Palestina
60 jaar geleden,
hebben ze mijn broeders
uit hun huis verjaagd
Alle
hoop naar een toekomst
kapot gemaakt. Shahid na Shahid zijn
ze blijven
vechten
tegen bommen die
de kleuren van de
wereld bevatten. Ze
hebben je alleen gelaten
Mijn moslimbroeder
Mijn moslimzuster
Geef de
hoop niet op. Allah is met jullie
Zoals Hij met
Geliefde Mohammed
saw was.
Het
Beloofde land
Palestina, het beloofde land
Wat is er toch aan de
hand?
Ze zeggen zo veel van je
te houden maar verbranden
je
ziel, je kinderen, je vruchten Geen mens die aan
Hun geweld ontsnapt
Je echte kinderen
Hebben je nooit verlaten
Geduld is hun sterkste wapen.
Elke olijfboom verdedigen
ze met man en macht.
Ze geven hun leven
en vechten
Met al hun kracht
Voor jou Palestina
HUN beloofde land.
Ya
Akhi Shahid
Daar lig jij Ya Akhi
Je was vader, zoon, broer en echtgenoot
Ze
hebben je met
Bommen bestookt
Verbrand zonder
enige spijt Ya
akhi we hebben
je Bijeengeraapt
LA ILAHA ILLALA
Je laatste woorden,
Groot
is je beloning
Ya Shahid Groot is onze pijn
Voor iets dat anders
Had
moeten zijn
Bitterheid tegen die ‘machtigen’
Die de Machtigste
zijn vergeten Ar Rahman zal voor je
kindjes zorgen
je vrouw zal
je gedenken
Moeders hart zal altijd
Huilen van geluk en verdriet Ya
Shahid
Fier zijn we op jou
Ya akhi Shahid
Fier op je gevecht
Nu is
het tijd om
te genieten van
El Jenna Inshallah Het is nu aan ons
Om
te vechten
Tegen de beesten
Voor de vrijheid van
Moeder Palestina.
Ya wouled
Ya wouled, Ya wouled
De wereld heeft jullie laten staan
40 zieltjes zijn terug naar
Allah gegaan. Je had de kans niet om
te
leren lopen
je zus die kon net lezen
Je broer had pas de Fatiha Geleerd.
Zo
laf zijn ze Ya wouled
Zonder een greintje
Medeleven hebben ze jullie
Kapot
gemaakt. Ya Allah straf die monsters
De wereld kijkt toe Yarabbi
Een
wereld die verdient te
Vergaan omdat ze haar
Kinderen heeft laten staan.
Voor
al de wereldleiders
Je zit daar op die stoel
Je voelt je zo verheven
Je
vreet als een varken
En zwemt in geld
Je weet wel wie je bent De
pijn van onze
Broeders doet je niets
Je bent een Kafir maar
Je weet het
zelf niet. Huichelaar zonder schaamte
De voorbeelden van onze
Khaliefen
ben je allang vergeten De straf van Allah is hard
Dat mag je nooit vergeten
Maar
inshallah als je sterft
Zal je het wel weten.
Hoort
het zo te zijn?
Hoort het leven zo te zijn?
Zonder het gevoel
dat je leeft?
Hoort de wereld zo te zijn?
Je laten denken dat er niemand
om je geeft
Zonder een gevoel van liefde
Hoort het dan zo te zijn?
Geboren om te overleven
Het enige wat je kent is pijn
Hoort het leven
dan zo te zijn?
De een heeft meer dan anderen
Vertrouwen en eerlijkheid
sterven uit
Moeten we dit niet snel doen veranderen?
Hoort de wereld
zo te zijn?
Vecht om land en laat levens koud
Bestaat er dan geen mensenliefde
meer?
Of iemand met een hart van Goud?
Horen mensen zo te zijn?
Kil, koudbloedig met een dodelijke blik
Uit zijn op het slechtste
En ons
doden geeft ze een kick
Hoort de wereld zo te zijn?
Al het goede
en liefdevolle vervaagd
En ik vraag me toch zo vaak af.....
Is VREDE echt
zoveel gevraagd????
Amal Kharkhach.
Vrede?
Heel eenzaam en verlaten
Zittend op een overgebleven steen
Starend
voor zich uit
Want nu is ze voor altijd alleen
Vragende ogen, met
een trieste blik
Tranen rollend over haar wang
Al de mannen in het groen
Heel de omgeving maakt haar bang
Papa, mama, broer en zus
Waar is
iedereen gebleven?
