|
Column
van Aisa
Column van Aisa (40), huisarts, sinds 1998 getrouwd met "nieuwe
moslim" Habib. (37), kinderpsychiater-in-opleiding.
Samen hebben ze twee
dochters en een zoontje: Maimoena (8) en Zamiena (5) en Idjaaz (1).
Verdr-Ied-ig
(okt. '07) Een gezegende Ied Ul Fitr voor iedereen, dat Allah
jullie allen moge zegenen en belonen. Ik wens jullie toe dat de zegeningen van
Ramadan en Ied het hele jaar bij jullie mag zijn. Verder hoop ik dat we allen
de volgende Ramadan mogen meemaken in een goede gezondheid.
Ons gezin heeft
een goede Ied gehad. We hadden het Ied -gebed verricht tussen vele nationaliteiten
in een warme goede sfeer. Het was geweldig om met iedereen in de moskee te zijn,
ieder met een eigen achtergrond, allerlei kleuren, talen en klederdrachten en
toch waren we eensgezind. Elk jaar heb ik moeite afscheid te nemen van deze gezegende
maand Ramadan, je voelt je zo dicht bij Allah.
Helaas hebben een aantal jongeren
geen goed begin van de herfstvakantie gehad, en een aantal moslimjongeren een
moeilijk einde van de Ramadan en de viering van Ied. Ik doel op de steekpartij
in Amsterdam. Mijn medeleven gaat naar de familie van de omgekomen jongen na die
veelbesproken steekpartij. Mijn goede vriendin W. (die tegenover de betrokken
school werkt) vertelde me dat ze steeds aan de ouders moet denken . Een moeder
die afscheid moest nemen van haar zoon, een vader die zijn kind moest begraven,
wat een treurige Ied hebben zij gehad. Voor hen zal elk jaar een bedrukte Ied
zijn. Daarnaast heb ik ook medeleven met de familie van de dader, de dader zelf
werd trouwens gepest. Pesten komt het meeste voor op school, het is een vorm van
fysieke en/of psychische mishandeling. Als een school het pestprobleem signaleert,
kan er samen met andere betrokkenen iets aan gedaan worden. Een school moet voor
iedereen een veilige en prettige plek zijn. Gevolgen van pesten zijn vooral psychische
problemen (bijvoorbeeld depressies, angststoornissen, posttraumatische stressstoornissen),
maar ook bijvoorbeeld criminaliteit of verslavingen. Over het algemeen overheerst
bij mensen die gepest zijn vooral het gevoel van onzekerheid, machteloosheid en
het gebrek aan het ervaren van veiligheid.
(voor meer informatie: www.pestweb.nl)
Vlak
na die steekpartij komt een man met schizofrenie om, als een agente zichzelf verdedigt.
De reden blijft gissen, was hij in een psychose? Was het een "aanslag",
was het zelfmoord? Wat moet het verdrietig zijn voor de familie, en voor de agente
was het ongetwijfeld een traumatische ervaring.
Maar waarom al die rellen?
Ik voel me wel eens gediscrimineerd, soms zijn er heel duidelijke aanwijzingen
voor, maar ik zet mijn frustraties niet om in geweld. Wat vind je van bijvoorbeeld
van die jongeren die anderhalf jaar (anderhalf jaar, hoe is het mogelijk!) lang
een Liberiaans gezin in Waspik hebben gepest totdat dit gezin de koffers pakte
en opnieuw vluchtte? Wat zijn dit voor jongelui, zijn dit de mensen van de toekomst?
Wat is hun achtergrond, uit wat voor milieu komen ze?
Op discriminerende opmerkingen
heb ik meestal een verbaal antwoord.(ik laat niet zien hoe pijnlijk het voor me
is). Het gaat om onwetende (vaak laagopgeleide) mensen met generaliserende opmerkingen,
gevoed door de media. Waar ik me aan kan ergeren zijn elke keer opnieuw dezelfde
vragen van diezelfde mensen over geloof en /of cultuur.
