Brief aan mijn zuster

Zuster Sjaima krijgt naar aanleiding van haar verhalen regelmatig e-mails van zusters. De volgende brief heeft ze verstuurd als antwoord op een mail naar aanleiding van haar verhaal over haar eerste bezoek aan de moskee. (zie: Mijn eerste bezoek aan een moskee)

De zuster stelde Sjaima de volgende vraag: "Jullie bekeerde moslims hebben het vaak over ''dat'' gevoel, ik zou zo graag dat gevoel willen ervaren, maar weet eigenlijk niet of ik het ooit wel gevoeld heb, als ik bid of de Koran lees voel ik niets, zou je me alstublieft meer willen vertellen over dat gevoel?"

Assalaamaleykum lieve zuster,
Bedankt voor je lieve mail ik was er heel blij mee en vond het fijn om te lezen, alhamdullillah.
Je hebt me het een en ander verteld over jezelf en alhamdullillah dat je de stap hebt durven zetten om een hoofddoek te gaan dragen, het is en blijft een grote stap voor mensen die bekeerd zijn naar de Islam, maar ook voor meisjes zoals jou, meisjes die altijd opgegroeid zijn in en met de Islam, akhamdullillah.
Het is toch een hele verandering en je gaat daardoor wel een heel ander leven leiden met je hoofddoek, je wordt geconfronteerd met dingen die het je moeilijker maken enz, maar je houdt je vast aan je geloof en dat is het beste wat je kan doen voor Allah swt, je weet waarschijnlijk dat dat de grootste goede daad is voor Allah swt, de kleinste daad is iets voor iemand opruimen, iets van de grond halen, zodat je ongelukken voorkomt, voor jezelf en anderen.
En dat lieve zuster, is ook dat gevoel waar jij en ik het over hebben. Je bent je hoofddoek gaan dragen, en ik weet helaas niet hoe dat gekomen is, omdat je het zelf heel graag wilde of dat je ouders het graag voor je wilde?
Maar als het uit jezelf is gekomen, dan is dat weer het gevoel waar we het over hebben, want niemand anders dan Allah swt geeft jou en kan jou dat gevoel geven.
Maar je wilt weten wat ik, en misschien anderen hebben gevoeld bij bijvoorbeeld het bidden en het Koran lezen en als je Koran luistert.
Ik kan natuurlijk niet voor andere spreken, maar ik zal je ongeveer uitleggen, ik doe mijn best wat ik voel en wat ik denk als ik dat ultieme gevoel heb, misschien lees je het dan wel en heb je bij je eigen zoiets van: hé is dat dat gevoel, ja daar herken ik mezelf wel in, ik ben blij dat ik het samen met anderen, kan delen, alhamdullillah.
Toen ik voor de eerste keer in de moskee was (je hebt mijn verhaal al gelezen dus je weet hoe het gegaan is), zat ik bij een hele groep vrouwen, deze vrouwen kende ik niet en van deze vrouwen had ik mijn leven nog nooit gehoord, dus ze waren volkomen vreemd voor mij.
Toch zat ik bij ze en geven ze mij het gevoel dat ik een van hun was, alhamdullillah. Dat gevoel wat ik had was sterk, maar niet zo sterk als dat gevoel waar ik het over heb en waar jij je vragen over hebt. In ieder geval, zij geven mij dat gevoel, omdat ze net als ik en jij in Allah swt geloven, zij zijn Godsgeliefd en stralen dat weer uit naar mij en anderen, dus indirect geeft Allah swt mij dat gevoel via hen, en wat heel belangrijk is ik zit in 'hét huis'', in de moskee, waar er allemaal moslims bij elkaar zijn, en waar dus veel engelen zijn die mee bidden waardoor wij als groep meer zegeningen ontvangen 33 keer zoveel zelfs.
Dit gevoel wat ik kreeg was al heel moeilijk te bevatten voor mij, omdat ik het nog nooit gevoeld had, het was zo mooi en het gaf me een heel erg veilig gevoel, alhamdullillah.
Toen ineens, dat was toen we klaar waren met het verplichte gebed, en we bij elkaar zaten op de grond, begon de imam te reciteren uit de Koran, dit had ik wel eens gehoord op televisie en ook had ik er een bandje van, maar van zo dichtbij en in zo'n omgeving, met zoveel mensen, om me heen die voor een doel en hetzelfde doel kwamen. Dat op zich is al een hele beleving en een gevoel wat er bij komt dat niet te beschrijven is, alhamdullillah.