Zitten jullie soms verstopt onder het puin?
Moet ik
hier in mijn eentje leven?
Waarom is de grond zo rood?
En waar zijn
de huizen die er oren te staan?
Waarom zit ik hier zo verlaten?
Hoe komt
het dat het zo is gegaan?
Bang en onzeker
Haar leven en hart leeg
geroofd
Geen reden om nog te blijven leven
Met zoveel vragen in haar hoofd
Een kind doelloos en verlaten
Leeft nu in haar eentje voort
Gevoelig,
beschadigd en verwaarloosd
En heeft nog nooit van Vrede gehoord
Nog
steeds zittend op de steen
Denkend hoe ze nu verder moet gaan
Zoveel onbeantwoorde
vragen in haar hoofd
Starend naar de plek waar ooit haar huis heeft gestaan.
Zuster Amal Kharkhach
Verenig
u Oh Moslims, ontwaak
en zie de noodzaak
moslim, waar bent u?
oh moslims, verenig u. Sta op, oh Arabier
en doe je broeders een plezier
Sta eens op
met 'n opgeheven kop Open
je ogen en zie wat er in Palestina gebeurd
onze broeders worden vermoord
en verscheurd Dit kan niet zo langer doorgaan
er moet iets aan worden
gedaan Palestina heeft ons nodig
wat er nu gebeurd is overbodig De
oplossing ligt in onze handen
Bij ons, de Arabische landen Wij moeten
niet machteloos toekijken
maar onze steun en hulp laten blijken Wij
moeten vechten
voor onze rechten Wij moeten onze stem laten horen
anders gaat Palstina verloren Wij moeten het samen opnemen tegen het
kwaad
omwille van onze grond. De Palstijnse staat Wij moeten een belangrijke
taak verrichten
Palstina verdedigen is een van onze belangrijkste plichten
Wij zullen met stenen strijden
om Palestina van de vijand te bevrijden.
De massale moorden
stoppen we niet met woorden
maar met daden
waar is de islamitische bloed?
en waar is de Arabische moed?
Rachida Harmane
Dit
volk wil vrede Zie daar tussen de huizen
en de bomen
De joodse tanks weer komen
Zij brengen weer veel leed en verdriet
De westerling hij begrijpt het niet
Dw boel staat er dagelijks in de fik
Het is maar een politiek spel, van landje pik
Maar het Palestijnse volk wil
vrede
Thuis en in de straat, en vooral, een Palestijnse Staat
O ALLAH
Gij hebt kennis van goed en kwaad
Laat dit volk van Palestina
Niet meer
vrezen of gaan beven
Maar een eigen Staat gaan geven
kort gedicht van Hans Mesman
reageren? mesmanispace@gmail.com
STOP!!! STOP
het verdrijven van de Palestijnen
uit hun eigen thuis, hun land
Soldaten
die aan een leven een einde maken
Onschuldige mensen vermoorden met hun blote
hand STOP het bloed vergieten
van Palestijnen zonder machten
Duister
opgewekt in levens
De pijn is niet te verzachten STOP het doden, het
lijden
En gun de Palestijnen rust in het leven
Probeer je voor te stellen
hoeveel
mensen er naar Vrede streven STOP het verwoesten van Palestina
Het ontnemen van mensen dromen
Gun deze mensen de ruimte
Om hun
wensen uit te laten komen STOP het oorlog voeren
En het gebruiken van
Palestina als slagveld
Geef mensen hulp, hoop, steun
En wees een held STOP!!
Mensen, laat het stoppen
Is het voor jullie dan geen wens?
Liefde over
de wereld gespreid
En Vrede met de medemens!! STOP!!! Zuster
Amal Kharkhach
De
Vredestaal Kinderen die er zijn geboren
Een leven lijden als in een hindernis
Ze leren te overleven
En weten niet
wat Vrede is Ze leven in oorlog
In woede angst en haat
Zonder enigszins
te weten
Wat er komen gaat Stenen gooien en streven naar Vrijheid
Naar een grond, een vrij land
Gaan en staan waar je wilt
Maar ze hebben
het niet in de hand Dag in dag uit sterven er onschuldige kinderen
Dit
is toch niet normaal?
