Het verhaal van zuster Arga

Mijn verhaal van christelijk meisje naar moslima.

Ik ging naar de kerk, was juf op de zondagschool totdat ik na ging denken over God en Jezus, o.a. tot wie je eigenlijk moest bidden.
Het christelijk geloof vond ik opeens heel onlogisch dus besloot ik om dan alleen maar in "iets" te geloven.
Er volgde een tijd van werken, uitgaan en aan mijzelf denken tot ik in contact kwam met Marokkaanse mensen. Uit nieuwsgierigheid kocht ik de Koran en las 'm in één dag uit. Het klikte wel en ik begon meer te lezen over de islam, ik probeerde ramadan mee te doen. Ik merkte dat ik de regels wel prettig vond, het gaf een houvast.
Ik leerde tijdens een avondje uit mijn huidige man kennen, toen ook nog niet zo praktiserend.
De vonk sloeg over en we trouwden. Mijn ouders vonden het toen nog niet zo erg want het moslim-zijn zag je niet aan ons.
Langzaam aan veranderden wij, we werden steeds "strenger" in hun ogen. Ze konden dat moeilijk accepteren omdat ik altijd zo hield van muziek, piano spelen, uitgaan etc. Er kwamen drie kinderen, daar zijn ze gek op maar elke keer worden ze geconfronteerd met het feit dat wij moslim zijn.
Het ergste is dat ik sinds kort, eindelijk na 10 jaar, de hijab draag.
Mijn moeder zei letterlijk dat ze dat het verschrikkelijkst vindt. Ze moest er zelfs om huilen. Dat ik zo kon veranderen. Erg hoor als je eigen moeder jouw keuze niet respecteert en dan zo dramatisch gaat doen. Uitleggen waarom dat helpt niet dan krijg je dingen als "waarom moeten de vrouwen zich altijd bedekken en de mannen niet" en ook "ik hoef niet te koop te lopen met mijn geloof dat zit in mijn hart"
Moeilijk maar ik hoop dat het went.

Salaam Arga