Als er een misdrijf
is gepleegd, denk ik "laat het geen allochtoon zijn" en "hopelijk
is het geen moslim". Tegenwoordig lijkt het wel alsof "allochtoon "synoniem
is voor "moslim". Overal zijn goede en slechte mensen, ook onder moslims.
Ik hoorde op de radio een Marokkaan het volgende zeggen:"laat de politie
die oproerkraaiers pakken, zij verpesten het voor de rest van de Marokkanen."
In de huidige samenleving neemt het geweld toe, laten we eerst en vooral naar
de opvoeding van de kinderen kijken: hoeveel geweld ziet een kind, hoeveel geweld
zit er bijvoorbeeld in (computer)spelletjes? Hoe wordt er gecommuniceerd thuis
en op school? Ik vind het niet normaal dat kinderen met wapens rondlopen. Kinderen
zijn nog onschuldig, zijn open en worden gevormd door de omgeving.
Hoe vaak
geweld op scholen voorkomt is onbekend. De Algemene Onderwijsbond wil daarom dat
het ministerie van Onderwijs onderzoek gaat doen naar de omvang van het probleem.
Er is (gelukkig) een dalend wapenbezit, maar zijn er dan ook minder steekpartijen?
De Inspectie voor het Onderwijs kijkt sinds een jaar scherper naar de veiligheid
op scholen, zij vraagt zich af in hoeverre leerlingen zich op hun gemak voelen
in het klaslokaal en op het schoolplein. Verder wil de onderwijsinspectie weten
of de scholen beleid hebben om geweld te voorkomen en adequaat op te treden als
er toch iets voorvalt.
Laten we onze best doen voor onze kinderen, zij zijn
de toekomst!
Als je wilt kan de vasten trouwens verder gaan
"Diegene
die vast in Ramadan, en daarnaast zes van Shawwal, het zal zijn alsof er een heel
jaar is gevast." (Muslim, at-Tirmidhi, Abu Dawud, Ahmad, Ibn Majah)
"De
boodschapper van Allah, vzmh, was gewoon te vasten op maandagen en donderdagen".
(an-Nasai, Sahih) "Diegene die drie dagen per maand vast, het is
alsof er constant wordt gevast" (at-Tirmidhi). Tot de volgende
keer!
Wilt u reageren op mijn Column, mail mij via webmaster@moslima.nl 
Ramadan
2 Assalaam alaikoem, "En hoe lijkt het?" (huh???? Ooohhh,
vasten!)
"Kun je het nog volhouden?" (ja)
"Mag je echt niet
drinken, ook geen slokje water?" (nee)
"Ik zou neervallen" (Maar
ik ontbijt wel - ja om 05.00 uur!)
"Dat is toch niet gezond?" (jawel)
"En
's avonds heel veel eten zeker" (nee!) Ieder jaar dezelfde vragen,
en ieder jaar beantwoord ik ze geduldig.
Wat de bedoeling is van vasten, wie
er vrijgesteld zijn.
Ik verbaas me hoeveel mensen weten over de Islam: een
deel zeer goed op de hoogte, een ander deel kijkt mij verbaasd aan: is dat nou
dé Islam?
Tijdens mijn specialisatie tot huisarts had ik o.a. een jaar
in een praktijk gewerkt. Toen het tijd was om afscheid te nemen zei de dokterassistente
(en vriendin) dat ze veel van me geleerd had, zij en haar man vonden de gedachte
van vasten mooi. Dit is één van de mooiste dingen die ik over mijn
geloof heb mogen horen. (Bedankt E!) We zijn allemaal ambassadrices van de Islam,
laat mensen zien wat voor moois Islam heeft. Karen Armstrong raadde vlak na 11/9/2001
aan dat moslims het ware vredelievende gezicht van de Islam meer moesten laten
zien. Hoe gaat het met jullie?