Maar toen ik de recitaties uit de Koran hoorde, gierde er een vlaag van geluk door me heen en ik wist echt niet wat ik meemaakte, oh lieve zuster nu ik dit aan het opschrijven ben en aan het vertellen ben, krijg ik weer dat gevoel waar we het de hele tijd over hebben, nu op dit moment begint mijn hart sneller te slaan, en vloeien de tranen nog net niet over mijn wangen, maar het prikt achter mijn ogen en voel op dit moment dat Allah swt weer heel dicht bij me is, het voelt als een soort omhelzing, van een vader, of iemand die je beschermt tegen alles wat schadelijk kan zijn voor je, het voelt als een omhelzing, niet direct, maar toch voel ik een soort bescherming om me heen en dat ik in de gaten wordt gehouden door Hem, het geeft me het gevoel dat ik thuis ben en dat ik me nergens zorgen over hoef te maken, zolang ik me vasthoud aan dit, aan dit gevoel wat ik nu aan je omschrijf.
Diepe zucht. ALHAMDULLILLAH, wat ik je wilde vertellen over dat ultieme gevoel heb ik net weer meegemaakt, het overkomt je het gevoel, als ik bezig ben met de Islam, of ik heb het gevoel dat ik iets kan betekenen voor een ander, dan komt bij mij dat gevoel, het is iets waar je zelf geen controle over hebt, het geeft je een gevoel van rust, veiligheid, vertrouwen, een gevoel dat je het liefst altijd zou willen hebben, inshallah.
Dit gevoel is voor mij het ultieme gevoel, waar ik altijd over praat, ik noem het ultiem, omdat het voor mij bijna niet verder gaat dan dit en tot nu toe heb ik dat ook nog zo ervaren, dus kan ik er verder niets over zeggen.
Maar ik heb het er vaker over gehad met andere moslima's en zij hebben mij ook verteld dat dit HET gevoel is. Dit gevoel geeft Allah swt je uit dankt en je kunt het niet continue hebben, dat is het gevoel waar ik altijd naar streef, ik heb momenten dat ik zo graag dat gevoel zou willen hebben, maar dat ik het niet krijg. Hij alleen bepaald wanneer je dat voelt en Hij bepaald wanneer dat is en hoe lang.
Als ik dit gevoel krijg, weet ik ook altijd voor me zelf, dat ik nog steeds op de juiste weg zit, en dat ik met het goede bezig ben, dit gevoel stimuleert me om verder te gaan en door te zetten, waarmee ik bezig ben, want inshallah, inshallah zullen wij die het juiste pad bewandelen, elkaar allemaal treffen, ooit in het hiernamaals, nogmaals inshallah!
lieve zuster ik ben een beetje afgedwaald van wat ik je wilde vertellen met betrekking tot het gevoel in de moskee, maar meisje ik kan je vertellen, alhamdullillah dat ik net weer dat gevoel heb gekregen en dat direct op papier voor je heb gezet.
Alhamdullillah, ik voel me zo op mijn gemak nu, ik voel zo duidelijk de aanwezigheid van Allah swt, om me heen, en Hij geeft me het gevoel altijd het juiste te zeggen te doen en te laten, Hij leidt je op de juiste weg, alhamdullillah.
En meisje, zolang je blijft streven naar dat gevoel, ook al heb je het nog nooit ervaren, op een dag inshallah voel jij het ook en dan voel je hoe sterk de band is die je met Allah swt hebt, Hij is er altijd voor je, overal en zolang je je op Zijn pad begeeft, zal Hij ook voor jou klaarstaan, inshallah.
Het gaat om de juiste intentie, de juiste intentie om het goede te doen en naar het goede te streven.
Dit is dat gevoel waar ik en ik denk, inshallah meer mensen om me heen, het over hebben als we praten over dat fijne gevoel. ALHAMDULLILLAH!
Lieve zuster, bedankt voor je mail, en ik zal voor je bidden, zoals ik vaak doe in mijn gebeden voor mijn moslimfamilie en hoop dat Allah swt je zal leiden, zegenen, beschermen en je gebeden verhoort, inshallah, lieve meid!
Ik hoop dat ik duidelijk voor je ben geweest en dat als je dit gelezen hebt meer begrijpt over dat gevoel, nogmaals het is een gevoel zoals ik het ervaar en ik spreek niet voor anderen, maar gun iedereen dit ultieme gevoel als ze het nog niet hebben gehad het inshallah ooit mogen ervaren, zoals ik het ervaren heb, mashallah, alhamdullillah, ALLAHOE AKBAR!

Wa Salaam, je moslimzuster Sjaima

Wilt u reageren op dit verhaal:
nwmoslimas@moslima.nl onder vermelding van "Sjaima"