Kinderen die van niets wisten
En nog nooit hadden
gehoord van een Vredestaal In het hoofd geschoten of in het hart
Niemand
kon ze te hulp schieten in nood
Ze liepen er onschuldig en onwetend
En
kregen een onverwachtse dood Mensen doet het jullie dan niets?
Kinderen
en volwassenen leven in pijn
Ze weten niet hoe Vrede voelt
Terwijl wij
hier alles hebben en gelukkig zijn Hier leren we dat het leven gelukkig
kan
En zij leren hoe kogels klinken
Wij lijden een normaal leven
Terwijl
zij steeds dieper in de pijn verzinken Dit kan niet langer zo doorgaan
Denk eens na, heel bewust
Gunnen we ze dan na bijna 55 jaar
Nog steeds
geen rust? Geen normaal leven op aarde
Een hart vol angst en pijn
Een pijnlijke dood
Zonder te weten hoe Vrede kan zijn Al die kinderen
lief en onschuldig
Het enige wat ze kunnen doen is smeken
Zullen we met
z`n allen helden zijn?
En die mensen de Vredestaal leren spreken? Een
taal van ons allemaal
Ook voor hun daar
Een taal, Vrede op de wereld
En die spreken we met elkaar. Amal Kharkhach
Mijn
gedicht voor hen Tranen glijden langs mijn
wangen,
Opeens voel ik alles om me heen hangen,
Ik ben mijn zoveelste
broeder kwijtgeraakt en mijn zusters hun mannen,
Is dit het dan waar het om
draait in het leven?
Is dit het waar de macht misbruikers om geven?
Wat
is dit vraag ik me voor de zoveelste keer af,
Is de wereld dan behalve wreed
ook nog zo laf?
Broeders van ons die worden uitgemoord,
Niets hebben ze
kunnen voor thuis kunnen achterlaten,niet eens een woord,
Plots zijn ze verdwenen,
Zonder maar een afscheidsgroet,
Moeders wensen hun zonen nu maar een dood
die genadig is of zoet,
Wat kunnen ze nu toch anders doen?
Alsmaar blijven
denken aan toen?
Wat kunnen ze doen nu ze hun laatste druppeltje hoop verloren
zijn?
Behalve het leven in verdriet en elke seconde vervullen met pijn?
Verscheurd zijn hun harten,
Het zichzelf vergeven kunnen ze niet,
Dus
blijven ze een leven lang leven met een schuldgevoel en verdriet,
Vooral bij
het terugzien van de tv beelden van hun vermoorde kinderen,
Want zij waren
erbij maar konden het niet verhinderen,
Gek worden ze bij het terugzien van
de begraafplaatsen van hun zonen,
En het verdriet is ze ongenadig en verscheurt
hun harten vooral bij het
idee
dat hun zonen voortaan hier zullen wonen,
Begraafplaatsen zijn nu kenmerken van het verdriet dat daar heerst,
Begraafplaatsen
zijn nog het enige wat overgebleven is van hun kinderen,
Maar de trots blijft
en de onze vlag zal blijven stralen,
Ondanks al het diepe gemis,
En al
die lege plekken in hun harten en huizen,
En dat het enige wat wij doen is
vastklampen aan onze tv buizen,
Dus waar blijven onze plichten als moslims?
En waar blijven hun rechten als mensen?
En waar blijven de mensenrechten organisaties
en diens wensen?
Waren zij niet de eerste die riepen dat mensen rechten hadden?
Of zijn zij nu ook maar onbetrouwbare ratten?
Jongeren hebben nu ook maar
hun dromen opgegeven,
En sommige zelfs hun leven.
Ziet de wereld dan echt
niks?
Wacht de wereld dan echt nog steeds op een vredige mix?
Zien zij
de toekomst dan zo kleurig in met al hun vredescontracten,
Denken zij zo dan?
Of proberen zij zo alleen hoger te komen in rang?
Of zijn ze ergens toch maar
wel bang?
Laten zij daarom anderen onze zusters en broeders doden?
Is
dit het wat zij noemen "de mensenrechten geboden"?
Ziet de wereld
dit dan echt niet?
Of wil de wereld dit dan niet zien?
Broeders en zusters
fie dien,
Zien jullie ook niks of willen jullie ook niks zien?
Wanneer
zullen wij onze broeders en zusters ook een helpende hand toereiken?
Of zullen
wij ze ook maar blijven ontwijken?
Of zullen wij ze ook laten stikken?
Of zullen we dit allemaal niet pikken?