Na een aantal dagen hoofdpijn en erg
moe door het nieuwe ritme gaat het mij goed.
Ik heb wel last van een droge
mond door gesprekken met patiënten. Mijn kopje koffie mis ik nog wel, maar
ik bewijs nu dat ik er ook zonder kan.
Maimoena voelt zich erg groot: ze heeft
twee ochtenden gevast en samen met Zamiena geniet ze van Iftar. Ik denk zelf dat
ze het meest genieten van het nog even opblijven!
Ik merk dat ik meer geduld
met hun krijg, maar het leven gaat door: en ik moet echt waken om niet geleefd
worden. Mijn zusje heeft nu zelfs sollicitatiegesprekken (go girl!) Mijn
"Ramadan-gevoel"wordt dit jaar overschaduwd door problemen met een ex-werkgever,
ik wil het graag achter me laten, afronden en verder gaan. Hopelijk wordt het
binnenkort opgelost, ik probeer mijn Ramadan-gevoel niet te laten verpesten door
deze beproeving.
Intussen zijn we alweer over de helft van de gezegende maand
Ramadan! Dit is de maand waarvan het eerste deel Allah's Genade brengt, het middendeel
Zijn Vergiffenis en het laatste deel de bevrijding van het vuur. (Sahih Ibn Khuzaymah)
Het is nu de ideale tijd om Allah's Genade te vragen. Door Zijn Genade bestaan
we en kunnen we leven. En al maken we fouten, we kunnen vergiffenis en Zijn Genade
vragen. Vergeet niet dat Allah dichter bij ons is dan onze halsslagader (50:16)
en Allah zegt in 6:12: "…Hij heeft zichzelf Barmhartigheid voorgeschreven
" Nog maar de helft en dan duurt het weer een jaar voordat de gezegende
maand Ramadan weer komt, ik voel me nu al een beetje verdrietig om straks afscheid
te nemen. Tot de volgende keer!
Wilt u reageren op mijn Column, mail
mij via webmaster@moslima.nl
Ramadan Dit
jaar gaat het me lukken!
Welkom gezegende maand Ramadan, ik neem me voor om
meer bezig te zijn met het spirituele aspect, meer te bidden, meer dua te doe,
meer Koran te lezen, dichter bij Allah komen. Deze maand ga ik meer nadenken over
Het Leven, en het leven dat ik nu leidt.
Daarnaast ga ik er meer voor mijn
gezin zijn, dat lijkt niet moeilijk te realiseren: ik (workaholic) werk sinds
kort "maar" twee dagen in de week. Dat is zwaar voor mij, het valt niet
mee de draai te vinden in huis. Maar ik wil meer aandacht besteden aan mijn gezin.
En dit jaar gaat het lukken! Ik ga speciaal werken aan (meer) geduld en rust.
Mijn kinderen zullen beamen dat ik het rustiger moet doen. Vooral als ik moe ben,
dan ben ik niet de geduldigste. En helemaal als ze hun "treuzelbuien"
hebben. Maar nu ik minder werk, zal ik insh'Allah meer rust vinden in huis. Het
is voor mij moeilijk het evenwicht te vinden in dit drukke leven, het werk, gezin
en geloof.
Ik ben niet iemand die uitgebreid gaat koken in de Ramadan (laat
het wel duidelijk zijn: ik ben dol op koken, vooral bakken!) En naar Iftars kan
ik niet altijd gaan.
In sommige landen en culturen lijkt Ramadan een complete
feestmaand met Mega-iftars, shoppen en allerlei Ramadan commerciële spullen.
Heb je ook gelezen dat er een Ramadan kalender komt à la Advent? En niet
te spreken over de mensen die nachten opblijven en overdag slapen. En daarnaast
zijn er die zich al klaar maken voor Eid: het huis versieren en weer shoppen.
