Homepagina
  Introductie
  Gedichten
  Links

  Evenementen
  Vrouw en Islam
  Nieuwe Moslima's
  Dagelijks leven

  Familie
  Geloof
  Wat is nieuw
  Contact


Nieuwe Moslima's




Meer verhalen


Bismi-llahi al Rahmani al Rahiem
(In de naam van God, de Erbarmer, de Meest Barmhartige)

Het verhaal van zuster Amina/Peggy,

Update: 23 oktober 2006

asselamoe alaikoem zusters,

Ik zal mezelf eens voorstellen,
Ik ben geboren in België met de naam Peggy, en ik heb heel moeilijke tijden achter de rug, zoals het verlies van mijn vader. Hij heeft zichzelf het leven ontnomen. Mijn ouders (moeder en stiefvader) die geloven niet in God maar ik ben wel gedoopt geweest en ik heb mijn communie gedaan. Ik volgde les in een katholieke uniformschool. Ik had verschillende soorten bijbels en ging af en toe naar de kerk.
Ik kon me echter niet helemaal vereenzelvigen met het katholicisme daarom was ik op zoek gegaan naar verschillende vormen van katholicisme. Telkens ik een andere gebedsdienst bijwoonde voelde ik me op het einde bedrogen. Ik dacht soms dat ze Onze enige God vergeten waren. Het leek meer op een schouwspel.
Ik heb door het nieuws en andere bronnen kennis genomen van de Islam. Ik kon het echt niet geloven dat de Islam zo'n slechte godsdienst zou zijn daarom ben ik er mij in gaan verdiepen. Ik had toen twee verschillende qu'oraan gekocht, ook enkele boeken over de Islam. En ik bezocht ook heel regelmatig Islamitische sites op het internet. Hoe meer ik de teksten las, hoe meer ik een vredig gevoel kreeg. Ik kon me vereenzelvigen met Allah (swt), met de Islam en ik werd er echt door geboeid. Elke dag probeerde ik meer en meer dingen te weten te komen over de Islam.
Tot voor kort heb ik besloten om me te bekeren. Dit was na het teken dat ik gekregen had. Ik heb een zwaar auto-ongeluk gehad waarbij mijn auto volledig vernield was en waarbij ik bijna van een brug gestort was. Ik had een voorgevoel dat er die dag iets ging gebeuren en heb toen aan mijn vriendin gezegd dat ze zeker haar gordel moest dragen (wat ze immers nooit niet deed). En ik had mijn snelheid overal aangepast aan de normen. Ik weet zeker dat Allah (swt) bij ons aanwezig was die dag en ik ben blij dat ik naar die ingeving geluisterd had. Anders waren wij er nu niet meer geweest. Want, moest ik mijn gordel niet aangedaan hebben en moest ik mijn snelheid niet aangepast hebben, dan waren wij er allebei niet meer geweest....
Ik wil me nu volledig inzetten voor de Islam. Ik praat er veel over met andere mensen en heb al heel wat mensen laten inzien dat Islam een mooi geloof is. Een geloof van vrede, respect, naastenliefde.
Ik ben Allah (swt) dankbaar dat hij mij geleid heeft naar het rechte pad.
Ik hoop dat Allah(swt) mij verder zal begeleiden om alle gebeden en smeekbeden goed uit te oefenen, om ook veel goede daden te verrichten en om me sterk te houden in moeilijke tijden.
Tijden zoals nu, een tijd waarin ik me echt een beetje eenzaam voel. Doordat mijn familie me verstoten heeft, en doordat ik geen zusters ken hier in België die me kunnen begeleiden om een volwaardig moslima te worden. Ik zou zo graag naar de moskee gaan voor het vrijdagsgebed. Maar ik weet niet waar ik heen moet. Ik moet nog veel leren en ik zoek een goede school of vereniging die me daarbij kan helpen maar ik vind er geen. In Nederland zijn er zo veel, maar hier in België is het veel moeilijker.
De mensen bekijken je anders, zeker in Gent waar ik woon.
Hier zie je niet veel moslima's met een hijaab rondlopen. De meeste blijven gewoon thuis of gaan naar Brussel, onze hoofdstad.
Ik hoop dat ik snel kan verhuizen naar onze hoofdstad, want dat ben ik van plan Inshallah. Ik voel me daar vrij. Ik kan mijn mening daar uitten en die wordt er gerespecteerd. Ik kan een hijaab dragen zonder dat de mensen denken dat ik gek geworden ben.

Ik hoop lieve zusters dat jullie me verder kunnen helpen om het rechte pad te volgen.
Ik kijk alvast uit naar jullie antwoord.
Tot gauw

Amina (a.k.a. Peggy)

Update 23 oktober 2006

salaam alaikul broeders en zusters,

Hamdullilah gaat het nu veel beter met me. Ik heb de steuntpuntzusters van België leren kennen. Ik ben enorm vooruit gegaan op korte tijd.
http://groups.msn.com/SteunpuntzustersVlaanderen-ALMinara
Deze site kan heel wat bekeerde moslimma's uit hun isolement helpen net zoals ze mij uit mijn isolement gehaald heeft.

Ik heb contact opgenomen met de steunpuntzuster van Gent Khadija, hamdullilah een pracht van een vrouw. Zij heeft ervoor gezorgd dat de bekeerde moslimma's van Gent les kunnen volgen in de moskee bij 2 pracht van leraressen (kurbet en samira).
Zo kunnen we ons verdiepen in ons geloof en kunnen we nieuwe zusters leren kennen.
Ondertussen hebben we al gezamelijke bijeenkomsten gehad zoals een iftar in de moskee, enz...
Mijn familie spreekt terug met me, ook al is het nog afstandelijk maar isnhallah zullen ze gauw inzien dat islam me echt gelukkig maakt en dat het geen beperking is voor me.

Dankzij zuster Khadija kan ik me ook inschrijven om de lessen te volgen om islamleerkracht te worden.
Inshallah zal ik alles met vrucht beëindigen zodat ik mijn liefde voor mijn geloof kan overbrengen met volle overgave aan jonge moslims.
Verder wil ik iedereen bedanken dieom me bezorgd was, en wil ik iedereen bedanken die op mijn verhaaltje gereageerd heeft. Ik vond het echt fijn en ik voel me nu gelukkiger dan ooit.

Inshallah moge Allah nog meer mensen leiden naar de islam en moge hij hen blijven begeleiden op hun pad.

Inshallah zal ik nog meer nieuws kunnen brengen over het verdere verloop van mijn leven.

Ma'asalaamé zusters en broeders,
het ga jullie goed,
Fie amani allah.

Amina/Peggy

Wilt u reageren op dit verhaal? Graag mailen naar nwmoslima@moslima.nl onder vermelding van "zuster Amina/Peggy."