Het verhaal van zuster Hawa

Salaam Aleikom Zusters

Ik lees geregeld de verhalen op deze site en wil nu mijn verhaal eraan toevoegen. Ik vind het geweldig om te lezen dat ik niet de enige ben en herken ook zoveel dingen bij mezelf! Ik zal bij het begin beginnen:
Toen ik 17 was leerde ik een jongen kennen, een Afghaanse jongen, hij was de eerste die me vertelde over de Islam. Hij vertelde verhalen over De Profeet Mohammed (vrede zij met hem) op een boeiende manier, ik haalde toen eens wat boeken uit de bieb, maar meer om hem te leren begrijpen, ik dacht er nog niet aan om moslima te worden. Die relatie liep stuk, en begon er weer vrolijk op los te feesten.... Toch liet de Islam me niet los..... een half jaar later leerde ik een Marokkaanse jongen kennen, onbewust was ik toch op zoek naar een jongen met een Islamitische achtergrond, het fascineerde me en ik wilde er meer over weten. Jammer genoeg had ik niks aan hem alles wat hij deed was Haram, ik vaste voor het eerst terwijl hij gewoon zijn sigaret zat te roken. Ik woonde toen nog thuis en vaste stiekem mee, mijn ouders wisten er niks van. In die tijd ging ik ook op mezelf wonen, omdat ik bij mijn ouders niet kon zijn wie ik wilde zijn. Ik wilde de Qu'raan gaan lezen en moest die bij mijn ouders gaan verstoppen omdat er anders paniek in huis zou uitbreken. Mijn vader vooral ziet de Islam als een gevaar. Ook wilde ik alleen nog Halal vlees eten terwijl er bij mijn ouders gewoon varkensvlees op tafel stond.

Dus ik woonde op mezelf en kocht de Qu'raan, ik kocht een hoofddoek en zat dan thuis met de Hijab om de Qu'raan te lezen. Ik had wel vaak vragen maar mijn toenmalige vriend kon me nergens bij helpen. Ook stimuleerde hij me helemaal niet, terwijl ik dat toch wel nodig had, iemand die je steunt is toch prettig!
Ook die relatie ging uiteindelijk uit, tijdens de 2e keer dat ik meevaste, nu kon ik mooi laten zien dat ik het niet voor "mijn Marokkaanse vriend " deed maar voor mezelf!!
In die 3,5 jaar dat ik me er nu in verdiepte leerde ik meer en meer. Het was met periodes hoor, soms las ik veel en soms werd het wat minder, maar de interesse bleef.

Ik weet dat het niet goed is (Astagfir Allah) maar ik leerde een Turkse jongen kennen, hij is serieus, drinkt niet, gaat naar de Moskee en kan me nog heel veel leren. Hij was erg verbaasd toen hij voor het eerst bij me thuis kwam! Een waaier aan de muur met de Shahada, een lijstje aan de muur met de tijden van het vasten!? Veel liet ik niet los over mijn interesse, maar in de 8 maanden dat ik hem nu ken weet hij "hoever" ik ben. Af en toe weet ik dingen dat het hem verbaast dat ik dat weet.
2 dagen terug reden we in de auto en hadden we weer een gesprek over de Islam. Tot hij opeens vroeg of ik nu echt in Allah geloofde!? Hij vroeg het heel direct en het overviel me, voor mezelf had ik het allang toegegeven, maar nog nooit aan iemand, maar het antwoord was natuurlijk "ja" en toen stelde hij voor om eens naar de Moskee te gaan voor de Shahada. Ik vind het heel spannend maar we gaan! Ik vind het wel heel spannend maar kijk er toch weer heel erg naar uit! Volgende week gaan we InshaAllah!! Hij zei ook dat ik het niet voor hem moet doen maar voor mezelf, ik doe het ook absoluut voor mezelf, ik verdiep me er nu al 5 jaar in en het wordt dus hoog tijd!

Waar ik verschrikkelijk tegen opzie is om het aan mijn ouders te vertellen, maar het moet toch een keer! Dat ik geen varkensvlees eet weten ze, dat ik niet drink weten ze ook, maar het zal een schok voor ze zijn. Mijn vader heeft sowieso iets tegen alle geloven en gaat het erg vinden, mijn moeder zal meer begrip hebben....

Gelukkig heb ik 2 goede vriendinnen zij zijn Moslima (half Syrische) en begrijpen het, het is toch fijn als er mensen zijn met wie je er normaal over kunt praten want ik stuit ook op veel onbegrip. Toen ik ze vertelde dat ik de Shahada ging doen waren ze heel trots op me!!

InshaAllah ga ik volgende week dus de Shahada doen en kan ik vol trots zeggen dat ik officieel een Moslima ben!!!

En InshaAllah zal ik snel trouwen met mijn vriend zodat het niet meer Haram is.

Ik heb thuis ook al een hele collectie hoofddoeken liggen, ik wil ze later InshaAllah gaan dragen, maar vind dit een moeilijke stap ivm mijn omgeving (klein stadje) en mijn familie.

Ik zou het leuk vinden om wat reacties te ontvangen

Ma Salama
Hawa