Zeg het me maar,
Zolang het maar
waar is en niet zo raar,
Zullen wij de opvolgers zijn van de moordenaars?
Of zullen wij onze broeders het lichtje gunnen, al is het maar het lichtje
van een piepkleine kaars,
Wat zullen wij doen?
Stil blijven net zoals
toen?
Of onze plicht tegenover onze broeders en zusters vervullen,
En
de waarheid onthullen?
Blijf jij zitten waar je nu zit?
Of denk jij,ik
ga voor mijn broeders en zusters iets doen al is het maar een gebed? geschreven
door siham taybi
Amal
(hoop) Het oog dat traant
Het hart gekerfd
Door het zionistische bederf
De ogen van Filastien, een oceaan
Verdriet,
tranen als hoge golven
Waarin Filastien is bedolven Het huis, de olijfbomen,
de vader, de moeder, de zus
Niets zouden zij erven
Met wortel en al willen
zij hun Amal doen sterven
Vluchtelingenkampen gevuld met jonge mensen
Een actieve vulkaan, dat elk moment haar vleugels wil uitslaan
En de herinneringen
aan Saleh Iddien wil doen wederbestaan Ya Filastien, Ya Filastien
Waar
de profeten elkaar hebben ontmoet
Sayyidina Isa de uitverkorene
Werd geboren,
Waar Mohammed het gebed leidde
In moeilijke tijden
Mosa, Yahya, Zakaria
Een teken voor alle leken
Het recht zal zegevieren
De Imaan in Allah zal
alle hoeken en gaten versieren We zijn jullie niet vergeten Rashid
Filastien
(Palestina) Filastien, Filastien, Filastien
Dromen van kinderen verschromen
Verdriet, doet alles teniet
Het nest bedekt
met doorns
De duif vervlogen
Kan hij nog wederkeren Een kaars brandt,
Vuur gloeit,
verlangen naar Al-quds bloeit
Al-quds roept ons
Haar
hart bonkt, zij lonkt
Zijn wij haar vergeten
Of luisteren we gewoon niet
naar haar kreten Wortels afgesneden, pijn en verdriet
Al-quds is bezet
gebied
Bloed in overvloed
Zover als het zicht
Toch is er licht Al-quds
beeft, zij leeft
Haar lippen roepen, haar ogen tranen
Wanneer, wanneer,
wanneer
Is het als weleer Jullie broeder Rashid
Vergeef
me Ik zou jullie willen helpen
Ik zou jullie
willen steunen
Ik zou jullie willen ... Het spijt me
nu ben ik al
geen haar beter
dan zij
Geen haar beter
dan degenen die jullie zouden
MOETEN HELPEN
Geen haar beter
dan zij
die jullie zouden
HOREN TE STEUNEN Het spijt me
dat ik niet veel kan doen,
dat ik
jullie, Palestijnen,
niet kan laten zien
hoe vaak in aan jullie denk
hoeveel ik om jullie geef
hoeveel ik jullie die zuurverdiende steun wil geven
En ik kan enkel wensen
dat met Gods hulp, incha Allah
jullie krijgen wat
jullie toekomt Maar wat me nog meer spijt,
wat het meest pijn doet
is
dat al deze woorden
nu wel mooi op papier staan,
maar jullie toch
geen stap verder hebben geholpen VERGEEF ME..... Alya
10
jaar Wat is een dag,
een maand,
een jaar?
Ach, de tijd vliegt
Wat heb ik in 10 jaar gedaan?
Weinig, niets
Al
die uren, dagen, jaren
zijn me gewoon voorbij gevlogen Geldt dat ook
voor dat kind,
dat kind
dat al 10 ellendige jaren snakt
naar een jeugd,
naar vrijheid,
naar een leven,
naar menselijkheid?
Dat kind, die kinderen
die lijden
onder het juk van een Supermacht
Een Natie die zonder enig
schuldgevoel
een volk stukje bij beetje uitmoordt Alya
Het
Lot van de Palestijnen Ik heb me
vaak afgevraagd
of het overal ter wereld
eraan toegaat zoals hier bij
ons. Regent het bij iedereen elke avond
vuur en stenen?
Zijn de
huizen overal met de grond
gelijkgemaakt?
Zijn de kinderen altijd heel
gelukkig
pas na hun dood? Is het misschien daarom
dat niemand ons
te hulp schiet? Alya
| 
