Zuster Di(a)na

Salaam alaikom, Mijn zusters.

Ik las de verhalen van de andere zusters en het heeft mij heel erg geraakt. Ik herken soms zoveel dingen in jullie verhalen. Nu inshallah ga ik dus maar mijn eigen verhaaltje vertellen.
Ik ben Nederlandse en nu ongeveer 3 maanden bekeerd. el hamdolilah. En was toen 11, sinds maandag 18 jaar.

Ik al ging vanaf de basisschool met moslims om. Ik was vaak met Turken en Marokkanen. Mijn beste vriendin was een Turkse. Ik snapte nooit wat Islam nou allemaal inhield. Ik wist alleen dat ze moesten vasten, niet mochten liegen en stelen, meer wist ik niet.
Mijn vriendin droeg geen hoofddoek. We gingen toen met school op kamp en ze zei: " dit gaan we later ook met ze 2en doen als we later ouder zijn. We gingen bijna de hele dag zwemmen. Ik zei toen: "maar later moet je een hoofddoek dragen, dan mag je niet meer zwemmen" Ik vind het zo grappig als ik daar nu aan terug denk. Ik ben nu zelf moslima el hamdolilah, en ik kan dat nu ook niet meer. Tenminste niet meer in mijn bikini.

Toen ik naar de middelbare school ging en daar steeds vaker met twee Marokkaanse meiden omging, kreeg ik steeds meer kennis over de islam, ik wou er toen niks van weten en liet ze maar lekker praten. Wij waren altijd in discussie over de islam. Ik was tegen en zij natuurlijk voor. Logisch natuurlijk. Door die discussies over de islam ben ik zelf een beetje logisch na gaan denken. Wie heeft de mensen geschapen en waar komt het heelal vandaan. Dat is niet zomaar ontstaan, dat moet door iets of iemand gemaakt zijn. Ik dacht wel altijd: er is wel wat, Maar WAT is er dan precies. M'n vriendinnen hebben me dat allemaal uitgelegd en mashallah verhalen verteld. Ik ben zo blij met hen, ze hebben me zoveel informatie gegeven. Moge Allah hen hiervoor belonen.

Er kwam een nieuwe collega. Ik raakte met haar aan de praat en het klikte meteen. Ze wou me een keer meenemen naar een lezing. Die ging toen over relaties en trouwen in de islam. Ik weet dat nog goed, want ik had toen een vriend die Marokkaans was en moslim. Zo zou ik een beetje op de hoogte komen hoe dat ging in de islam. Het boeide me en ben elke week weer terug gegaan al hamdolilah. De lezingen boeide me steeds meer en ook op school had ik het nog maar over 1 ding: Islam.

Ondertussen zat ik al in de 4de en had m'n diploma gehaald, al hamdolilah. Toen was het vakantie, in de vakantie heb ik boekjes gelezen en sites bezocht. Ik wou graag tot de islam bekeren, ik geloofde tenslotte nu in Allah (SWT) en zijn profeet Mohammed (SAW). Ik stond er 100% achter. Mijn Shahada was in de moskee na de lezing, al mijn vriendinnen waren er en ook nog andere zusters. Het was tijd en ik mocht mijn Shahada zeggen. Het ging er makkelijker uit dan ik dacht. Mijn vriendinnen moesten huilen en ik kreeg zelf ook een brok in mijn keel. Volgens mij was het het mooiste moment uit mijn leven, nee dat was het zeker.
Ik wist alleen niet hoe mijn ouders en familie het zouden vinden. Ik heb toen tegen me moeder gezegd dat ik moslima wou worden. Ze dacht dat ik het alleen maar deed omdat m'n vriendinnen het ook waren, en dat het wel weer zou veranderen. Ze wou absoluut niet dat ik moslim zou worden. Ik heb haar toen ook helemaal niet uitgelegd wat islam inhoudt.
Ik heb toen iets heel stoms gedaan. Omdat ik toen mijn Shahada heb gedaan (2de week in de ramadan dit jaar 2006) zonder ook maar iets tegen me moeder te zeggen. Ik heb daar nu hele erge spijt van. Kreeg veel preken van m'n tante en de vriend van m'n moeder. Omdat moslims best vroeg trouwen is ze bang me zo vroeg kwijt te raken (wat ik best begrijp) we hebben laatst een goed gesprek gehad en ze accepteert het nu voor 100%.
Ze koopt halal vlees en zegt soms zelfs wanneer ik moet gaan bidden. Ik ben zo blij dat ze me nu steunt.

De vakantie was voorbij en ik zou naar een nieuwe school gaan. Hoe zouden die reageren op een Nederlandse bekeerde moslima? Ik had verzwegen dat ik moslima was geworden totdat ik wat mensen leerde kennen. Het was voor mij een reuze stap. Ik had nog nooit in een klas gezeten met geen een moslim. Ik zou dus de eerste zijn.
De meisjes waar ik nu mee omga op school weten het nu. Ik moest zo lachen. Ze wisten wel dat ik meedeed aan ramadan, maar dachten dat ik het deed voor m'n Marokkaanse vriendinnen. Maar ik wist beter. Later zei iemand: "Diana je gelooft alleen in de ramadan toch?"Toen kwam er een lach bui naar boven. Ik zei: "Ramadan is een onderdeel van een geloof, de islam" Ooh je bent een moslim, maar je mag wel uit enzo en met jongens en drank. Ze dachten dat ik dat allemaal deed. Ik zei nee, dat mag niet. Zelfs niet een Nederlands bekeerde. Ze dachten dat er een verschil was tussen Marokkaanse, Turkse en Nederlandse moslims. Nu weten ze het wel. En ik krijg veel vragen waar ik graag antwoord op geef.

Ik draag nog geen hoofdoek maar wil daar inshallah binnenkort mee gaan beginnen. Ik vind de stap alleen zo moeilijk, de reacties die ik zou krijgen, niet alleen van families maar ook in de klas. Bijna niemand weet het nog en ben dus bang dat ik hem weer af ga doen. Ik hoop en weet zeker dat Allah (swt) mij hierbij zal helpen.
Heb ondertussen ook al een beetje kennis gemaakt met andere Nederlandse bekeerde meisjes. En daar ben ik zeer blij mee.

Moge Allah (swt) ons allemaal op het juiste pad begeleiden en dat onze zielen inshallah terugkeren bij Hem.

Zuster Di(a)na
diaantjuh88@hotmail.com