Het verhaal van zuster Amina,

Bismillaahir Rahmaanir Rahiem
As salamoe aleikoem rahmatullahi wa barakatoehoe
Graag zou ik het verhaal van mijn bekering tot de islam met jullie willen delen.
Ik zal me eerst even voorstellen ik ben Amina een Nederlandse zuster van 25 jaar en sinds twee en een half jaar Al Hamdoelillah bekeerd tot de islam.

De interesse in de islam was bij mij al rond mijn twaalfde levensjaar aanwezig. Mijn ouders hadden mij al meerdere malen op vakantie meegenomen naar Turkije. De bezoeken aan de moskee maakte bij mij een heel mooi gevoel los de islam fascineerde mij enorm. Op de markt kocht ik daar mijn eerste hoofddoek fel blauw met roze franje. Bij thuiskomst stond ik er regelmatig mee voor de spiegel en te fantaseren hoe graag ik hem wou dragen.
Toen ik in de pubertijd kwam volgde er een tijd dat ik op school eigenlijk overal een beetje tussenhing. Zoals je op z'n Nederlands ook wel kan zeggen een vreemde eend in de bijt.
Mijn leven werd 1 grote onoverzichtelijke puinhoop ik voelde me nergens thuis. (bij mijn vader en moeder voelde ik me Al Hamdoelillah wel thuis)

Op school kreeg ik toen een vriendin zij was ook Nederlands op een gegeven moment gingen we samen op zoek naar informatie over de islam. We kochten allebei een boek ik het eerste deel van het leven van de moslim en zij deel 2 zodat we het samen uit konden wisselen, als we het uitgelezen hadden. Toen we allebei op het mbo zaten en elkaar niet zoveel konden zien, spraken we wel eens af en discussieerden dan samen over de islam.
Naarmate ik meer las over de islam hoe meer ik mezelf op mijn gemak voelde, herkenning voelde, en rust in mijn hart kreeg. Dit was waar ik naar op zoek was geweest. Ik begon stapje voor stapje te leven volgens de Koran. En voordat ik mijn sjahadah aflegde wou ik dat mijn leven op orde was en me volledig aan Allah SWT over kon geven.

Na verloop van tijd besloot ik met mijn vriendin mee te gaan naar een lezing in de moskee. We hadden onderweg nog een andere zuster opgehaald. Zij ging met mij een gesprek aan en vroeg me wanneer ik de sjahadah van plan was te doen. Na verder met haar gepraat te hebben leek het mij het beste om die dag gelijk de sjahadah te doen hoe sneller hoe beter. Die dag hebben we samen de sjahadah bij de moskee afgelegd. Ik ben Allah SWT zo dankbaar dat Hij onze bedekking van onze ogen heeft weggehaald en ons heeft geleid.

Bij mijn baas thuis waar ik soms op zijn kinderen paste leerde ik een Marokkaans Jongetje kennen. Toen hij op een dag met z'n moeder op mijn werk kwam nodigde zij mij uit om een keer thee bij haar te komen drinken. Toen ik daar eenmaal was geweest ben ik daar altijd blijven komen. Zij is mijn Marokkaanse moedertje ik ben volledig opgenomen in het hele gezin. En heb zoveel steun aan deze mensen vooral toen ik besloot om een hoofddoek te gaan dragen zij hebben me gestimuleerd en me heel veel geleerd over de islam. Moge Allah SWT hen daarvoor belonen.

Zuster Amina