Het verhaal van zuster Alesha

salaam aleykum!

Ik wil graag mijn verhaal met jullie delen ook omdat ik het voor mijn familie stil moet houden omdat het een soort van 'taboe' is hier in huis en juist zooo graag wil vertellen hoe mijn ervaring was en is!

Het begon toen ik een jaar of 13 was... ik merkte dat ik liever met moslim vriendinnetjes en vriendjes speelde , het eten lekkerder vond etc etc maar ook dat ik het zo interessant vond, waarom draag jij een hoofddoek, wat bijzonder dat jullie met de hele familie en moslimgemeenschap vasten en zo'n goede familieband hebben!!

Rond mijn 15de werd ik helemaal tot over mijn oren verliefd op mijn huidige vriend... hij leek onbereikbaar voor iedereen maar toch heeft ie mijn uitgekozen als ik het zo mag formuleren.. Het was een niet al te serieuze relatie maar opgegeven moment wekte de interesse over de Islam, ik ben gaan lezen, praten over de Islam want wou nu wel wat meer weten over het geloof van mijn vriend. Ik begon met lezen/leren en ben nooit meer gestopt... het interesseerde me enorm en voelde een kaars die brandde in mijn hart, voelde me goed en vertrouwd en beschermd bij...
Op gegeven moment ben ik gaan vasten met de ramadan, het eerste jaar een week, tweede jaar 3 weken en toen de jaren erop de gehele maand... Islam is mijn geloof, het heeft mij zo veranderd in een positieve zin, van een wild los meisje ben ik veranderd in een meid met respect en een goed hart, Alhamdoulillah...
Ik ben zo blij gewoon dat Islam in mijn leven is, ik voel me rijk, niet qua geld natuurlijk maar rijk met de Islam in mijn hart.

Ik ben nog steeds samen met mijn vriend, hij is een Turkse moslim... Mijn ouders hebben mijn vriend vanaf het begin geaccepteerd maar ohhh jee als ze maar niet een hoofddoek gaat dragen want ja dat gebeurt toch zo vaak in een gemengde relatie en dan die lange jassen en nooit het huis uit??? Je blijft toch wel jezelf?? Zo ook van zijn kant, zijn moeder wou me niet accepteren want ik was een Nederlander... dat heeft het allemaal erg moeilijk gemaakt maar gelukkig heeft dit onze relatie sterker gemaakt, maar ook mijn geloof tot de Islam...
Na lang vechten en geduld hebben, heeft zijn moeder mij geaccepteerd, ze wilt graag dat ik met hun zoon ga trouwen. Ik ben geaccepteerd door de hele familie, alleen ze zijn bang dat ik niet met hun cultuur overweg kan. Ik kom er niet thuis omdat mijn vriend dat niet wil voordat we verloofd zijn.
Op gegeven moment ben ik dus gaan vasten, geen alcohol meer, geen varkensvlees, niet meer zo bloot etc etc ... en guess what? Wat voelde ik me stukken beter!!! Door het verhaal niet zo lang te maken vertel ik over afgelopen 13 oktober 2004, de dag waarop ik mijn shahada uitgesproken heb met getuigen, document heb ondertekend en een 'nieuwe' naam heb gekregen. Ik heb de shahada al wel een paar keer uitgesproken alleen in mijn kamer tot Allah swt, maar wou toch met getuigen om me heen, met 1 van mijn getuigen, een meid met een hart van goud die mij steunt en me advies geeft die me neemt zoals ik ben en mij tot deze stap heeft geholpen.
Toen ik de shahada uitsprak, het gevoel wat ik van binnen voelde was onbeschrijflijk... ik merkte op gegeven moment niet dat er andere mensen om me heen waren maar het was echt een moment van Allah swt en mij alleen... een moment van rust, veiligheid, bescherming, een gevoel van ja dit is echt de goede keuze voor jou, dit is het levenspad wat jij zou betreden en blijven volgen, insha'Allah, een gevoel wat me echt gelukkig maakt. Gewoon onbeschrijflijk... ik wou de shahada voor de ramadan uitspreken/afleggen zodat ik met een volledig gevoel mee kan vasten met de ramadan.
Mijn vriend is erg trots op me, ook zijn zusje die een goede vriendin van me is geworden, vriendinnen die het weten zijn zo blij en ik ook! Wat voel ik me goed! Nu met het vasten is het moeilijk thuis... mijn vader accepteert het niet waardoor ik stiekem 's nachts moet eten... zo stil mogelijk zijn. en ja altijd alleen opstaan en altijd alleen eten... moeilijk maar ik kom erdoor.
's Avonds moet ik smoesjes bedenken zodat ik later kan gaan eten... Insha'Allah komt het op een dag goed zodat ik er niet meer stiekem over hoef te doen, want het is moeilijk zo. Mijn moeder accepteert het, ze vindt het moeilijk maar ze doet haar best. Ze houdt haar hand boven m'n hoofd met veel dingen, eten, etc...

Sinds ik me bekeerd heb op 13 oktober botert het niet meer zo goed tussen mij en mijn vriend. We hadden rond de ramadan elkaar een hele tijd niet gezien. Ik zie hem nu weer sinds ongeveer 3 weken, maar ik heb er geen goed gevoel bij, ik hou wel van hem. Maar ik ga elke dag meer houden van mijn geloof. En vind het steeds meer jammer dat hij er niet zo veel aan doet, hij drinkt alcohol en sorry dat ik er over praat hij wilt seks (niet het, maar de dingen eromheen), ik wil dat niet meer, niet voordat ik getrouwd ben. Ik heb hem voor de keus gezet, er moeten een paar dingen veranderen, anders wil ik niet meer met hem verder. Mijn geloof is sterker dan mijn liefde voor hem nu. Het liefste zou ik mijn liefde met hem willen delen, hopelijk vind hij de weg naar de Islam weer terug insha'Allah.Zodat we samen kunnen leren en over het geloof kunnen praten enz. maar ik zie het niet meer zitten, ik wil geen man die alchohol drinkt elk weekend, drugs gebruikt en weinig aan zijn geloof doet. Ik wil een man die mij het een en ander kan leren en niet iemand waarop ik moet letten met wat ie doet. Insha'Allah.
Ook hoop ik snel uit huis te kunnen, zodat ik een hoofddoek kan dragen en niet meer stiekem hoeft te doen... want nu en zo is het niet mogelijk, insha'Allah.

(Ik hoop dat mijn verhaal wel duidelijk is, ik heb enige moeite met het goed formuleren).
Mijn complimenten voor alle verhalen die hier op de site staan, alhamdoulillah.
vrede zij met jullie, insha'Allah
Twijfel niet om een reactie te geven, ze zijn welkom!
Liefs, Alesha