Het vervolgverhaal van zuster Amina (5)

update (juni 2006):

Salaammualaikum moslim zusters,

Ik ben Amina een bekeerde moslima sinds zeven jaar hamdolilah, ik ben zelf 26 jaar.
Ik was getrouwd, net iets meer dan zes jaar en nu gaat het komen.

Ik dacht toen ik mijn man vond dat ik de ware gevonden had, het was een moslim broeder en hij deed zich altijd heel aardig voor.
Aangezien ik uit een hele slechte gezinssituatie kwam (ouders erg racistisch en voor niks open staan) waar ik mijn vrije keus voor de islam niet kon uiten en ik mijn persoonlijkheid als een multiculti persoon niet kon tonen, dacht ik dat het het beste was om zo snel mogelijk te trouwen!
Ik kende mijn man niet eens fatsoenlijk, ik was binnen vijf maanden getrouwd met hem. (Mijn verhaal staat trouwens op de site, over mijn bekering).
Mijn huwelijk was van het begin af aan al slecht, het bleek dat hij helemaal niet zo'n goede moslim was hoe hij zich eerst voor deed, hij ging vaak vreemd, dronk alcohol en Allah weet wat hij nog meer deed.
Ik had zoiets van, ik ben nu eenmaal getrouwd met hem nu moet ik ook proberen om hem op het juiste pad te krijgen.
Naar de buitenwereld deed ik altijd net of ik ziels gelukkig was en alles goed ging, terwijl ik me van binnen kapot voelde.
Het werd steeds erger, hij sloeg vaak en verdween vaak voor langere tijd, dan kwam hij een heel weekend niet thuis en vaak ook wel een hele week.

Helaas was ik zo dom om te denken dat het misschien een kans had om goed te komen en heb ik al mijn energie ergens ingestoken wat toch helemaal geen toekomst had.
Ik ben iets meer dan zes jaar getrouwd geweest met hem, daarna hebben we besloten dat scheiden het beste was voor ons (wat ik eigenlijk al veel eerder had moeten doen).
Nou aangezien scheidingen altijd heel lang duren wist ik niet goed wat ik nu eigenlijk moest doen, want we woonde natuurlijk apart maar mijn ex bleef mij lastig vallen en mij controleren (terwijl hij de gene was die dingen deed die haram waren), ik dacht tja zolang ik officieel nog niet gescheiden ben zal ik de deur wel altijd voor hem moeten open maken en was dus bang voor hem!
Totdat ik op een gegeven moment met een hele lieve oude zeer geleerde islamitische man (die voor mij mijn tweede vader is) aan het praten was en hij zag dat ik helemaal kapot was van binnen en ik alleen nog maar kon huilen (omdat ik niet wilde dat mijn ex bij mij binnen in huis kwam) ik heb hem alles verteld en hij zei tegen me, dat ik de deur nooit meer mocht open maken voor mijn ex, want in de islam is het zo, dat als je een scheiding tegen elkaar uitspreekt de man ook geen enkel recht meer heeft en afstand moet houden.
Nou het leek wel of er een volle zak stenen van mijn schouders af viel, ik was zo blij dat eindelijk iemand tegen me zei dat ik al officieel gescheiden was en dat papieren alleen een bijzaak zijn, dus deed ik de deur niet meer open!!

Aangezien mijn ex dat niet wilde accepteren en dacht dat hij nog alle rechten had om te doen wat hij wilde, heeft hij ingebroken in mijn huis, midden in de nacht, hij had de poort eruit geschopt en de achterdeur met ene grote stoep tegel ingeslagen en daarna met zijn handen de rest van het glas eruit geslagen, hij is mijn woning betreden (ik was inmiddels al gevlucht want ik had het al zien aankomen) hij heeft alles doorzocht, mijn huis lag vanonder naar boven vol met glas en bloed, en mijn twee arme poezen waren zich lam geschrokken en ze hebben er een trauma aan over gehouden, bij elk geluidje vluchten ze.

