee waarop ik antwoordde: bidden, en hij me gewoon begon uit te lachen, maar dat maakte mij niets uit, want ik voelde me sterker dan ooit en dacht lach jij maar.......maar mijn hart gloeide van trots en blijdschap. masallah.
Via broeders heb ik me nog dieper in de islam kunnen verdiepen door de boeken en informatie die ze me gaven. masallah zo ben ik ook in contact gekomen met Nederlandse moslima's waar ik ook goed mee kan praten, want ik kan ook praten met de zusjes van me man maar het is toch anders als je als moslima geboren bent of als je je eigen bekeerd heb als Nederlandse. Met bepaalde vragen kan je beter terecht bij een Nederlandse zuster zoals met de vraag ;hoe reageerde je omgeving en je ouders op het moment dat je vertelde dat je moslima was geworden, en over het moment van het dragen van een hoofddoek bij je ouders.
Bij geboren moslima's is het van zelfsprekend dat daar thuis over gesproken wordt.

Op 16 maart ging ik voor het eerst na de moskee met een Nederlandse zuster daar was een lezing en toen ik daar de moskee binnen kwam, werd ik zo emotioneel dat ik spontaan begon te huilen inshallah het voelde zo goed om daar te zijn, iedereen verwelkomde mij als nieuwe zuster en, ik wist het nu zeker ik heb er een nieuwe familie bij, al hamdoelilah.
Even later kwamen er andere zusters na me toe om zich aan me voortestellen, en op een gegeven moment komt er een meisje naar me toe en stelde zich voor, ik zei mijn naam is Madelaine waarop zij zei; MADELAINE die naam komt me bekend voor? Kim, de Nederlandse zuster met wie ik na de moskee was gekomen, noemden een naam en zei haar zusje heet ook madelaine, maar nee zei deze zuster ik ken die naam ergens anders van en toen opeens..... al hamdoelilah, wisten we het tegelijk vielen we elkaar huilend in de armen, want wat bleek het was me oude buurmeisje Imane die ik niet zo snel herkende, want ik kende haar allleen als een moderne Marokaanse meid en nu droeg ze een hijab ook zij had het licht gezien. mash Allah.
Maar in mijn omgeving keken ze raar op, oke ik was dan wel 18jr met een Marokaanse jongen, maar toch dacht me vriendin toen ik het tegen haar zei dat ik een grap maakte, Maar toen ze zag dat ik het serieus meenden zei ze tegen mij, hoe kan dat nou jij als Nederlandse.
Vervolgens zei ze, je doet het allen voor hem, en dat was nu me vriendin waar ik al 16jr mee bevriend was, daarna heb ik het nog vaak moeten aan horen van andere mensen maar dat maakt me niet uit.
Ik weet voor wie ik het doe en dat is voor mezelf en voor niemand anders.
Ik ben er trots op om te zeggen. iIK HOU VAN ALLAH en hij heeft met me het beste voor, daar geloof ik heilig in. inshallah.
Maar toch hebben me vriendinnen het niet helemaal geaccepteerd.

ik wou een paar dagen voor me zelf om te denken hoe ik het het beste tegen me ouders kon vertellen, want ondanks dat ik al zolang samen woon met een moslim hebben ze toch het recht om te weten dat ook ik me heb bekeerd hebt tot de islam.
Maar voor ik de mogelijkheid kreeg om het zelf te zeggen, kwam me vriendin luidskeels de zaak van me man binnen, waar ik op dat moment aan het werk was en me vader net even was langs gekomen, en ze zei ; ik hoor niks meer van je hoe zit dat nou en voordat ik antwoord kon geven zei ze: WAT DENK JE NOU WEL NIET, DAT JE NU MOSLIM BENT DAT JE NU BETER BENT DAN ONS, DAT JE NU KONING BENT , voordat ik wat kon zeggen was ze weer weg en liet me vader verbijsterend achter. ik dacht nog..... o jee nu ga ik het horen maar hij vroeg me.....Madelaine ben jij moslim, ik zei ja en wat is daar mis mee ik ben toch nog steeds de zelfde persoon hoor.
Toen ging hij weg en JA HOOR daar ging even later me telefoon me moeder: wat is dit allemaal ben jij moslim geworden, ik zei tegen haar ik kom straks wel even langs en dan praten we wel. inshallah.
Toen ik later bij me ouders kwam zei me vader er niks meer over, maar me moeder zei; dus jij bent moslim als je maar niet met een hoofddoek hier komt want dat wil ik niet hebben,en zit jij ook op je knieen op een kleedje? Waarop ik ik heel trots zei.... ja 5x per dag en als je wilt kan ik het je nog laten zien ook hoe ik dat doe, waarop ze begon te lachen en zei dat hoeft niet, ach zei ze je leefde toch al als een moslima alleen nu is het bevestigd,want je rookt, drinkte en at al geen varkensvlees en je lichaam was altijd mooi bedekt, dus voor mij was je al 18jr moslim,. inshallah

Dus zo kan het dus ook mijn ouders accepteren mijn keuze alleen dat hoofddoekje mag het huis niet in maar inshallah ook daar zullen ze in de toekomst ook wel gaan goedkeuren denk ik, me vader moet wel een beetje aan het idee wennen, maar dat komt inshallah wel goed mijn vader is een topvader en mijn moeder een lieve schat.
Ik heb het echt getroffen met hun als ouders en ik ben er trots op om te mogen zeggen dat ik jullie dochter mag zijn. mashallah.

Wa as salaam zuster Madelaine/ djenna

p.s me vriendin is alles goed gekomen en ze heeft me geaccepteerd hoe ik ben geworden ook voor haar was het natuurlijk een schok... maar ze steund me nu door dik en dun.

Wilt u reageren op dit verhaal? Graag mailen naar nwmoslima@moslima.nl onder vermelding van Madelaine