Tegenwoordig heb je ook Ramadan-festivals, ter bevordering van integratie en om
elkaar te ontmoeten. Ik juich dat doe, we leven nu teveel in "zij" en
"wij" en "moslims"en "niet-moslims", maar het is
niet van een sober karakter en met veel entertainment. Ik wil geen spelbreekster
zijn, maar er moet wel een zekere balans zijn, Het is prima om naar iftars te
gaan, kaarten te maken en je huis te versieren, maar vergeet niet de werkelijke
bedoeling van Ramadan.
Elke Ramadan is voor mij een nieuwe ervaring, het vasten
zelf is nooit een probleem geweest (Oké, ik geef het toe: ik mis de koffie),
maar als de Ramadan voorbij is, bekruipt me altijd het gevoel dat ik meer had
moeten doen.
In een hadith heeft onze profeet gezegd dat de maand Ramadan
een maand is van geduld, het vasten verdragen vergt veel geduld. En het is een
maand van medeleven, er wordt speciaal aan de armen gedacht. (ik heb net de spaarpotjes
op www.islamicrelief.nl besteld voor de kinderen, op die site staan trouwens vele
goede ideeën waar je zakaat insh'Allah goed aan is besteed)
In de Koran
staat "… aan jullie is voorgeschreven te vasten
zoals het is voorgeschreven aan hen die er voor jullie waren, misschien zullen
jullie godvrezend zijn". Naast die godvrezendheid verkrijg
je ook zelfbeheersing (taqwa): je zult meer goede daden verrichten en je van verre
houden van slechte zaken.
Deze Ramadan hoop ik mijn voornemens te kunnen volbrengen
en nog meer bewustzijn te krijgen. Elke Ramadan is uniek, elk jaar is weer anders,
het is voor mij nu heel anders met een gezin, dan 10 jaar geleden zonder gezin.
En nu ook Maimoena wil vasten krijgt het dit jaar weer een heel andere dimensie.
(Ik weet het: ze hoeft niet te vasten, maar ze gaat een half dagje in het weekend
meedoen)
Heb jij ook altijd dergelijke voornemens? Laat Ramadan een maand zijn
dat je voornemens uitkomen, en als dat niet mag lukken, natuurlijk leer je altijd
iets. Maar blijf het proberen, elke dag, en als het lukt zal het je positieve
feedback geven (je zult je goed voelen omdat het gelukt is, waardoor het weer
gaat lukken) Hopelijk geeft het je een positief zetje in de goede richting, maar
laat het niet zo zijn dat je aan het eind van de maand denkt "ik heb niet
gedaan wat ik wilde doen"
Laat deze maand Ramadan je kracht geven je
voornemens te doen uitkomen, maar bovenal: zie de les die Allah je geeft en moge
hij je erin helpen.
Ramadan Mobarek!
Tot de volgende keer!
Wilt u reageren op mijn Column, mail mij via webmaster@moslima.nl
Relaties
en vakantie Onze vakantie is helaas voorbij en stond in teken van kamperen
en het huwelijk van mijn zusje. We hebben gekampeerd in Engelse sferen, het was
genieten. Je hebt natuurlijk niet altijd mooi weer, maar we genieten van kastelen,
kindvriendelijkheid, maar het meest van de natuur. (voor de meisjes kwam het vooral
neer op strand en zee) Ik ben me bewust dat niet iedereen op vakantie kan, maar
ik hoop dat er voor hen wel momenten zijn geweest om uit te rusten. Rust hebben
we allemaal op zijn tijd nodig.