Natuurlijk toen ik mijn huis de dag erna zo aantrof heb ik de politie direct gebeld en zijn ze ook direct gekomen om de bloedsporen mee te nemen en alles.

Ik wist het even allemaal niet meer, ik zag het niet meer zitten, ik was doods bang en wilde alleen nog maar vluchten, ik heb allerlei mogelijkheden gezocht om te kunnen vluchten en toen ik bijna zover was om alles achter me te laten en ergens anders te gaan onderduiken, kreeg ik opeens een heel warm en vredig gevoel van binnen in mijn lichaam, ik weet het nog precies, ik werd er heel rustig van en had zoiets van, nee meid, weg lopen heeft geen zin, als Allah wilt dat me iets gebeurt kan ik er toch niet voor weg lopen het zal me blijven volgen.
Ik moet vertrouwen in Allah en weten dat Allah altijd bij me is, wat er ook gebeurt!
Dus ik besloot te blijven en eerst rustig alles af te handelen (met advocaat en dat soort dingen die er allemaal bij komen kijken) en ja hoor, dat gevoel heeft me niet in de steek gelaten, ik ben niet meer bang, ik loop niet weg voor problemen, ik ben sterk want ik heb Allah die er altijd voor iedereen zal zijn en die er ook voor je is als je het moeilijk hebt, alleen zijn wij mensen geneigd het af en toe even te vergeten helaas!!

Allah heeft ervoor gezorgd dat ik sterk uit de problemen gekomen ben en dat er nog een heel mooi verder leven voor me ligt inchAllah!

Dus voor de moslim zusters of broeders onder ons, wil ik even zeggen, ook al zie je het allemaal niet meer zitten en denk je dat je overal alleen voor sta, bedenk op zo'n moment dan juist dat Allah altijd bij je zal zijn, en dat Allah alles vast heeft staan wat er met jou gebeuren gaat, dus weg rennen heeft geen zin en verzinken in verdriet ook niet, want je moet verder, als je tijd er nog niet op zit, moet je verder, ook al kan je je er even niks bij voorstellen, maar alles komt goed, en geen een ervaring was voor niks, alles heeft een rede!!
En naar regen komt zonnenschijn!!
Allah houd altijd van jullie, dus je bent nooit alleen!!
Heb vertrouwen in Allah dan komt alles goed!!

Ik hoop dat ik mensen met mijn verhaal verder kan helpen inchAllah, en dat ze moeten blijven vertrouwen!

Wa salaam

Groetjes van Amina

Update juni 2006:

Salaammualaikum zusters,

Nou naar een tijd niets meer van me te hebben vernomen is er alweer veel gebeurt in mijn leven hamdolilah!

Naar een hele nare periode waar ik hamdolilah alleen maar sterker door geworden ben is er ook weer een hele goeie en mooie tijd gekomen hamdolilah!
Plotseling zeer onverwachts een maand geleden kwam er een familie bij me aan de deur om mijn hand te vragen,dus inmiddels ben ik getrouwd el hamdolilah met een hele goeie moslim broeder.

Hij heeft heelveel respect voor de vrouw,en accepteerd me met al mijn innerlijke littekens hamdolilah!
Ik moet eerlijk zeggen dat ik het op deze manier niet gewent was,maar deze man is heel erg eerlijk en respectvol tegenover mij,hij weet gelukkig precies wat de islam inhoud en dat daarin de vrouw ook veel waarde heeft!

Ik ben heel erg gelukkig en zo gauw zich meer voor doet in ons huwelijk zijn jullie de eerste die het mogen vernemen inchaallah!

Nou ik wens jullie allemaal net zoveel geluk toe als wat ik nu heb en hoop nog veel van jullie te mogen vernemen inchaallah.

Ik hou van jullie allemaal, veel liefs van jullie zuster Amina.
Wa Salaam