Ook in relaties kan het geen kwaad pas op
de plaats te houden: rust en meer tijd voor het gezin en voor elkaar is gezond
voor je huwelijk en het gezin. (zucht… ik weet het is makkelijker gezegd
dan gedaan…. Het is voor ons moeilijk de rust te vinden tussen mijn en H's
werk en diensten, studie van H. en de drukte van een jong gezin met al hun buitenschoolse
activiteiten) Helaas gaat 1 op de 3 huwelijken mis en ik zie om me heen relaties
uiteengaan, meestal zijn er ook kinderen bij betrokken. Allah staat scheidingen
toe, maar heeft er afkeer van. Soms is het onvermijdelijk om de relatie te beëindigen,
het kan dan zelfs beter zijn uit elkaar te gaan, soms heeft men al van alles geprobeerd
om samen de relatie te redden. Maar meestal is tijd en moeite voor elkaar nodig
om de relatie stevigheid te bieden. Het gaat er vooral om de sleur in de relatie
tegen te gaan door regelmatig samen iets te doen, en dan echt samen, al is het
maar een avondje samen op de bank, zonder kinderen, zonder afleiding van andere
zaken. Het moet natuurlijk wel van beide kanten komen! In zijn afscheidsrede zei
onze prfeet (vzmh) "Mensen, jullie vrouwen hebben zekere rechten over jou
en jullie hebben zekere rechten over hen" In mijn werk krijg ik ook
regelmatig te maken met gescheiden mensen en kinderen en alle psychosociale gevolgen
die er bij horen. Ik merk dat men niet veel moeite meer voor elkaar neemt, alles
moet makkelijk gaan, wellicht past dit in de individualistische maatschappij waarin
we nu leven. Eens hadden H en ik een woordenwisseling, waarna Maimoena vond dat
we maar moesten scheiden, want dan hadden we geen last meer van elkaar! Het lijkt
voor haar normaal geworden te zijn dat relaties stuk gaan, Onlangs zijn ouders
van een vriendinnetje gescheiden, en nu zijn ook onze overburen uit elkaar. (Jullie
kennen natuurlijk allemaal wel iemand die gescheiden is met zijn/haar verhaal)
Meestal is er sprake van "niets meer voor elkaar voelen", maar ergere
dingen kunnen ook spelen: buitenechtelijke relaties, vernedering, mishandeling,
enz.
Ik kan me best triest voelen als er weer een relatie stuk gaat, maar ik
kan me ook heel erg blij voelen toen mijn goede vriendin een aantal jaren geleden
hertrouwde en nu heel gelukkig is. De profeet (vzmh) noemde het huwelijk
"de helft van de religie" De liefde kan mensen bijeenbrengen en het
huwelijk een start voor een leven samen met elkaar. Een van de krachtigste Koranverzen
over de liefde vind ik staan in 30:21: "… en Hij
heeft liefde en erbarmen tussen jullie gebracht…"
De liefde
is mysterieus, en blijft een moeilijk te omvatten emotie (vandaar al die lange
gedichten over liefde) Ik ben erg blij met H, het is Allah's geschenk aan mij
en het beste wat mij is overkomen (en dat ik ook nog twee prachtige dochters mocht
krijgen!), maar het is KEI hard werken. Uit beide culturen maken wij onze "eigen-wijze"
cultuur met als basis de Islam. Wij zijn nu bijna negen jaar getrouwd en elke
dag leren we opnieuw van elkaar.
Mijn zusje is dus nu een getrouwde vrouw
en ik wens haar en haar man Allah's zegen toe. En die wens ik jullie allemaal
toe, én rust én vrede in jullie relaties. Tot slot wil ik
beëindigen met een Hadith waarin gesymboliseerd hoe groot de liefde is (
Ik kon helaas de bron niet achterhalen, maar het was te mooi om het jullie te
onthouden): "Wanneer iemand naar het gezicht van zijn vrouw kijkt en zijn
vrouw kijkt naar zijn gezicht, kijkt Allah naar hen beiden met het oog van Zijn
Genade. En wanneer de man de handen van zijn vrouw tussen zijn handen vasthoudt,
vallen hun zonden tussen hun vingers door van hun af"
Tot de volgende
keer!
Wilt u reageren op mijn Column, mail mij via webmaster@moslima.nl
Milieu
Het is tegenwoordig eindelijk het onderwerp, mijn oprechte
dank aan Al Gore, het is hem gelukt wereldwijd aandacht te geven aan de veranderingen
in het milieu.
Kun jij je nog herinneren hoe je speelde in de sneeuw? Toen
ik 9 was rolde ik eens een sneeuwbal naar huis, het werd gigantisch, ik ging hulp
halen om het verder naar huis te rollen. Ik sleede van de heuvels bij de vijver
en kwam dan op het ijs terecht. Toen realiseerde ik me nog niet dat ik dat ongeveer
30 jaar later niet meer zou doen. (nee, als volwassene doe je niet zo gauw van
die dingen), maar ik zou heel graag met mijn dochters willen sleeën en schaatsen
op natuurijs. De krakende sneeuw onder je, vergeet je niet gauw, en de vredige
stilte en het reine witte, graag zou ik dat willen delen met mijn meisjes.
Mijn herinneringen worden op dit moment verstoord door een tropische regen bui
(tja, het is nu toch echt zomer?) met hagelstenen. Regen, regen en nog eens regen,
ik vraag me af waar het vandaan komt! Dergelijke buien heb ik tijdens reizen in
Suriname en India meegemaakt. In Suriname deed ik een deel van mijn co-schappen
in de binnenlanden van Suriname. In zo'n bui rende juist iedereen, inclusief de
internist, naar buiten voor een heerlijke wasbeurt (volwassenen in kleding wel
te verstaan). Wat is mijn bijdrage aan het milieu? Ik heb in huis spaarlampen,
heb een zuinige vaatwasser, die ik alleen aanzet als hij vol is. Ik doe de lichten
in de vertrekken uit waar niemand is. We hebben een auto: ik gebruikt het nu dagelijks,
deze dagen werk ik fulltime. Als het kan stappen we op de fiets. H. heeft vandaag
30 km gefietst: kinderen weggebracht en gefietst naar het werk. We hebben gedacht
aan een zonneboiler, waarschijnlijk moet er dan nog een apparaat bij, een soort
schakel naar onze warmte terugwin apparaat. Ik heb een droger, is mij cadeau gegeven,
het lijkt wel of iedereen er een heeft! Ik gebruik de droger alleen voor grote
dingen, het water geef ik aan de planten. We eten vooral biologisch, ik ben zelf
vegetariër. Als je eens wist hoeveel energie een stukje vlees kost! Bij ons
dus af en toe een stukje vlees. (Weet iemand trouwens een adres van een "groene"
halal slagerij?)
Ik wil nog een regenton aanschaffen (kijken op marktplaats
is ook milieuvriendelijk), en zo op droge dagen toch de tuin kunnen besproeien.
Het is oneerlijk dat woestijnen oprukken en wij zoveel water hebben. Wanneer
komt die uitvinding, in deze 21e eeuw lijkt alles mogelijk, om water in de woestijn
te krijgen?
Kunnen we niet een soort beschermschild maken tegen de ozon?
Allah heeft de aarde zo perfect gemaakt, als je goed kijkt, kun je een stukje
paradijs zien.
In de Islam is de mens een vertegenwoordiger van Allah op
aarde en dient dus goed voor onze aarde te zorgen. In de Koran staan tekenen die
verwijzen naar de Dag des oordeels, de mens wordt herinnerd aan de tijdelijkheid.
"Enkele toepasselijke koranteksten: 2:30, 24:55, 41:45, 25:63 en 13:3"
Ik doe mijn best voor mijn kinderen en hoop dat ze nog lang mogen genieten van
onze mooie aarde.
Kijk je ook eens op www.groenemoslims.nl,
met heel veel leuk links! Tot de volgende keer!
Wilt u reageren op mijn
Column, mail mij via webmaster@moslima.nl
| 
|
